تحقیقات جدید نشان میدهد که تغییرات آب و هوایی و خشکسالی شدید ممکن است علت اصلی انقراض هومو فلورسینسیس یا انسان فلورسیایی، یکی از خویشاوندان کوتاهقد انسان که به نام هابیت نیز شناخته میشود، باشد.
طبق گزارش Phys، فلورسیایی ها حدود 140000 سال در غار لیانگ بوآ زندگی می کردند و فیل های کوتاه قد را شکار می کردند و ابزار سنگی می ساختند. اما این ثبات چندان دوام نیاورد و هزاران سال خشکسالی نیز این منطقه را تحت تاثیر قرار داد و به تدریج هابیت ها را تا مرز انقراض پیش برد. هابیت ها حدود 50000 سال پیش غار لیانگ بوآ را بدون غذا و آب ترک کردند.
هابیت ها در اندونزی به دلیل خشکسالی و تغییرات آب و هوایی ناپدید شدند
برای بازسازی این بحران آب و هوایی باستانی، تیم تحقیقاتی به دو شاهد غیرمنتظره نیاز داشت: حلقههای رشد استالاگمیتهای غار و آثار ایزوتوپی که در عاجهای یک گونه فیل به دام افتادهاند. این دندان های فسیلی متعلق به Stegodon florensis insularis، گونه ای از فیل کوتوله است که منبع اصلی غذای هابیت ها محسوب می شد.
این داده ها حکایت از فروپاشی محیط زیست دارد. یک فرآیند خشک شدن تدریجی که برای اولین بار در حدود 76000 سال پیش منطقه را تحت تأثیر قرار داد بین 61000 تا 55000 سال پیش به یک خشکسالی شدید تبدیل شد. نتایج این تحقیق در مجله Nature منتشر شد.
این دوره زمانی با انقراض مردم فلورسی در پرونده باستان شناسی مطابقت دارد. علاوه بر این، تجزیه و تحلیل ایزوتوپی عاج ها نشان داد که فیل ها در یافتن آب مشکل داشتند زیرا بستر رودخانه به خاک ترک خورده تبدیل شده بود. حدود 61000 سال پیش، جمعیت فیل های کوتوله به طور قابل توجهی کاهش یافت که محیط زیست شروع به فروپاشی کرد و هابیت ها را از مهم ترین منبع غذایی خود محروم کرد.
در نهایت، کمبود مداوم آب و مبارزه ناامیدانه برای تامین مواد غذایی احتمالا هابیت ها را مجبور کرد تا خانه اجدادی خود، غار لیانگ بوآ را ترک کنند و مهاجرتی غیرقابل برگشت را آغاز کنند.