سلیا فلورس مدتهاست که خیلی بیشتر از “بانوی اول” ونزوئلا بوده است. همسر رئیس جمهور نیکلاس مادورو یکی از برجسته ترین زنان دولت به حساب می آید و حامیانش او را «نخستین جنگجو» می نامند.
به گزارش بی بی سی، او در سال 1956 به دنیا آمد و مسیر سیاسی را به موازات همسرش دنبال کرد و در مقاطعی در مناصب بالاتری از او قرار گرفت.
او نقش فعالی در شکل دادن به مسیر سیاسی کشور داشت، به ویژه پس از اینکه مادورو در سال 2013 رئیس جمهور شد.
صبح روز شنبه (3 ژانویه 2026)، خانم فلورس و همسرش در جریان عملیات نظامی آمریکا در ونزوئلا دستگیر شدند و اکنون هر دو در دادگاه نیویورک با اتهامات قاچاق مواد مخدر و اسلحه روبرو خواهند شد.
سلیا فلورس مدتهاست که خیلی بیشتر از “بانوی اول” ونزوئلا بوده است. همسر رئیس جمهور نیکلاس مادورو یکی از برجسته ترین زنان دولت به حساب می آید و حامیانش او را «نخستین جنگجو» می نامند.
او در سال 1956 به دنیا آمد و مسیر سیاسی موازی را با همسرش دنبال کرد و هر از گاهی در مناصب بالاتری از او بود.
او نقش فعالی در شکل دادن به مسیر سیاسی کشور داشت، به ویژه پس از اینکه مادورو در سال 2013 رئیس جمهور شد.
صبح روز شنبه (3 ژانویه 2026)، خانم فلورس و همسرش در جریان عملیات نظامی آمریکا در ونزوئلا دستگیر شدند و اکنون هر دو در دادگاه نیویورک با اتهامات قاچاق مواد مخدر و اسلحه روبرو خواهند شد.
فلورس و مادرو هر دو در سایه مرد دیگری به قدرت رسیدند، رهبر سابق ونزوئلا، هوگو چاوز.
این مادورو بود که به فلورس لقب «جنگجوی اول» داد و عنوان «بانوی اول» را «مفهومی اشرافی» در طول مبارزات انتخاباتی 2013 پس از مرگ چاوز توصیف کرد.
در سپتامبر 2018، وزارت خزانه داری ایالات متحده تحریم های مالی را علیه سیلیا فلورس در تلاش برای هدف قرار دادن بستگان رئیس جمهور ونزوئلا اعمال کرد.
مادورو گفت که کیلیا فلورس “در مزرعه ای با کف خاکی” در شهر تیناکلو، در حدود 200 کیلومتری غرب کاراکاس پایتخت به دنیا آمد. او گفت خانواده فلورز زمانی که او چهار ساله بود به کاراکاس نقل مکان کردند.
فلورس که کوچکترین از شش خواهر و برادر بود، با خانواده اش در دو محله پرجمعیت در غرب کاراکاس، کاتیا و بوکرون زندگی می کرد.
این مرد 32 ساله از دانشگاه خصوصی سانتا ماریا در رشته حقوق فارغ التحصیل شد و سپس در حقوق کیفری و کار تخصص گرفت.
با این حال، پس از کودتای نافرجام هوگو چاوز در فوریه 1992، زندگی او مسیر جدیدی را در پیش گرفت.
فلورس به تیم حقوقی مدافع افسران کودتا پیوست. در نهایت خودش به پروژه سیاسی آنها پیوست.
در همین زمان، او با مادورو ملاقات کرد. در عکس های مربوط به آن دوره، او را می توان در کنار چاوز به عنوان محافظ در مراسم عمومی دید.
مادورو در این باره گفت: “من با کیلیا آشنا شدم. او وکیل بسیاری از افسران میهن پرست در زندان بود. وکیل چاوز نیز فرمانده بود و وکیل چاوز در زندان کار سختی بود. در آن سال های جنگ با او آشنا شدم و بعد توجه من را به خود جلب کرد.”
از آن زمان، سرنوشت هر دو به چاوز و جنبش سیاسی او موسوم به چاویسو گره خورده است.
سلیا فلورس که در دهه 1990 به سازمان های مختلف مرتبط با چاوزیسم پیوست، پس از پیروزی چاوز در انتخابات ریاست جمهوری سال 1998 به موقعیت های بسیار مهمی دست یافت.
او در سال 2000 به عضویت مجلس ملی انتخاب شد و اولین زنی در تاریخ ونزوئلا بود که پس از پیروزی در دور دوم انتخابات در سال 2006، ریاست قوه مقننه این کشور را بر عهده گرفت.
او به مدت شش سال یک پارلمان تقریباً تک حزبی را اداره کرد، زیرا احزاب اصلی مخالف در انتخابات شرکت نکردند. فلورس ثابت کرد که متحد سرسخت چاوز است و ریاست جمهوری او بدون بحث و جدل نبود، از جمله ممنوعیت ورود رسانه ها به پارلمان.
این محدودیت تا ژانویه 2016 ادامه یافت و پس از انتخابات جدید که در آن مخالفان کنترل مجلس ملی ونزوئلا را به دست گرفتند، برداشته شد.
سلیا فلورس توسط اتحادیه هایی که ادعا می کردند او در استخدام حداکثر 40 نفر از جمله اعضای خانواده نفوذ داشته است، متهم به “نوپاتیسم” شد.
وی در پاسخ به رسانه های داخلی گفت: خانواده ام به اینجا آمدند و افتخار می کنم که خانواده من هستند و به عنوان کارگر از آنها دفاع می کنم و از مسابقات عمومی نیز دفاع خواهم کرد.
هوگو چاوز در اوایل سال 2012 او را به عنوان دادستان کل ونزوئلا منصوب کرد و این سمت را تا زمان مرگ آقای چاوز در سال 2013 حفظ کرد.
در جولای همان سال، سه ماه پس از انتخاب مادورو به عنوان رئیس جمهور، این دو با یکدیگر ازدواج کردند و فلورس رسما بانوی اول ونزوئلا شد. این ازدواج رابطه چند ساله آنها را رسمی کرد و در طی این مدت آنها فرزندانی از روابط قبلی خود بزرگ کردند: سه فرزند با فلورس و یک فرزند با مادورو.
در انتخابات پارلمانی 2015، فلورس مجدداً به عضویت مجلس ملی انتخاب شد، اما برای اولین بار در 15 سال، چاویسمو در اقلیت باقی ماند.
دو سال بعد در اوت 2017 مجلس شورای ملی را ترک کرد و به عضویت هیئت تازه تاسیس و بحث برانگیز مجلس مؤسسان ملی درآمد.
خانواده
فلورس برنامه تلویزیونی “به عنوان یک خانواده با سلیا” را در می 2015 در پخش عمومی راه اندازی کرد و یک سال بعد برنامه “تصمیم ها” را در رادیو راه اندازی کرد.
با این حال، در سال های اخیر توجه رسانه ها بیشتر به خانواده او معطوف شده است تا خودش.
در نوامبر 2015، دو برادرزاده او پس از دستگیری در هائیتی و تحویل به اداره مبارزه با مواد مخدر ایالات متحده، توسط دفتر دادستانی ناحیه نیویورک به جرایم مرتبط با قاچاق مواد مخدر متهم شدند.
فلورس آمریکا را به “ربودن” برادرزاده هایش متهم کرد، اما در دسامبر 2017، قاضی این دو جوان را به جرم قاچاق مواد مخدر به 18 سال زندان محکوم کرد.
دادستان مدعی شد که این دو نفر قصد داشتند از محل هواپیمای ریاست جمهوری در فرودگاه مایکتیا در کاراکاس برای انتقال 800 کیلوگرم کوکائین به هندوراس استفاده کنند تا به ایالات متحده قاچاق شود.
این دو مرد در اکتبر 2022 پس از عفو رئیس جمهور وقت جو بایدن به عنوان بخشی از توافقی که منجر به آزادی هفت زندانی آمریکایی در ونزوئلا شد، آزاد شدند.
این دو برادرزاده و سایر اعضای خانواده با بازگشت دونالد ترامپ به کاخ سفید مجددا تحریم شدند، اما اکنون این مادورو و فلورس هستند که با چالش فوری تری روبرو هستند.