علیرضا بیرانوند مانند فصل گذشته مرد شماره یک تراکتور در مبارزه با پرسپولیس بود. البته این بار خبری از حاشیه نبود و در چارچوب ماجرا برای تیمش درخشید و تیم سابقش را از جام حذفی حذف کرد. برای خیلی ها این مثل یک مسابقه فینال بود. بیرانوند با دریافت یک گل مشکوک و بی دقت در ضربات پنالتی ستاره تیمش شد و پنالتی باکیچ را مهار کرد و سپس محمد عمری و حسین کنعانی تیمش را به پیروزی رساندند.
بیرانوند که باتجربه ترین دروازه بان ملی پوش فوتبال ایران محسوب می شود، داستان جالبی از این دیدار دارد. چگونه ضربات پنالتی را پیش بینی می کرد و البته چگونه می توانست دست بازیکنان پرسپولیس را بخواند. آیا بازی با آنها کمکی کرد؟
این بازیکن که برای دریافت جایزه توپ خود در استودیو آنتن حضور داشت، در بخشی از این گفتگو اظهارات و اظهارنظرهای جالبی درباره ضربات پنالتی کرد و پنالتی کنعان را ترجیح نداد در پاسخ به این سوال که پنالتی کدام پنالتی از نظر او بهتر بود. اگرچه او برداشت جالبی از شوت زدن کاپیتان پرسپولیس داشت.
پیش بینی جسورانه: من هم برای این بازی انرژی داشتم و در حین صحبت با بچه ها گفتم می خواهم این بازی را آنالیز کنم. می توانید این را از بچه ها بپرسید. اما من گفتم در این مسابقه پیروز می شویم.
سرنوشت عوض شد: اگر پنالتی باکیچ را بعد از زدن پنالتی دانیال قبول نمی کردم، کار سختی بود. به هر حال می دانستم که او خیلی خوب شوت می کند و جدا از گلی که به من زد، می دانستم که بازیکنان خوب به سمت راست دروازه بان و به سمت چپ خودشان شوت می زنند. من از قبل این را می دانستم و این اتفاق افتاد، یک پنالتی را پذیرفتم و روحیه ام بالا بود.
* بهترین تنبیهی که گرفتید چه بود؟
حبس ابد
اطلاعات بازیگران پرسپولیس: خیلی ها می گفتند علیرضا بازیگران پرسپولیس را می شناسد و بس. فکر کنم یک درصد تاثیر داره. می دانستم علیپور و مرتضی چطور می زنند. من عمری را در یکی دو سال اخیر ندیده ام، اما پنالتی که او در معلوان گرفت را دیدم و آنالیز کردم.
روی پنالتی آخر تمرکز می کنم: حسین کنعانی را می شناختم، مکث می کند و ضربه را عوض می کند. گاهی حسین از یکی می ترسد، شوت می زند و پایش را نمی زند، اگر پنالتی دومش را نگاه کنید، خیلی مکث کردم و منتظر ضربه شدم و او هم فهمید و در لحظه آخر آن را عوض کرد. بله تاثیر داشت و بازیکنان پرسپولیس را می شناختم، می دانستم علی علیپور کجا می زند اما برای علیپور بالا پریدم. اگر پنالتی که گهر زد را دیدی می دانستم بالا می رود و شیرجه را بالا بستم اما پایین آمد. به هر حال برای هواداران فراموش نشدنی بود.
خوشحالی حسین کنعانی: شجاع آمد و علی برادر گفت، من در تمرین تیم ملی پنالتی زدم و او پیام من را می داند، اما گفتم چشمانت را ببند و شوت کن. فقط در جایی که توپ تبدیل به گل می شود ضربه بزنید. شادی او یک چیز طبیعی است. حسین کنعانی در هر استانی می تواند این حرکت را انجام دهد اما پرسپولیس و تراکتورسازی شرایط خاص خود را دارند و مهمتر از دربی در این سال ها برای هواداران پرسپولیس هستند. امین تا حالا ندیدم کژمیان شادی کنه.
لذت های بحث برانگیز: رسانه ها، مدیران و مجریان تلویزیون در مورد آن حرف بزرگی زدند. دروازه بان آرژانتین (مارتینز) پس از زدن پنالتی خوشحال بود. این یک چیز عادی است. از دیدگاه شجاعان و ما، این بی احترامی به هواداران بود. چون آنجا هیچ طرفداری نداشتند. جلوی 80 هزار تماشاگر تراکتورسازی نمی شود این کار را کرد، قطعا اعصابشان را خورد می کنی.
درگیری با کاپیتان در پرسپولیس: در دقیقه 15 نیمه اول که 10 نفره شده بودیم، حسین به چشمان ما نگاه کرد و به بازیکنانش گفت که آنها را بزنند، جان ندارند و نگذارید بازی به پنالتی برود. گفتم حسین ببین بازی به پنالتی می رود. گفت نه امکان ندارد. گفتم: او می کشد و شما چیپس درست می کنید. کمی او را ترساندم. در جریان پنالتی حسین کمی استرس داشت و قبل از برگشتن داور مسابقه را صدا کرد و گفت که علی پاهایش را حرکت می دهد و تند حرکت می کند و… آنجا متوجه شدم که حسین کمی استرس دارد. وقتی پنالتی را به ثمر می رساند حسین در حال صحبت با داور است. اما غیر از این، فکر می کنم بهترین پنالتی که زدم ضربه عمری با دست مخالف بود.