نگاهی به درام دردناک و تحریک آمیز زنده هور / توضیحی طولانی برای بخشش

نگاهی به درام دردناک و تحریک آمیز زنده هور / توضیحی طولانی برای بخشش

به گزارش انتخابتو، قدس آنلاین نوشت: از جمله پرونده های مطرح شده، سینما «کاظم دانشی» است. این کارگردان در سومین اثر خود دست به ماجراهای واقعی زده است زیرا به خوبی می داند که هیچ داستانی جذابتر و تاثیرگذارتر از واقعیت نیست. این کارگردان جوان که چهار سال پیش با فیلم «الافزار» در جشنواره فیلم فجر به شهرت رسید، آنقدر موفق شد که به سراغ ماجرای تجاوز گروهی در خمینی شهر اصفهان برود و ریزه کاری ها را به نمایش بگذارد که سیمرغ توانست در 13 رشته نامزد شود. او سپس فیلمنامه فیلم «بدن بد» را با وام گرفتن از پرونده جنجالی آرمان و غزاله نوشت و کارگردانی را به فیلم اول سپرد و خودش تهیه کنندگی اثر را انتخاب کرد. او امسال با «زنده شور» به جشنواره فیلم فجر آمد که داستانش برگرفته از اتفاقات واقعی بسیاری است. دانشی فیلمنامه فیلم‌های «حدس بزن» و «اردوبهشت» را نیز نوشته است که در آن‌ها داستان خود را از روی انبوهی از موارد ترسیم کرده است. او به دلیل ارتباط خوبش با دستگاه قضایی در این سال ها توانست از بسیاری از پرونده ها خوراک خوبی برای فیلم ها و فیلمنامه هایش بیابد و با وجود انبوه این پرونده های خاص، امسال کارگردانی فیلمنامه های فراوان و یک اثر را بر عهده گرفت. «زنده‌شور» داستان آخرین ساعات «انتقام‌جویی» چند محکوم و تلاش نماینده دادستان برای جلب رضایت و بخشش پدر و مادرشان روی چوبه‌دار است.

فیلم با لحظات نفس گیر و نماهای باشکوهی از محکومان در حال غسل ندامت آغاز می شود. لحظاتی که این پنج زندانی محکوم به اعدام به پایان عمر نزدیک می شوند، به قدری دردناک و دردناک است که اشک حضار را جاری می کند و آنها را تحت تاثیر قرار می دهد، به ویژه مواجهه با خانواده اولین زندانی که برای اجرای حکم به پای چوبه دار رفتند. یکی از امتیازات نیمه اول فیلم را می توان بازی خوب امیر جعفری دانست که عنوان بهترین بازیگر نقش مکمل مرد در فیلم سیمرغ را برای وی به ارمغان آورد.

همان طور که کاظم دانشی با گرفتن بازی خوب پژمان جمشیدی در «الافزار» مسیر بازیگری این کمدین را تغییر داد، در «بهرام افشاری» هم همین مدل را به کار برد. افشاری در نقش مرتضی زند به عنوان نماینده دادستان برای اجرای احکام محکومان به زندان می آید و بازی خوب و ناقصی در این فیلم ارائه می دهد. دیالوگ های او با یک روحانی جوان و تازه کار موقعیت های قابل تاملی را در اثر ایجاد می کند.

درام در نیمه اول; پرتنش، تحریک آمیز و خوش آهنگ است. فیلمساز ضمن نمایش لحظات تلخ و تلخ انتقام که حق شرعی و شرعی والدین است، خانواده قاتل را نیز در آستانه سقوط به ورطه عذاب ابدی نشان می دهد. تهیه کننده با نمایش این صحنه های تکان دهنده سعی می کند مانند شخصیت اصلی داستان از هر چه در توان دارد برای جلب رضایت والدین در مورد بخشش استفاده کند.

فیلم تا نیمه‌های راه با داستانی جذاب و بازی‌های خوب از بهرام افشاری، عرفان ناصری، امیر جعفری، حامد بهداد و به‌ویژه تورج الوند (در نقش روحانی) خوب پیش می‌رود، اما از آنجایی که روال اعدام و عفو از روال عادی خارج می‌شود و مرتضی زند که ناظر بر اجرای احکام است، حکم اعدام او را از دست می‌دهد. و فیلم در دام شعارزدگی و شعارزدگی می افتد. عبارات حضور مرتضی زند در نقش سوپرمن از نیمه دوم فیلم، باور این موضوع را برای مخاطب سخت می کند.

نیمه دوم درام از نظر محتوا آنقدر پایین می آید که آنقدر هندی می شود که مخاطب را از پایان دیدنی منصرف می کند. اگرچه روحیه علت و شعارهای تشویق کننده بخشش نماینده دادستان قابل تحسین است، اما وقتی کار به شعار و بیانیه خوانی می رسد، نبض فیلم از دست فیلمساز محو می شود و بر جنبه های اعتراضی اثر افزوده می شود.

نسخه منتشر شده در جشنواره فیلم اغراق آمیز و شعاری است. در صورتی که تهیه کننده در تدوین فیلم به ویژه با حذف قسمت های اضافی نیمه دوم به نسخه جمع و جور برسد، «زنده شور» یکی از فیلم های بحث برانگیز فصل جدید اکران خواهد بود و البته یکی از تولیداتی که در این دوره از جشنواره فیلم فجر دست تالار وحدت را خالی نخواهد گذاشت.

59243

گردآوری شده از رسانه خبر آنلاین