خانم امانپور این خبر را در مونیخ دریافت کرد

بهترین برای: شب گذشته شبکه های اجتماعی مملو از تصاویر و کلیپ هایی از کنفرانس امنیتی مونیخ بود. جلسه ای که بیشتر به دلیل ماهیت شرکت کنندگان خبرساز شد. پشت یک میز چهار نفر از چهار پیشینه مختلف نشسته بودند: یک سناتور آمریکایی، یک مدیر اجرایی ایرانی-انگلیسی، یک سیاستمدار اروپایی و یک محقق ایرانی. حتی همین مقررات کافی بود تا بحث را به حوزه سیاست و تفسیر رسانه ای سوق دهد.

در یک طرف میز، لیندسی گراهام، سناتور جمهوری خواه آمریکایی، نامی که به دلیل نگرش های تند و رادیکال خود علیه نظام حکومتی ایران در ماه های اخیر شناخته شده است. سناتوری که آشکارا از اقدام نظامی علیه ایران صحبت کرده است. آن طرف میز کریستین امانپور نشسته بود. مجری ارشد سی‌ان‌ان که یکی از شناخته‌شده‌ترین چهره‌های رسانه‌ای در غرب به حساب می‌آید که سال‌ها تحولات جهان را دنبال می‌کند و به گفته برخی منابع، یکی از پردرآمدترین روزنامه‌نگاران جهان است، مجری ارشد سی‌ان‌ان نیز یکی از پردرآمدترین روزنامه‌نگاران جهان است. در حالی که روبرتا متسولا، رئیس پارلمان اروپا در سومین پنل حضور داشت، کریم سجادپور محقق ایرانی که گفته می شود رابطه نزدیکی با نازنین فنادی دارد، آخرین سمت را برای خود ساخت.

اما نه گراهام و نه متسولا کانون اصلی واکنش‌ها نبودند. در عوض، اکنون کانون توجه بیشتر بر کریستین امانپور متمرکز شده است. سروری که از شب گذشته مورد توجه و حمایت چشمگیر برخی از دلسوزان ساختار رسمی در ایران قرار گرفته است. بحث از این طیف روشن است: به گفته آنها، امانپور در این پنل چهار نفره به طور غیرمستقیم توانست موضع اپوزیسیون فعال رضا پهلوی را متزلزل کند و این پیام را بفرستد که حتی در معادله ضدایرانی آمریکا هم اجماع جدی پیرامون او وجود ندارد.

این تحلیل بر اساس بخش خاصی از گفتار است. جایی که امانپور مستقیماً از لیندسی گراهام درباره رضا پهلوی پرسید و پاسخ منفی سناتور به سرعت به سوژه اصلی شبکه های اجتماعی تبدیل شد. این «نه» برای عده‌ای نشانه‌ی عبور آمریکا از رضا پهلوی است، در حالی که برای گروهی ممکن است ماجرا به گونه‌ای دیگر تعبیر شود. با این حال فارغ از کامنت ها همین پرسش و پاسخ کافی بود تا نام امانپور دوباره در کانون توجه قرار گیرد.

از امانپور چه می دانیم؟

مجری برنامه معروف «امان پور» در شبکه سی ان ان در لندن متولد شد اما بخشی از دوران کودکی خود را در ایران گذراند. بعدها برای تحصیل به انگلستان رفت و با انقلاب راه مهاجرت دائمی باز شد. بارها تکرار شده است که در روایات رسمی کنونی از امانپور درهای بسته به روی بسیاری از خبرنگاران به روی او باز شد. او با محمد خاتمی، اکبر هاشمی رفسنجانی، محمود احمدی نژاد، حسن روحانی و محمدجواد ظریف صحبت کرد و در واقع با چهار رئیس جمهور ایران به طور مستقیم گفت وگو کرد. جایگاهی که تعداد بسیار کمی از خبرنگاران خارجی به آن دست یافته اند. شاید آن لبخندهای دیدار با رفسنجانی، خاطره امانپور در ذهن ایرانیان است.

البته رابطه او با دستگاه رسمی در این چند دهه بدون تنش نبود. او به دلیل نپذیرفتن پروتکل های پیشنهادی برای ملاقات با ابراهیم رئیسی در سال 1401 به ایران نیامد و آخرین تصویر زنده او برای ایرانیان در مونیخ گرفته شد.

پیامی که از قم برای ایشان فرستاده شد

شاید گویاترین نشانه جایگاه ویژه امانپور نقل قولی باشد که سالها پیش توسط استاندار قم، مذهبی ترین استان ایران، منتشر شد. او در اینجا از روزنامه نگاران خواست تا نام هایی چون حسنین هیکل، اوریانا فالاچی و کریستین امان پور را به عنوان نمونه هایی از شجاعت و حرفه ای بودن خود ذکر کنند. جمله ای که فراتر از هر توضیحی نشان می دهد که امانپور همزمان خارج از ساختار رسمی ایستاده و در عین حال تا حدی در چارچوب رسمی شناخته شده است.

همین وضعیت دوگانه است که باعث می شود حضور آن در اطراف نام ایران هر بار چیزی فراتر از یک گپ رسانه ای ساده تعبیر شود. موجودی که هنوز می تواند معادلات مخالف، روایت های رسمی و حساسیت های سیاسی را به هم پیوند دهد.