پس از جنگ جهانی دوم، سازمان فارینا زیباییشناسی سنتی را کنار گذاشت و با اتومبیلهای کوتاه، عریض و الهامگرفته از تانک، زمینه جدیدی را در طراحی صنعتی ایتالیا ایجاد کرد.
در سالهای پس از جنگ جهانی دوم، زمانی که صنعت خودروی ایتالیا آماده شکستن قوانین سنتی بود، سازمان «Stabilimenti Farina» با طرحی رادیکال به میدان آمد. این خودروها که به سبک “تانک” معروف هستند، با ظاهر کوتاه و عریض و ساختاری که یادآور خودروهای زرهی است، تعریف زیبایی شناختی متفاوتی را ارائه می دهند.
ترکیب هنر و مهندسی در طراحی فارینا
طراحی این خودروها ترکیبی از حرکات هنری مختلف مانند «آرت دکو»، «کوبیسم» و حتی عناصری مانند کلاه ایمنی یونان باستان و لوکوموتیو بخار بود. برخلاف تجملات خودنمایی آن دوره، سبک تانک فارینا مسیر متفاوتی را در پیش گرفت. اساساً بر اساس لانچیا آپریلیا، این خودروها نشان دادند که ایدههای جسورانه و مهارتهای مبتکرانه میتوانند با هم ترکیب شوند و کاری شبیه هیچ خودروی جادهای دیگری خلق کنند.
میراثی ماندگار در صنعت بدنسازی ایتالیا
این رویکرد ساختارشکنی فارینا جایگاه ویژه ای در تاریخ طراحی صنعتی ایتالیا باز کرد. اگرچه ظاهر آنها در آن زمان نامتعارف بود، اما اکنون این خودروها نمادی از رنسانس طراحی پس از جنگ به حساب میآیند که در آن مهندسان ایتالیایی جسورانه شکل و عملکرد را بازتعریف کردند.