تقاضا برای داروهای ضد افسردگی و آرام بخش در هفته های اخیر به طور قابل توجهی افزایش یافته است. این موضوعی است که توسط مدیران داروخانه های شهر تأیید شده است.
با این حال، به نقل از شرق، داروهای معروف و معروفی مانند آسنترا، فلوکستین و کلونازپام در بسیاری از داروخانه ها از دسترس خارج شده اند و موجودی های محدود آنها حتی با چند برابر قیمت به فروش می رسد. در حالی که این وضعیت باعث می شود بیماران ساعت ها برای یافتن داروی مورد نیاز خود تلاش کنند یا به بیش از یک داروخانه مراجعه کنند، فشار روانی ناشی از کمبود دارو و هزینه های زیاد باعث افزایش اضطراب و استرس می شود.
از سوی دیگر روانپزشکان و روانشناسان تاکید می کنند که تعداد مراجعه بیماران به اتاق های درمان در ماه های اخیر با سال های گذشته غیرقابل مقایسه است و این دلیل اصلی اتفاقات اخیر در کشور است. افزایش اضطراب، افسردگی و فشارهای روانی بر تعداد بیمارانی که نیاز به درمان دارویی و غیردارویی دارند، افزوده است و در بسیاری از موارد استفاده از دارو تنها راه ادامه زندگی روزمره بیماران است.
از سوی دیگر، به گفته یکی از اعضای هیئت مدیره انجمن داروسازان، یکی از عوامل مهم کمبود و محدودیت عرضه دارو، موضوع اصلاح قیمت دارو است. اغلب هنگامی که تغییرات قیمت اعمال می شود، اختلال در تولید و توزیع ایجاد می شود که توزیع دارو را محدود می کند و باعث کمبود موقت می شود. این موضوع در کنار مسائل تامین مواد اولیه، بحث نرخ ارز و نقدینگی برخی تولیدکنندگان، فشار مضاعفی بر دسترسی بیماران به داروهای ضروری وارد کرده است.
افزایش قیمت، افزایش تقاضا
افزایش همزمان قیمت و کمبود داروهای ضدافسردگی بیماران را با مشکل جدی مواجه کرده است. این چالشی است که با هزینه ویزیت پزشک شروع می شود و تا بازار کم فروش داروخانه ادامه می یابد. مرد جوانی که یکی از مصرف کنندگان آسترا 100 است در توضیح کمیاب بودن این دارو می گوید: هر جعبه آسترا 100 چهار ورقه دارد که هر برگه آن هفت قرص است، اما دیروز چون نسخه ای نداشتم داروخانه فقط یک برگه به من داد که 125 هزار تومان، هر 80 و 80 تومان بود. در طول این مدت، استفاده از داروهای آرام بخش نیز برای یک مراجعه ساده به روانپزشکی که داروهای معمول من را تجویز کرده بود، کاهش یافت. من باید 400000 تومان بدهم; یعنی ماهی یک میلیون تومان فقط هزینه ویزیت و خرید دارو.
این وضعیت برای اکثر مصرف کنندگان است. خانم جوان دیگری نیز در اظهارات خود با اشاره به هزینه 650 هزار تومانی تهیه داروی آسنترا می گوید: آخرین باری که آسنترا 100 خریدم 650 هزار تومان قیمت داشت یعنی هر قرص حدود 23 هزار تومان است و بخش زیادی از حالات روحی من به دلیل استرس و فشارهای اقتصادی است و باید برای درمان آن هزینه چندانی بپردازم، اما هزینه درمان آن جدی نیست.
او می گوید در ماه های اخیر وضعیتش بدتر شده و دکتر دوز داروهایش را افزایش داده است. افزایشی که به معنای هزینه های بیشتر است. به نظر می رسد در بین افرادی که از داروهای ضد افسردگی استفاده می کنند، جوانان در رتبه اول قرار دارند. از جمله جوان دیگری است که از اعتراضات سال 1401 شروع به مصرف داروهای ضدافسردگی کرد و با افزایش و کاهش قیمت این داروها در داروخانه ها مواجه شد: «قیمت داروها در ماه های گذشته بسیار افزایش یافته است؛ آخرین باری که آسنترا خریدم حدود 500 هزار تومان بود، به دو داروخانه مراجعه کردم تا تاکید کردند که داروخانه آن را ندارند، گفتند داروی آن یکی نیست. ارزش Asentra احتمالاً دفعه بعد بالاتر خواهد بود. و کمیاب شد.”
خانم دیگری که مرتب به روانپزشک مراجعه می کند با بیان اینکه از اول سال برای یافتن این دارو مشکل داشته است، توضیح می دهد: «اگر دارو را پیدا می کردم باید آن را به قیمت بالایی می خریدم، قیمت نسخه ایرانی آن با نسخه خارجی آن یکی است، فکر می کنم کیفیت و اثربخشی مطلوب را ندارد، داروهای دیگرم روز به روز گران می شوند و مثلاً قرص لیمن 50 هزار قرص دارد، مثلاً 5000 قرص لیمن گران می شود. از دو ماه پیش تاکنون 700 هزار نفر بوده است.
آسنترا چیزی بیش از داروی سرماخوردگی می فروشد
در حالی که تحقیقات میدانی انجام شده در برخی داروخانه های سطح شهر افزایش قیمت و کمبود داروهای ضد افسردگی و آرامبخش مانند آسنترا، فلوکستین یا کلونازپام را تایید می کند، اکثر داروخانه ها در ماه های اخیر شاهد افزایش تقاضا برای این داروها بوده اند. مدیر یکی از داروخانه های مرکز شهر توضیح می دهد که در حال حاضر فقط 100 عدد آسنترا موجود است و این از موجودی قبلی است و در صورت تمام شدن آن مشخص نیست چه زمانی و با چه قیمتی به فروش می رسد.
بر اساس اظهارات مدیر این داروخانه، قیمت آسنترا 100 که قبلا حدود 400 هزار تومان بود، اکنون از مرز 600 هزار تومان گذشته است. قیمت برخی از مسکن ها و داروهای ضد افسردگی نیز 200 هزار تومان افزایش یافت. داروخانه ها می گویند که تهیه داروهای اعصاب و روان دشوار است. از جمله کمبود کلونازپام و حتی برخی از محصولات داخلی که به سختی در بازار یافت می شوند. در چنین شرایطی بیماران با فشار روانی ناشی از بحرانهای اجتماعی و اقتصادی دست و پنجه نرم میکنند و مجبور میشوند تا هزینههای بیشتری بپردازند و زمان بیشتری را برای تحقیق در داروخانهها صرف کنند تا به حداقل درمان برسند. وضعیتی که می تواند منجر به تشدید اضطراب و افزایش ناامنی روانی شود.
آزاده رحیمی، مدیر یک داروخانه در مرکز تهران، توضیح می دهد که تقاضا برای داروهای اعصاب و روان در هفته های اخیر افزایش چشمگیری داشته است. وی ادامه داد: با کمبود دارو مواجه هستیم، اما در عین حال تقاضا برای داروهای اعصاب و روان به شدت افزایش یافته است، مردم استرس دارند و بسیاری نگران هستند که در آینده نتوانند داروی مورد نیاز خود را تهیه کنند، برخی از بیماران از پزشک درخواست می کنند که بیشتر تجویز کند و حتی اگر بیمه آنها را پوشش ندهد، آماده خرید چند داروی اضافی هستند. استفاده از آسترا در داروخانه ما حتی بیشتر از داروهای سرماخوردگی افزایش یافته است. این در حالی است که شرکت های توزیع سهمیه ها را از 100 بسته به عنوان مثال به 20 بسته در ماه محدود کرده اند و شاهد هستیم که برخی از آنها در حال حاضر توزیع نمی شود. افزایش تقاضا برای داروهای ضد افسردگی یا آرام بخش حداقل در ماه گذشته بسیار مشهود بوده است.
وی ادامه میدهد: بیشترین تقاضا برای داروهایی مانند آسنترا و سرترالین است؛ داروهایی از خانواده مهارکنندههای بازجذب سروتونین که در درمان افسردگی و اضطراب استفاده میشوند، از طرفی سرترالین توسط شرکتهای مختلف در بازار تولید میشود، اما برخی از بیماران میگویند که نمیتوانند همان اثری را که از آسنترا از برند دیگری میگیرند دریافت کنند و همان فشار را روی داروخانه میخواهند.
رفتن به اتاق های درمان بیشتر از قبل
به گفته روانپزشکان و روانشناسان، آنها در ماه های اخیر با شدت بیماری های روانی مواجه بوده اند. وحید شریعت، روانپزشک و پژوهشگر حوزه سلامت روان نیز در گفت و گو با «شرق» به همین موضوع اشاره می کند و می گوید: ماجرای جنگ، اعتراضاتی که در حال تجربه آن هستیم و سایر بحران ها به سلامت روان اشاره دارد؛ بنابراین به طور کلی تعداد افرادی که نیاز به درمان دارویی یا غیردارویی دارند افزایش یافته است، اما اگر همه آنها نیاز به درمان دارویی یا قبلی نداشته باشد، البته اگر قبلاً فرد نیاز به درمان دارویی نداشته باشد، نیاز به درمان ندارد. اضطراب، آنها معمولاً به درمان طولانی تری نیاز دارند، اما اگر اولین بار باشد که او دچار اختلال می شود، دوره درمان ممکن است کوتاهتر شود.
به گفته این روانپزشک، مصرف خودسرانه این داروها می تواند عوارضی داشته باشد که بسیار بیشتر از فواید احتمالی آنهاست و به همین دلیل توصیه نمی شود. شریعتی در مورد مدت مصرف چنین می گوید: مدت زمان درمان بسته به نوع بیماری، وضعیت بیمار و میزان پاسخ به درمان متفاوت است و تا حدود یک سال طول می کشد و پس از آن باید به تدریج تجویز و قطع شود، بنابراین قطع ناگهانی دارو قطعاً توصیه نمی شود و باید به تدریج و زیر نظر پزشک انجام شود.
این روانپزشک درباره وضعیت روحی مراجعین خود در ماه های اخیر می گوید: با توجه به اتفاقات ماه های گذشته، تعداد افرادی که دچار استرس روانی شده اند افزایش یافته و شاید از نظر وسعت و گستره در سال های گذشته بی سابقه بوده است، در گذشته نیز بحران هایی را تجربه کرده ایم، اما آنچه اکنون شاهد آن هستیم از نظر تاثیرگذاری گسترده و جامع تر است.
قحطی؛ سیاست افزایش قیمت
با وجود اینکه تقاضا برای داروهای ضد افسردگی رو به افزایش است و به مراکز درمانی ارجاع می شوند، اما تامین این داروها به داروخانه ها با مشکل مواجه است. در همین راستا هادی احمدی، عضو هیئت مدیره انجمن داروسازان ایران، توضیح می دهد: برندهایی مانند آسنترا هم کمبود مواد اولیه دارند و هم مشکل تغییر قیمت دارند، وقتی بخواهند قیمت اصلاح شود، تولیدکنندگان عموماً کاهش تولید ایجاد می کنند، می گویند که مواد اولیه به موقع تامین نمی شود، اما هم کمبود در روند اصلاح قیمت و هم عدم تغییر در نرخ مواد اولیه موثر است. عرضه در واقع اسنترا یک برند سرترالین است و داروی اورجینال سرترالین در بازار موجود است. کمبود این برند در حال حاضر به اوج رسیده است.
به گفته احمدی، 2 تا 3 ماه است که فلوکستین به دلیل کمبود مواد اولیه و تاخیر در تامین ارز با اختلالاتی در توزیع مواجه بوده است، گفت: پول به موقع در اختیار تولیدکننده نبود و نتوانستند مواد اولیه را وارد کنند، به همین دلیل عرضه به بازار کاهش پیدا کرد، این مشکل 2 تا 3 ماه است که وجود دارد و ربطی به شرایط فزاینده اخیر ندارد.
احمدی همچنین با اشاره به افزایش قیمت داروها می گوید: قیمت بسیاری از داروها از ابتدای سال به ویژه در ماه های اخیر دو برابر شده است و تنها 30 درصد هزینه تولید دارو مربوط به مواد اولیه ای است که ارز ترجیحی به آن اختصاص می یابد و 70 درصد دیگر شامل هزینه های تولید مانند مواد کمکی، بسته بندی، برچسب، دستمزد کارگر، آب و سایر هزینه های تولید دارو است. افزایش قیمت ها فقط مربوط به مواد اولیه نیست.
عضو هیئت مدیره انجمن داروسازان نیز وضعیت کلی تولید دارو در کشور را اینگونه تشریح می کند: در برخی اقلام کمبود مواد اولیه وجود داشت و مشکل نقدینگی تولیدکنندگان جدی است و پول امسال به میزان کافی به حوزه داروسازی تخصیص نیافت و همین مبلغ نیز به موقع پرداخت نشد. این چرخه زمانی که مطالبات داروخانهها پرداخت نمیشود، چکهای تولیدکنندگان نیز با همین مشکل مواجه میشوند، از سوی دیگر، مرکز، سازمان برنامه و بودجه، سازمان غذا و دارو، تصمیمگیری جداگانهای دارند.
عضو هیأت مدیره انجمن داروسازان با بیان اینکه ظرفیت تولید دارو در کشور بالا است و حتی امکان صادرات وجود دارد، گفت: حمایت موثری از تولید نمی شود، اگرچه هر ساله شعارهایی درباره تولید سر داده می شود اما در عمل حمایت کافی صورت نگرفت و مدیریت غلط چرخه تولید دارو را مختل کرد.
فعالان صنعت دارو کمبودها را ترکیبی از مشکلات تامین مواد اولیه، تاخیر در تخصیص ارز، اصلاح قیمت، کمبود نقدینگی تولیدکنندگان و ناهماهنگی شرکت ها می دانند. به گفته آنها، اگرچه ظرفیت تولید داخلی وجود دارد، اما اختلال در چرخه عرضه و توزیع، سیاست های پولی و قیمتی باعث کاهش عرضه و کاهش توزیع برخی برندها به حالت سهمیه ای یا «چکانه ای» شده است. شرایطی که نگرانی بیماران را در مورد دسترسی مداوم به دارو تشدید می کند.






ارسال پاسخ