به گزارش خبرگزاري خبرآنلاين به نقل از تسنیم، جنایت آمریکا و رژیم صهیونیستی در میناب و شهادت 168 دانش آموز دبستانی در این شهر در چشم جنایتکاران صهیونیست آمریکایی، مرگ انسان نیست، بلکه مرگ بشریت فاجعه غم انگیزی است.
این فاجعه واکنش های بسیاری را در داخل و خارج ایران به همراه داشت. بسیاری آن را یادآور قتل وحشیانه 20000 کودک فلسطینی در غزه می دانستند که توسط ماشین کشتار اسرائیل به شهادت رسیدند.
هنرمندان از جمله گروه هایی بودند که به این اتفاق تلخ واکنش نشان دادند. علاوه بر شاعران ایرانی که در این مدت آثار فراوانی در این زمینه نوشتند، شاعران و هنرمندانی از کشورهای دیگر نیز به این جمع پیوستند تا صدای ظلم مادران میناب و 168 فرزند شهید بی گناه باشند.
لیزا راسل فیلمساز و هنرمند کنیایی یکی از این هنرمندان است. وی در پستی که در صفحه شخصی خود در فضای مجازی منتشر کرد، با دیدن عکس مادران میناب تحت تاثیر قرار گرفت و بر فعالیت حوزه هنری برای زنده نگه داشتن یاد و خاطره این کودکان تاکید کرد.
او نوشت: این نه موشک را متوقف می کند و نه درد مادری را کم می کند. اما این تنها راهی است که می دانم برای ایستادن در برابر هرج و مرج و عدم بازگشت به عقب. من معتقدم اگر به اندازه کافی داستان بنویسیم، به اندازه کافی آهنگ بسازیم، شعر بخوانیم، کارهای خلاقانه انجام دهیم، صدای جمعی ما می تواند روایت این جهان را تغییر دهد و از تبدیل شدن خشونت به صدای تکراری جلوگیری کنیم.
راسل ادامه داد: «من نمیخواهم دیگر تیتر خبری یا تصویر ترسناک بیشتری صفحه گوشی من را پر کند.» من می خواهم با تمام وجود احساس کنم که این اتفاقات عادی نیست.
این کارگردان در بخشی دیگر از یادداشت خود به رسالت هنر اشاره کرد و افزود: هنر نمی تواند تراژدی را خنثی کند، اما می تواند ما را در برابر آن «انسان» نگه دارد و از رویگردانی به درد و بی طرفی باز دارد.
59243
گردآوری شده از رسانه خبر آنلاین