آلمودوار با بنر «آزادی فلسطین» در کن: ترس و سکوت نشانه‌های فروپاشی دموکراسی است.

به گزارش خبرگزاری انتخابتو به نقل از گاردین، پدرو آلمودوار استدلال کرد که فیلمسازان “وظیفه اخلاقی” دارند که در مورد سیاست اظهار نظر کنند، در غیر این صورت آنها به محدود کردن آزادی بیان در آمریکا کمک می کنند. وی هشدار داد: اروپا هرگز نباید تحت حاکمیت ترامپ قرار گیرد.

این کارگردان باسابقه اسپانیایی در افتتاحیه فیلم جدیدش «یک کریسمس تلخ» در جشنواره کن در پاسخ به سوالی درباره نظرات قبلی خود که در آن درباره عدم اعتراض در اسکار امسال صحبت کرده بود، صحبت می کرد.

این فیلمساز 76 ساله که بنر «آزادی فلسطین» را به کاپشن خود چسبانده است، گفت: نمی‌خواهم کسی را قضاوت کنم، اما فکر می‌کنم هنرمندان باید در مقابل وضعیتی که در جامعه معاصر زندگی می‌کنند موضع بگیرند، این یک وظیفه اخلاقی است.

با پیشروی احزاب پوپولیست راست افراطی در نظرسنجی های ملی در فرانسه، آلمان و بریتانیا، بیم آن می رود که خودسانسوری که آلمودوار محکوم می کند به زودی در قاره اروپا به واقعیت تبدیل شود.

در اواسط جشنواره کن، خبری منتشر شد مبنی بر اینکه رئیس بزرگترین تهیه کننده فیلم فرانسه، کانال پلاس، بازیگرانی را که طوماری را علیه سهامدار اصلی آن، تاجر راستگرای وینسنت بولور امضا کرده بودند، تهدید به تحریم کرد.

این کارگردان اسپانیایی گفت: سکوت و ترس نشانه این است که اوضاع خوب پیش نمی رود؛ نشانه فروپاشی جدی دموکراسی است، ما در اروپا قوانینی داریم… باید به عنوان سپری در برابر این جنون عمل کنیم.

او قبل از جشنواره کن به لس آنجلس تایمز گفت: «در مراسم اسکار امسال اعتراضات زیادی علیه جنگ یا ترامپ صورت نگرفت. به گفته وی، تنها نقطه اعتراض در مراسم اسکار، دوستش خاویر باردم، هنرپیشه اسپانیایی بود که روی صحنه «نه به جنگ و آزادی فلسطین» گفت.

«کریسمس تلخ» اولین فیلم اسپانیایی زبان آلمودوار در پنج سال اخیر و هفتمین فیلم او است که وارد رقابت اصلی جشنواره کن می شود. اگرچه او یکی از معتبرترین کارگردانان اروپاست، اما هنوز نخل طلا را دریافت نکرده است، هرچند جایزه بهترین کارگردانی را برای فیلم «همه چیز درباره مادرم» در سال 1999 و جایزه بهترین فیلمنامه را برای فیلم «بازگشت» در سال 2006 دریافت کرد.

«کریسمس تلخ» که توسط منتقد فیلم گاردین، پیتر برادشاو به عنوان «فیلم آینده‌نگاری اتوبیوگرافیک» توصیف می‌شود، داستان کارگردانی را روایت می‌کند که می‌ترسد منبع ایده‌های خلاقانه‌اش خشک شده باشد و خود را در مورد حق یک هنرمند برای تغذیه مانند خون آشام از مشکلات دوستانش زیر سوال می‌برد.

اگرچه نقدها متفاوت بود، اما این فیلم در اولین اکران خود در روز سه شنبه مورد تشویق 9 دقیقه ای قرار گرفت.

منبع: گاردین

5959