به گزارش خبرگزاری انتخابتو، جشنواره «سینما-غکریت» که مهم ترین رویداد سینمای مستند ایران محسوب می شود، آذرماه امسال بیستمین سالگرد خود را جشن می گیرد. اگرچه تاثیر این جشنواره بر روند تولید فیلم های مستند، ارتقای سینماگران مستند و شکل گیری جنبش های فیلمسازی در ایران در دوره های مختلف با فراز و نشیب هایی همراه بوده است، اما همچنان مهم ترین رویداد سینمای مستند در این سرزمین ها است.
با ورود به دهه سوم؛ نیاز به تحول
ورود به بیست سالگی برای یک جشنواره خاص اتفاق مبارکی است اما سینمای مستند ایران در این بیست سال پوست خود را از دست داده است. فعالیتهای پلتفرم و دسترسی آسانتر به جشنوارههای داخلی و بینالمللی و فضاهای عمومی برای فیلمهای مستند، انحصارات دولتی را به چالش میکشد. امروز «سینما-غکریت» به عنوان یک جشنواره دولتی، بیش از همه امکانات باید جایی باشد که بتوان سینمای مستند ایران را تماشا کرد و صداهای تازه ای شنید.
جلب اعتماد بخش قابل توجهی از جامعه سینمای مستند، تعامل با فیلمسازان فعال در این عرصه، بها دادن به ایده های نو و دوری از نام های تکراری در هیئت های مشورتی و داوری می تواند منجر به تحولی واقعی و نه «مشخص» در این جشنواره شود.
در سالی که جنگ تحمیلی رمضان رخ داد و به جنگ 12 روزه نزدیک شد، سینمای راهبردی و توجه به مسائل ملی باید در اولویت های مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی که برگزارکننده این رویداد است، باشد. اما در این گونه مطالعات «چگونه گفتن»، «چگونه گفتن» و «چه بگوییم» اهمیت دارد. نمایش این مستندها فقط در «سینما-قکریت» کمکی به مستندسازی بحران در ایران نمی کند.
عبور از بحران
او در 20 دوره گذشته جشنواره «سینما وگیر» مشکلات اجتماعی مختلفی را تجربه کرد و همه را با موفقیت پشت سر گذاشت. رویدادهای سیاسی سال های 2008، 2018 و حتی حوادث 1401 این جشنواره را تعطیل نکرد و تیم های برگزارکننده سعی کردند با رعایت استانداردهای حرفه ای به مسیر خود ادامه دهند.
امسال پس از وقایع دی ماه 1404 و دو نبرد سخت، شورای برگزاری جشنواره با مشکلات جدیدی مواجه خواهد شد. مدیران جشنواره پیش از این در نشست های خبری اعلام کرده بودند که این مستند راهگشا به دلیل مضامین و اتفاقات نوآورانه فیلمبرداری و به دبیرخانه ارسال نشده است. اما نمایش مستندهایی با نگاهی یک سویه به مسائل اجتماعی ممکن است اهمیت و کارکرد «سینمای حقیقت» را تحت الشعاع قرار دهد.
مشکلات فضایی و ساختاری
جشنواره «سینما-غکریت» نیز مانند سایر جشنواره های ایران با مشکل برگزاری فضا مواجه است. پردیس های مجلل بخش خصوصی به دلیل حال و هوای خاص خود مکان مناسبی برای برگزاری جشنواره با رویدادهای متعدد نیستند. پس از انصراف پردیس «چارسو» نوزدهمین سخنرانی در پردیس ملت برگزار شد و به دلیل فراوانی سالن ها و محوطه های جانبی مناسب، امکان برگزاری سخنرانی بیستم در این پردیس وجود دارد.
محمد حمیدی مقدم
کپی آفت مدیران است
«سینما-قکریت» در پنج سال اخیر تلاش کرده فاصله بین صنعت فیلم مستند و تیم برگزارکننده را کم کند. با این حال اگر چه همکاری تجار اقدام خوبی است اما معایبی نیز دارد. ترکیب شرکت کنندگان در جشنواره های ایرانی کاملا قابل پیش بینی و تکراری است. نام های آشنای پشت پرده و جلوی دوربین سال هاست که در همه جشنواره ها حضور دارند. سوال این است که آیا سینمای ایران چهره های جوان و مستعدی در عرصه مستند ندارد؟ آیا کارگردانان هفتاد ساله هنوز باید برای این سینمای بحران زده تصمیم بگیرند؟
به نظر می رسد «سینما-غکریت» می تواند طلایه دار نوآوری و هوای تازه باشد و نباید فرصت ارائه چهره های جدید مستندسازان را دریغ کرد.
منشی با تجربه
در بیست سال اخیر محمد حمیدی مقدم، مهدی طباطبایی نژاد، شفیع آقا محمدیان و محمد آفریده به عنوان دبیر «سینما قکریت» فعالیت داشتند. حمیدی مقدم از دوره سیزدهم دبیری این رویداد را برعهده دارد و سعی دارد جشنواره را از نظر ساختار حرفه ای و قالب اجرایی چند گام به جلو بردارد. وی که هرازگاهی مورد انتقاد قرار گرفته است، با تقویت ارتباط جشنواره با اتحادیه تولیدکنندگان و کارگردانان بر مشارکت آنها تاکید کرد. حمیدی مقدم در چند دوره اخیر با حذف هیئت الکترال و استفاده از گروه مشورتی خود تلاش کرده است تا به داوری منطقی تری دست یابد.
با توجه به تمايل به جدايي سازمان سينمايي از مراكز دولتي برگزار كننده جشنواره ها، شايد بيستمين دوره «سينما-غكريت» بتواند پاياني بر مديريت محمد حميدي مقدم باشد. این هنرجوی سینما که با تهیه و اجرای ویژه برنامه های سینمایی در دهه 70 و 80 به شهرت رسید، کارنامه قابل قبولی در عرصه «سینما قکریت» دارد تا جایی که جامعه مستندسازان از حضور وی بر روی تریبون بیستمین دوره استقبال کرد.
5959
گردآوری شده از رسانه خبر آنلاین