آب متغیر جایگزین توسعه است/ لازم است از آب عبور کرده و توسعه را ادامه دهد

آینده–عیسی بزرگ سخنگوی سازمان آب کشور؛ من افراد زیادی را می شناسم که سال ها در جستجوی اصلاحات آب دویده اند، سخت تلاش کرده اند و به هیچ چیز نرسیده اند. هر چه بیشتر می خواستند، کمتر پیدا می کردند. همه آنها سینه ای سوزان، فکری پریشان و حسرتی بی پایان از این راه بی پایان دارند. در جغرافیایی که خاک همیشه زندگی می کند، آب دیگر تنها منبع نیست. بدن خود توسعه است. آب یک متغیر پروکسی برای توسعه است. تغییر آب بدون تغییر مدل توسعه امکان پذیر نیست.

آب سقف احتمالات را تعیین می کند و هر متر مکعب آب مرز بین رویا و واقعیت است. بین میل به پیشرفت و تنگی امید. اگر مسیر توسعه را تغییر ندهیم، اصلاح آب ریشه دواندن نیست، بلکه هرس شاخه های مشکلات است. قطره ها را می توان ذخیره کرد. اما اگر تصمیم گیری بر اساس تولید جدید و مصرف ناخودآگاه ادامه یابد، پس انداز مانند دوختن پارچه روی زخم عمیق خواهد بود. زخم باقی می ماند و به سادگی بسته می شود.

بهره وری آب یک سوال فلسفی قبل از یک محاسبه اقتصادی است. برای هر قطره چقدر کرامت انسانی تولید می کنیم؟ چقدر عدالت؟ چقدر ارزش زندگی کردن را دارد؟ آب و توسعه دو روی یک واقعیت هستند، جدایی آنها به نیستی می انجامد. بنابراین، هر سیاست آبی باید شامل بازنویسی مدل توسعه باشد.

تغییر تخصیص آب اساساً تجدید نظر در معادلات قدرت، توزیع مجدد منافع و ایجاد مجدد قراردادهای اجتماعی است. هر قطره حکایتی از وقار یا بی رحمی انتخاب های ماست. پایان تیز و ساده است. اصلاح آب بدون اختراع مجدد توسعه بی معنی است. تا زمانی که توسعه بازسازی نشود، در مصرف آب صرفه جویی نمی شود.

برای التیام آب، باید از آب عبور کنید و شروع به بهبود کنید. این اجتناب ناپذیر نیست. من متخصصان زیادی را می شناسم که این واقعیت را نادیده می گیرند و چیزی جز ناامیدی و درد نمی یابند.