به گزارش خبرگزاری انتخابتو به نقل از موزه هنرهای معاصر، آرتا در ابتدای این نشست به اهمیت برگزاری برنامه «سه شنبه سینمای مستند تجربی» اشاره کرد و گفت: نمایش فیلم های مستند با موضوع هنرهای معاصر فرصتی برای دیدن آثاری است که امکان نمایش گسترده در تلویزیون را ندارند. به گفته وی، مستند علاوه بر مستندسازی واقعیت، می تواند منبعی برای یافتن سوژه و ایده برای سینمای داستانی نیز باشد.
«آقدار خالکوبی» روایتی از زندگی حسین محمودی، هنرمند مرزبانی تاریخ هنر و سینمای ایران است. او هنرمندی است که در زمینه نقاشی قهوه خانه ای، طراحی و نقاشی پنل ها و جلوه های بصری مورد استفاده در فیلم ها قبل از ورود ابزارهای دیجیتال به سینما فعالیت می کند. بعدها مرحوم حسین محمودی با اشاره به این پیشینه، ازدار را شخصیتی دانست که توانست با زندگی و آثار خود بخشی از تاریخ سینمای ایران را زنده نگه دارد. به خصوص که بسیاری از فیلم ها و اسناد تصویری او گم شده یا در دسترس نیستند.
قاسمی در تشریح مسیر خود در عکاسی و فیلمسازی توضیح داد که فعالیت خود را از سال 1380 در انجمن سینمای جوانان زنجان آغاز کرد و عکاسی با فیلم سیاه و سفید نقطه شروع علاقه او به ثبت افراد و محیط بود. وی «میل به تجربه» را از ویژگی های مشترک فعالیت های خود می دانست و تجربه گرایی را مبنای روش مستندسازی خود معرفی می کرد; ساختار فیلم از ابتدا کاملاً مشخص نیست، اما نحوه شکل گیری آن در هنگام مواجهه با سوژه مشخص است.
بخش قابل توجهی از گفتگوی این نشست به نحوه نزدیک شدن قاسمی به اژدر اختصاص داشت. او برای ساخت این فیلم نزدیک به دو سال بین زنجان و تهران سفر کرد و با وجود محدودیت های مالی و فنی به پروژه ادامه داد. پس از ایجاد اعتماد، اژدر بخشی از «جعبه اسرار» خود را که مجموعه ای از فیلم های قدیمی، تصاویر ارکستر و بازیگران، اسناد خانوادگی و فیلم هایی که ساخته بود به او داد.
آرتا با توجه به «نزدیک شدن به موضوع» که یکی از مهم ترین موضوعات مستندسازی است، گفت که در لحظاتی از فیلم احساس می کنم کارگردان توسط اژدر کشیده می شود. انتخاب زاویه دوربین، نشان دادن دست دادن، سیگار، خانه شلوغ و اشیاء اطراف به انتقال دنیای ذهنی این شخصیت کمک کرد.
قاسمی همچنین بر اهمیت تحقیق و مطالعه در عکاسی تاکید کرد و گفت: برای ثبت تصویر خوب باید کتاب های بیشتری بخوانیم.
وی مطالعه تاریخ را لازمه آشنایی با عکاسی معاصر دانست. زیرا آنچه نگاه یک عکاس یا فیلمساز را متمایز می کند، پشتوانه فکری و تاریخی اوست.
یکی دیگر از موضوعات این نشست، ثبت صداها و فرهنگ های محلی بود. قاسمی گفت: سعی می کند صدای بی صداها باشد و با ثبت زندگی و زبان مردم بخشی از تنوع فرهنگی و گویش هایی را که در خطر فراموشی است حفظ کند.
آرتا در نهایت با جلب توجه به جایگاه اژدر در تاریخ هنر، موضوع نامرئی بودن اژدر را مطرح کرد و گفت که تاریخ هنر تنها ساخته هنرمندان نیست، بلکه منتقدان و روایت های تاریخی نیز در تعیین اینکه چه کسی دیده می شود و چه کسی فراموش می شود، نقش دارد. از این منظر، «ادره کوب» تنها روایت زندگی یک هنرمند نیست، بلکه تلاشی برای ثبت شخصیتی حاشیه‌نشین و بخشی از تاریخ بصری و فرهنگی ایران است. تاریخی که مستند می تواند ثبت کند و قبل از فراموش شدن آن را حفظ کند.
۲۴۲۲۴۳
گردآوری شده از رسانه خبر آنلاین