به گزارش خبرگزاری انتخابتو به نقل از ایرنا، راشل صحرایی تهیه‌کننده مستند «ایساتیس» به کارگردانی علیرضا دهقان درباره شکل‌گیری این پروژه گفت: ایساتیس زاده علاقه عمیق به شناخت و بیان شهر یزد است، جایی که تاریخ، معماری، طبیعت و سبک زندگی مردمانش از هم جدا نیست. از طبیعت، بلکه بخشی از آن، خاطره و تمدن این سرزمین است.
وی ادامه داد: من از مراحل اولیه با این پروژه همراه بودم و در تحقیقات فیلم، بحث های اولیه و مراحل تولید شرکت کردم. در طول فیلمبرداری با محیط کار و سختی های ساخت یک مستند بلند آشنا شدم. این دوستی به من اجازه داد تا ارتباط عمیقی با دنیای سینما برقرار کنم و مسئولیت تولید را بر عهده بگیرم.
صحرایی با اشاره به رویکرد اصلی «ایساتیس» گفت: آنچه در این فیلم برای من مهم بود این بود که اثر نه تنها یک شهر تاریخی را معرفی می کرد، بلکه سعی داشت روح یک سرزمین را توضیح دهد؛ رابطه انسان و طبیعت، حافظه جمعی مردم و مسیری که یک تمدن در طول زمان طی می کند.
تولید؛ بگذارید ایده از همان ابتدا بیننده را همراهی کند
وی با اشاره به تجربه تولید این فیلم گفت: این تجربه نشان داد که تولید در سینمای مستند صرفا فراهم کردن امکانات تولید نیست، بلکه همراهی یک ایده از مرحله شکل گیری تا رسیدن به مخاطب است. این تجربه اشتیاق من را برای دنبال کردن حرفه ای در تولید مستند افزایش داد.
وقتی شهری به عنوان شخصیت اصلی مستند می شود
این تهیه کننده درباره مضمون فیلم گفت: «ایساتیس» خیلی بیشتر از داستان یک شهر، داستان رابطه عمیق انسان با سرزمین و طبیعتی است که قرن ها با آن زندگی کرده است. یزد شهری است که بقا و شکوفایی آن حاصل ارتباط هوشمندانه و محترمانه انسان با محیط پیرامونش است. از مدیریت آب تا تشکیل قنات تا معماری مناسب با شرایط اقلیمی منطقه.
وی ادامه داد: آنچه در زمان ساخت فیلم برای من ملموس بود، ارتباط عاطفی مردم یزد با سرزمینشان بود. این تعلق تنها در آثار تاریخی یا آثار معماری دیده نمی شود. در سبک زندگی، خاطرات، باورها و نگاه مردم به طبیعت نیز وجود دارد.
صحرایی با بیان اینکه چهار عنصر آب، باد، خاک و آتش را برای روایت این فیلم انتخاب کرده است، تصریح کرد: این انتخاب عاقلانه بود زیرا هر کدام از این عناصر بخشی از داستان شهر را روایت می کنند. آب نماد تلاش انسان برای زندگی در دل کویر است. باد یادآور هماهنگی و خلاقیت در معماری و زندگی مردم است. در حالی که خاک نمایانگر ریشه های تاریخی و فرهنگی این سرزمین هاست، آتش نشانگر تداوم زندگی، آیین ها و باورهای بشری است.
وی تاکید کرد: یکی از ارزش های «ایساتیس» این است که می کوشد بیننده را با یک شهر به عنوان یک موجود زنده مواجه کند. شهری که گذشته، حال و آینده آن به هم پیوسته اند. این منظر یزد را نه تنها به مکانی تاریخی بلکه به تجربه ای انسانی تبدیل می کند.
اعتبار و موفقیت یک روایت بومی در نگاه مخاطب
صحرایی دریافت جایزه بهترین فیلم مستند از سومین جشنواره فیلم ایرانی «جوایز پارسی» را اتفاقی ارزشمند دانست و گفت: این موفقیت نشان داد که روایتی که از بخش مهمی از تاریخ، فرهنگ و زندگی مردم ایران ارائه می‌شود، می‌تواند با مخاطب و هیئت داوران ارتباط برقرار کند و برای من این موفقیت فقط یک عنوان یا جایزه نیست، بلکه نتیجه سال‌ها تلاش، پژوهش و گروهی از سه‌گانه‌های رفاقتی است که با عشق و علاقه نشان می‌دهند.
وی افزود: یک فیلم مستند با ترکیب عوامل متعدد به نتیجه می رسد. از نگاه و توجه کارگردان گرفته تا حمایت و حمایت تیم سازنده که تضمین کننده خلق اثر است. حضور در این پروژه از تحقیقات تا تولید، دیدگاه من را نسبت به اهمیت تولید در سینمای مستند عمیق تر کرد و این موفقیت باعث شد تا مسیرم را با جدیت بیشتری در این عرصه دنبال کنم.
این تهیه کننده ادامه داد: ارزش واقعی این دستاوردها این است که به ما یادآوری می کنند که روایت های بومی و انسانی اگر با نگاه درست و زبان هنری بیان شوند می توانند فراتر از مرزهای جغرافیایی با مخاطبان ارتباط برقرار کنند.
یزد؛ شهری که باید آن را حس کرد نه دید
صحرایی درباره بازخوردهای فیلم پس از نمایش این فیلم گفت: مهمترین نکته برای من این بود که مخاطب بتواند با فضای شاعرانه و نگاه متفاوت فیلم ارتباط برقرار کند و یزد را نه تنها به عنوان یک شهر تاریخی، بلکه به عنوان یک کشور زنده با خاطره، فرهنگ و تجربه انسانی ببیند.
وی افزود: در بسیاری از واکنش ها سبک روایی فیلم و استفاده از چهار عنصر آب، باد، خاک و آتش برای روایت داستان شهر مورد توجه مخاطب قرار گرفت. این نوع نگاه به بیننده کمک می کند تا با یک اثر مستند نه به عنوان مجموعه ای از اطلاعات تاریخی، بلکه برای برقراری ارتباط با عاطفه و دنیای درونی یک مکان مواجه شود.
صحرایی با بیان اینکه این فیلم در جشنواره «جوایز پارسی» شرکت کرد و جایزه بهترین فیلم مستند را دریافت کرد، گفت: این اتفاق نشان داد که این شیوه روایی می تواند با مخاطبان مختلف ارتباط برقرار کند، البته هر اثر هنری می تواند برداشت ها و دیدگاه های متفاوتی را ایجاد کند و همین بحث ها و ارزیابی ها است که به پیشرفت سینمای مستند کمک می کند.
وی تاکید کرد: یکی از مهمترین دستاوردهای «ایساتیس» برای من، توانایی آن در جلب توجه بیننده به ارزش های نهفته یک سرزمین بود. به چیزهایی که شاید در زندگی روزمره کمتر دیده شوند اما بخش مهمی از هویت و حافظه تاریخی ما هستند.
یک تهیه کننده فقط یک مدیر تولید نیست
صحرایی در خصوص ادامه فعالیت حرفه ای خود در عرصه تولید گفت: تجربه «ایساتیس» علاقه و انگیزه مرا برای ادامه فعالیت حرفه ای در این عرصه افزایش داد. حضور در این پروژه از مرحله تحقیقاتی تا مرحله تولید و مشارکت در ساخت فیلم، دیدگاه من را نسبت به نقش و مسئولیت تهیه کننده در سینمای مستند عمیق تر کرد.
وی افزود: در سینمای مستند تولید تنها به مدیریت دستگاه های اجرایی خلاصه نمی شود. تهیه کننده باید بتواند از یک ایده ارزشمند حمایت کند، شرایط مناسبی را برای توسعه آن فراهم کند و در مسیر رسیدن به مخاطب از آن حمایت کند.
چالش واقعی این است؛ ارائه سند به مخاطبان
این تهیه کننده با اشاره به سختی های تولید مستند ادامه داد: تولید مستند امروز با چالش های مختلفی روبروست؛ از تامین منابع و زمان مورد نیاز برای تحقیق و تولید گرفته تا یافتن راه مناسب برای نمایش و ارائه آثار. همین چالش ها اهمیت داشتن تولیدکنندگان آگاه و دلسوز را افزایش می دهد. تجربه «ایساتیس» آغاز راه جدی برای من بود و تصمیم گرفتم با یادگیری بیشتر، کسب تجربه و همکاری با فیلمسازان علاقه مند به روایت های انسانی و ارزشمند، این مسیر را ادامه دهم.
صحرایی با اشاره به مهم ترین سختی تولید در سینمای مستند گفت: سختی های این عرصه را نمی توان به یک موضوع محدود کرد، در واقع تولید، اکران و پخش یک فیلم حلقه های به هم پیوسته یک مسیر هستند. اما یکی از مهم ترین چالش ها ایجاد شرایطی است که در آن یک ایده ارزشمند از مرحله شکل گیری تا رسیدن به مخاطب در مسیر درست حرکت کند.
وی افزود: تامین مالی یکی از موضوعات کلیدی است. در واقع یک مستند اغلب به زمان زیادی برای تحقیق، تصویربرداری و خلق تدریجی روایت نیاز دارد. بسیاری از پروژه های مستند برای رسیدن به کیفیت مطلوب نیاز به حوصله و حمایت دارند.
صحرایی ادامه داد: علاوه بر تولید، دیده شدن فیلم نیز بسیار مهم است. یک اثر مستند زمانی می تواند تاثیرگذار باشد که فرصت ارتباط با مخاطب را داشته باشد. چه از طریق نمایش های داخلی، جشنواره ها یا مسیرهای بین المللی. بنابراین تهیه کننده امروز علاوه بر کمک به تولید، باید در نحوه وجود و اکران فیلم نیز تجدید نظر کند.
وی با تاکید بر نقش راهبردی تهیه کننده گفت: مهمترین نقش تهیه کننده ایجاد تعادل بین حفظ ظاهر هنری فیلم، یافتن امکانات تولید و راه درست دیده شدن اثر است. سینمای مستند ایران ظرفیت های بسیار ارزشمندی دارد و اگر این ظرفیت با برنامه ریزی حرفه ای همراه شود می تواند جایگاه بیشتری در سطح ملی و بین المللی پیدا کند.
ظرفیت های داخلی که باید در چارچوب مستند ثبت شود
راحیل صحرایی در پایان درباره حضور بین المللی سینمای مستند ایران گفت: موفقیت بیشتر در عرصه جهانی مستلزم همکاری چند عامل است. در گام اول مهم ترین مسئله تولید آثاری است که دارای دیدگاه مستقل، روایت قوی و مورد علاقه انسان باشد. فیلمی که بتواند از یک موضوع محلی تجربه ای جهانی خلق کند، این فرصت را دارد که با مخاطبان فراتر از مرزهای خود ارتباط برقرار کند.
وی افزود: علاوه بر کیفیت تولید، برنامه ریزی برای اکران جهانی و تبلیغات آن نیز بسیار حائز اهمیت است. یک اثر ارزشمند برای دیده شدن نیاز به روشی حرفه ای دارد. از حضور هدفمند در جشنواره ها و بازارهای فیلم گرفته تا شناخت مخاطب و ایجاد ارتباط با شبکه های نمایشگاهی بین المللی.
۲۴۲۲۴۳
گردآوری شده از رسانه خبر آنلاین