شرایط کنونی کشور کم و بیش تمام ابعاد زندگی ایرانیان را تحت تاثیر قرار داده است و حوزه ورزش نیز نمی تواند از این قاعده مستثنی باشد.
شرایط کنونی کشور کم و بیش تمام ابعاد زندگی ایرانیان را تحت تاثیر قرار داده است و حوزه ورزش نیز نمی تواند از این قاعده مستثنی باشد. 18 اسفند سال گذشته در اولین روز جنگ قرار بود دیدارهای هفته بیست و دوم لیگ برتر با بازی ذوب آهن مقابل پرسپولیس ادامه پیدا کند. از قضا انتظار می رفت این دیدار پس از مدت ها با حضور محدود تماشاگران برگزار شود اما با وجود سفر سرخ ها به اصفهان، طبیعتا این دیدار لغو شد و کاروان پرسپولیس به صورت زمینی به تهران بازگشت. از آن زمان بازی های چرخ متوقف شده و به خصوص در روزهای اخیر بحث های زیادی در مورد احتمال از سرگیری مسابقات مطرح شده است، البته چنین احتمالی بسیار کم پیش بینی شده و مشکلات زیادی دارد.
موضوعی که اخیرا زیاد از سوی مسئولان فدراسیون و بعضا وزارت ورزش شنیده می شود، تاکید بر ادامه مسابقات با تدابیر ویژه است. با توجه به سختی حمل و نقل، ایده اصلی انتخاب شهری به عنوان مرکز مسابقات است. در نگاه اول خود این موضوع با مشکل فنی مواجه است. شاید تیم یا تیم های هم استانی هم بتوانند از این میزبانی بهره ببرند. به عنوان مثال وقتی بحث برگزاری مسابقه در تهران مطرح شد، شاهد اعتراض برخی باشگاه های خارج از تهران بودیم.
اما این ایده مشکلات بسیار بزرگتر و اساسی تر از این کلمات دارد. همه می دانیم که تقریباً تمامی استان های کشورمان از مشکل عدم یافتن زمین مناسب و استاندارد از نظر تجهیزات رنج می برند. همیشه بر سر استفاده از زمین فولاد در استقلال خوزستان در اهواز اختلاف و درگیری وجود داشته است. تیم چادرملو در یزد باید ماه ها در تهران میزبان حریفان خود بود تا ورزشگاهشان آماده شود. حتی در تهران که گزینه اصلی میزبانی این مرکز محسوب می شود، مشکل زمین به قدری جدی است که مثلاً استقلال به سیرجان رفت و از ورزشگاه اختصاصی گل گهر به عنوان زمین خود استفاده کرد. ورزشگاه آزادی وجود ندارد، کیفیت زمین وحشتناک است و استادیوم شهر قدس با امکاناتی که نصف و نیمه دارد، انعطاف پذیری برای میزبانی پشت سر هم و تماس های بسته را ندارد. هنوز به یاد داریم که چطور قرار بود دو روز متوالی پرسپولیس و استقلال در آنجا بازی کنند و مسئولان ورزشگاه چقدر نسبت به آسیب دیدن زمین هشدار دادند. حالا هشت بازی در هفته را در این شهر تصور کنید. آیا واقعا ممکن است؟
باز هم، این تمام ماجرا نیست و هر چه به جلو می رویم با مسائل عمیق تری مواجه می شویم که حتی ممکن است بعد از این فصل تاریخ انقضا داشته باشند. به عنوان مثال در جدیدترین گزارش سایت ورزش، مدیران 10 باشگاه لیگ برتری نه تنها با امضای نامه ای مشترک با ادامه مسابقات مخالفت کردند، بلکه هشدار دادند که ممکن است فصل آینده به دلیل مشکلات اقتصادی نتوانند در لیگ حضور پیدا کنند. ما از یک بحران اقتصادی صحبت می کنیم که ابعاد کامل آن بعداً مشخص می شود و می تواند بسیاری از جنبه های زندگی ایرانیان را تحت تأثیر قرار دهد. به نظر می رسد فعلاً باید با ایده ادامه لیگ بیست و چهارم خداحافظی کنیم، به خصوص که تنها دو ماه تا جام جهانی 2026 باقی مانده است.