آینده-بلن فرناندز نویسنده و تحلیلگر وب سایت الجزیره.
به گزارش انتخابتو به نقل از الجزیره; یکشنبه گذشته، نیروهای امنیتی مکزیک نمسیو روبن اوگونا سروانتس، با نام مستعار “ال منچو”، رهبر کارتل ترسناک جالیسکو را کشتند. ال منچو 59 ساله بود و کارتل او در جالیسکو، مکزیک مستقر بود.
وزارت دفاع مکزیک اعلام کرد که عملیات مرگبار علیه المانچو با همکاری اطلاعات آمریکا انجام شده است. پیش از این، دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا بارها تهدید کرده بود که به مکزیک برای مبارزه با کارتل های مواد مخدر حمله خواهد کرد.
اما حقیقت این است که کارتل هایی مانند Jalisco وجود خود را مدیون سیاست های دولت ایالات متحده و مصرف مواد مخدر هستند. کریستوفر لاندو معاون وزیر امور خارجه آمریکا با استقبال از خبر درگذشت ال مانچو در شبکه اجتماعی X گفت: این رویداد یک اتفاق مثبت به نفع مکزیک، آمریکا، منطقه آمریکای لاتین و جهان است.
با این حال، واقعیت های میدانی با این گونه ابراز خوش بینی ها بسیار متفاوت است. همین بس که اندکی پس از انتشار خبر مرگ ال مانچو، شهرهای مختلف مکزیک با سیل خشونت و درگیری مواجه شدند. در این زمینه افراد مسلح خودروها را آتش زدند و بزرگراه ها را مسدود کردند. این در حالی است که رسانه های آمریکایی وضعیت گردشگران و شهروندان آمریکایی را که آواره و در شهرهای مختلف مکزیک سرگردان بودند و باید در اسرع وقت به کشورشان بازگردانده شوند، پوشش دادند.
جالب اینجاست که کمی پس از تشدید خشونت ها در مکزیک، معاون وزیر امور خارجه آمریکا در شبکه اجتماعی X با انتشار پستی نوشت: با ناراحتی و نگرانی شدید شاهد خشونت در مکزیک هستم! او گفت. اما این مسائل هرگز مهم نیست و ما باید اعصاب خود را کنترل کنیم.»
معاون وزیر امور خارجه آمریکا نیز سعی کرد با چند واژه اسپانیایی به مردم مکزیک روحیه دهد و به آنها بگوید که باید خوشحال باشند! اما حقیقت این است که چیزهای بسیار کمی وجود دارند که مایه شادی باشند. مثلاً در هیچ کجای دنیا ندیده ایم که رئیس یک کارتل مواد مخدر کشته شود و بعد همه چیز بهتر شود و برای مردم یک کشور شادی ایجاد شود.
برای درک بهتر این موضوع پابلو اسکوبار، رئیس کارتل مدلین را به یاد بیاورید که در سال 1993 بر اثر عملیات پلیس کلمبیا و البته همکاری نهادهای آمریکایی کشته شد. علیرغم غیبت اسکوبار، تجارت جهانی مواد مخدر به رشد خود ادامه داد، که منجر به سطوح قابل توجهی از خشونت در کلمبیا در سال های بعد شد. جالب توجه است که نیروهای امنیتی تحت حمایت ایالات متحده نقش اصلی را در بیشتر این خشونت ها ایفا کردند.
در یک مثال بسیار معروف، اعضای ارتش کلمبیا بیش از 10000 غیرنظامی را قتل عام کردند و کشته شدگان را تروریست های چپ معرفی کردند. کلمبیا تا به امروز بزرگترین تولید کننده کوکائین در جهان است. به زبان ساده، تصور اینکه قتل افرادی مانند پابلو اسکوبار یا ال مانچو یک خبر خوب یا یک نقطه عطف مثبت تاریخی است، چیزی جز یک توهم نیست.
یکشنبه گذشته با یکی از دوستان مکزیکی که در جنوب این کشور زندگی می کند تماس گرفتم. او از حامیان کلودیا شینبام رئیس جمهور مکزیک است. از دیدگاه او، دولت مکزیک گام طبیعی خود را در جنگ با کارتل های مواد مخدر برداشت و ال مانچو را به طور فیزیکی حذف کرد و البته ایالات متحده هم کاری به این ماجرا ندارد.
در واقع، شینباوم در یک حرکت ملی و مستقل با کارتل های مواد مخدر مبارزه می کند، مانند رئیس جمهور سابق مکزیک، آندریاس مانوئل لوپز اوبرادور و دیگر سران این کارتل ها در شمال مکزیک. اما حقیقت این است که رئیس جمهور مکزیک تحت فشار رئیس جمهور ترامپ اقدام به ترور المانچو کرد. در واقع رئیس جمهور مکزیک این کار را برای رضایت رئیس جمهور آمریکا انجام داد، اما مردم مکزیک باید تاوان این اقدام را بپردازند.
حداقل مروری کوتاه بر تاریخ معاصر مکزیک این واقعیت را تایید می کند. به عنوان مثال، در سال 2006، زمانی که رئیس جمهور مکزیک فیلیپه کالدرون کمپین جنگ محور خود را علیه کارتل های مواد مخدر آغاز کرد، این کشور شاهد افزایش عجیبی در آوارگی، قتل و ناپدید شدن بود. از آن زمان تاکنون، بیش از نیم میلیون نفر در مکزیک کشته یا ناپدید شده اند. بیشتر آنها قربانی نیروهای دولتی بودند.
ایالت جالیسکو، جایی که ال مانچو در آن فعال است، بیشترین تعداد افراد ناپدید شده را در سراسر مکزیک دارد و سال گذشته کشف اجساد انسان زنده زنده سوزانده شده در مزرعه ای خارج از گوادالاخارا تبلیغات گسترده ای را برانگیخت. جالب اینجاست که این منطقه یکی از میزبانان اصلی جام جهانی فوتبال آینده است.
کشتن المانچو در حال حاضر کمکی به امن تر کردن این منطقه نخواهد کرد. پیش از این، زمانی که برخی از سران کارتل های مواد مخدر دستگیر و از مکزیک به آمریکا فرستاده شدند، امنیت تامین نمی شد و بدتر از آن، شاهد بودیم که مبارزه برای قدرت برای گرفتن جای آنها به اوج خود رسید و خون های بیشتری ریخته شد.
اما برخلاف موضع مقامات آمریکایی، این کشور به هیچ وجه علاقه ای به از بین بردن کارتل های مواد مخدر و دیگر گروه های جنایتکار ندارد، زیرا آنها بهانه های خوبی برای مداخله در مکزیک و سایر کشورهای مشابه به واشنگتن می دهند.