تهیه کننده «کاتاتونیا» مدعی شد: تاد فیلیپس پس از تماشای فیلم ما «جوکر» را ساخت/مسعود فراستی با دیدن فیلم پرسید که آیا بازیگر هستی یا بیمار روانی؟

تهیه کننده «کاتاتونیا» مدعی شد: تاد فیلیپس پس از تماشای فیلم ما «جوکر» را ساخت/مسعود فراستی با دیدن فیلم پرسید که آیا بازیگر هستی یا بیمار روانی؟

به گزارش خبرگزاری انتخابتو به نقل از ایلنا، مهدی کریمی تهیه کننده «کاتاتونیا» وی پس از نمایش این فیلم گفت: در سال 93 صحبت از ساخت فیلمنامه ای با داستان بود که در تک پلان فیلمبرداری شود. زمانی که فیلمنامه نوشته شد، گفته شد بازی در این فیلم روانی بسیار سخت است. تیم بازیگری تقریباً دو سال تمرین کرد و آماندا آزاد یک ماه در بیمارستان بستری شد تا به شخصیت نزدیک‌تر شود. امیدوارم کار موفق بوده باشد، بعد از اتمام کار، آقای شهاب حسینی به تیم اضافه شد و فیلم را به جشنواره های خارجی فرستادیم.

کریمی با اشاره به اینکه سینمای ایران محدود به دو ژانر است، گفت: در سال 93 فقط بچه های سینما درباره این موضوع صحبت می کردند و بحث می کردند که چرا داستان ها اینقدر شبیه است. «کاتاتونیا» با این رویکرد به وجود آمد که اگر قرار است طنز وجود داشته باشد، باید طنزمان را فلسفه‌ورزی کنیم. این فیلم در سال 95 به 300 جشنواره ارسال شد، کم کم که با جشنواره های دیگر کار کردیم، دیدیم که هیچ جشنواره ای نمی پذیرد که برند ایرانی درست معرفی شود. خیلی زود با ایمیل هایی مواجه شدیم که از ما همین سوال را می پرسیدند.

وی افزود: کارگردان در تجربه هنری با اکران موافقت نکرد و منتظر اکران بهتری بودیم. در این راه یکی از افسران دکتر فیلسوف به ما کمک کرد.

کریمی همچنین گفت: رئیس یکی از جشنواره هایی که فیلم ما وارد آن شد، تاد فیلیپس بود که چند سال بعد فیلم «جوکر» را که مشابه فیلم ما بود ساخت. ما تصمیم گرفتیم شکایت کنیم و یک وکیل از ما 40000 دلار درخواست کرد و به ما گفت که مطمئن شویم شرکت ها به هیچ وجه سعی در افشای حقیقت ندارند.

در بخشی دیگر از این مراسم موافقت فلسفی نماینده شورای اسلامی مردم تهران یکی دیگر از سخنرانان گفت: «کاتاتونی» اثر ارزشمندی است و همه عوامل برای این فیلم واقعا زحمت کشیدند، جا دارد از همه کسانی که در اکران حضور داشتند تشکر کنم. برای داستان این فیلم زحمت زیادی کشیده اند، هنر سینما هم در حل مشکلات و هم در تولید راه حل می تواند نقش داشته باشد. موضوع هم جالب و جدید بود و فکر می کنم این فیلم می تواند همه را تحت تاثیر قرار دهد.

آماندا آزاد بازیگر این فیلم همچنین با بیان این مطلب گفت: مراحل تولید این نقش بسیار پیچیده و سخت بود. من 28 ماه در این نقش خدمت کردم و یک ماه را در یک بیمارستان روانی گذراندم و با بیماران مختلفی در ارتباط بودم. کار بر اساس سناریوهای آقای اسلامی به گونه ای است که باید خود را به سطحی متفاوت از آنچه در کشور ما موجود است ارتقا دهید.

امید حکدان یکی دیگر از بازیگران این فیلم گفت: سال 93 با پروژه حامد اسلامی آشنا شدم و نمی توانم تعریف ساده ای از آن ارائه کنم. فکر می کنم با کلمات قابل توصیف نیست و فکر می کنم باید آن را یک پروژه ملی بنامیم و باعث افتخار من شد که در کنار او هستم.

خاکدان خاطرنشان کرد: در رشته بوکس و رقص شمشیربازی آموزش های زیادی دیدیم. پیش فرض بحث ما در مورد ساخت نقش این بود که زمان زیادی را با بیماران کاتاتونیکی گذراندم و در این دو سالی که با این عزیزان آشنا شدم برایم دردناک بود و به ساخت نقش کمک کرد.

در بخشی دیگر از این مراسم هادی اسلامی کارگردان «کاتاتونیا» وی با حضور روی صحنه به سوال مخاطبان پاسخ داد و در پاسخ به اولین سوال درباره دنیای سینمایی اش گفت: فکر می کنم اگر حرفی بزنم تا پنج فیلمم دیده نشود، تعارف است. در مورد موضوع فیلم هم باید بگویم وقتی می خواهم روی فیلمنامه کار کنم به عمق آدم توجه می کنم. معتقدم انسان ها برای بسیاری از سوالات پاسخ عمیقی دارند و در فیلمم سعی می کنم مخاطب را به نگاهی به درون خود دعوت کنم.

اسلامی درباره اکران نشدن این فیلم در گروه هنر تجربه گفت: سینمای هنر تجربه یعنی کارگردان بلد نیست فیلم بسازد و من چنین تصوری ندارم، نکته دیگر این است که فیلم را برای مخاطب خاصی نساختم و معتقدم فیلم باید برای عموم نمایش داده شود. در حالی که آگاهی مردم ما از سینما بالاست، متاسفانه در این سال ها سلیقه مردم بررسی نشده است. تجربه ما از هنر را محدود می کند.

وی در بخشی دیگر از بیانات خود تاکید کرد: روانپزشکان معتقدند که همه ما درجاتی از اسکیزوفرنی را در درون خود داریم که اگر از حدی فراتر رود تبدیل به بیماری می شود و اگر محدود شود می تواند به نقطه قوت تبدیل شود. فکر می کنم بسیاری از احساسات این فیلم را همه مردم می توانند حس کنند. در این ویدیو یک مثال اغراق آمیز و چرایی را می بینیم.

این کارگردان در نهایت گفت: اولین نفری که این فیلم را به نمایش گذاشتم آقای فراستی بود و ایشان از آن تعریف کردند و گفتند اینها بازیگر هستند یا بیماران روانی؟ این فیلم به هیچ وجه مستند نیست و داستان آن کاملا تخیلی است و ژانر فیلم را می توان علمی تخیلی روانشناختی دانست.

۲۴۲۲۴۳

گردآوری شده از رسانه خبر آنلاین