بعدی- مجموعه تلویزیونی «سوجان» به کارگردانی حسین تبریزی به تازگی از شبکه آی فیلم بازپخش شده است.
بر اساس این گزارشاین اثر مدعی روایت داستانی برای نشان دادن سختی های زنان در محیط خانواده است، اما آنقدر گرفتار تکرار و کلیشه است که با شکست مواجه می شود.
نگاهی به سریال سوژان; فرمولی و تکراری
بزرگترین چالش «سوجان» در شخصیت پردازی آن نهفته است. شخصیت اصلی به طرز پیچیده ای طراحی شده و زنی شجاع بین ترس، شجاعت و استقلال است. با این حال، فیلمنامه در لحظات حساس او را غرق می کند یا ناگهان او را به یک قهرمان تبدیل می کند. علاوه بر این، شخصیت های مرد در سطح تیپ باقی می مانند. آنها یا چهره کاملا منفی دارند و یا هیچ نقشی در روایت ندارند.
«سوژان» از همان الگویی استفاده کرد که بینندگان در دیگر آثار تلویزیونی دیده اند. الگوهایی که از سریال هایی مانند «پس از باران» شروع می شوند. تنش اپیزود، اسرار خانوادگی، درگیری های طبقاتی و گره هایی که با هر قسمت تیره تر یا بیشتر آشکار می شوند. این الگو آنقدر تکرار می شود که مخاطب می داند افراد بی رحمی مانند شخصیت های قربان و خسرو در نهایت به بدترین شکل ممکن نابود خواهند شد. در عین حال شخصیت های خوب پایانی رویایی و زیبا خواهند داشت. این مردم خوب آنقدر زجر کشیدند که خاطراتشان معروف شد. وقتی تضادها بیش از حد سیاه و سفید باشند، درام از واقعیت منحرف می شود و به سمت بازتولید کلیشه ها می رود.
در عین حال اتفاقات در این سریال به قدری تکرار می شود که هر چه داستان راکدتر می شود، مخاطب از تماشای آن دست می کشد. “سوژان” می خواهد در مورد قدرت، سنت ها و محدودیت های خانواده صحبت کند، اما اغلب چیزها را در سطح نگه می دارد. در واقع، معلوم می شود که بحران ها بیشتر شخصی هستند تا ساختاری. «سوجان» با همه ایراداتش با استفاده از پتانسیل جغرافیایی گیلان فضای جذابی ایجاد کرد.
در مجموع می توان این سریال را اثری تکراری با ظاهری جذاب دانست، اما ضعف در پرداخت دراماتیک داستان، فضا را به زیبایی زیبا و غیر پر زرق و برق برای مخاطب تبدیل کرده است.
داستان سریال سوجان
این سریال داستان دختری به نام سوجان را روایت می کند. داستان از دهه 1320 شروع می شود. سرانجام با بحران های گوناگون به دوره مدرن می رسد.
بازیگران سریال سوجان
- ثریا قاسمی
- سیما تیرانداز
- غزاله اکرمی
- مهرداد ضیایی
- علی مرادی
- با تشکر