جنگ در اقیانوس؛ مقایسه ناوهای هواپیمابر آبراهام لینکلن و فوجیان

ناوهای هواپیمابر آبراهام لینکلن و فوجیان

در حال حاضر فوجیان به عنوان بزرگترین ناو هواپیمابر آسیا شناخته می شود. این کشتی چینی با استفاده از سیستم‌های پرتاب CATOBAR و طراحی اصلی، یک جهش بزرگ در توانایی چین برای نشان دادن قدرت خود را اعلام می‌کند.

از سوی دیگر یو اس اس آبراهام لینکلن یک کشتی جنگی هسته ای کلاس نیمیتز با برد عملیاتی جهانی و ناوگان هوایی بزرگ است. در این مقاله قصد داریم به مقایسه این دو ناو هواپیمابر در ابعاد مختلف بپردازیم.

اهمیت استراتژیک

فوجیان بزرگترین کشتی جنگی ساخته شده در تاریخ آسیا و بزرگترین کشتی متعارف غیر هسته ای جهان است. ساخت این کشتی چندین سال به طول انجامید و سیستم پرتاب منجنیق و نجات مهار اولین بار در چین بود که جایگزین سکوهای پرش اسکی مورد استفاده در کشتی های قبلی آن کشور شد.

آبراهام لینکلن (CVN-72) پنجمین ناو هواپیمابر هسته ای کلاس نیمیتز است که در سال 1989 وارد خدمت شد و با بیش از 90 هواپیما و 5 هزار پرسنل در خدمت نیروی دریایی آمریکا است. این کشتی هسته ای می تواند بیش از 20 سال بدون سوخت گیری کار کند.

ناوهای هواپیمابر آبراهام لینکلن و فوجیان

طراحی محلی

فوجیان سومین و بزرگترین ناو هواپیمابر نیروی دریایی چین و اولین کشتی طراحی و ساخته شده به طور کامل در این کشور است. با وزن جابجایی تقریباً 80000 تا 85000 تن و طول تقریباً 316 متر، از نظر اندازه، پیچیدگی و پتانسیل عملیاتی از کشتی های لیائونینگ و شاندونگ پیشی گرفت.

از سوی دیگر، یو اس اس آبراهام لینکلن توسط شرکت کشتی سازی نیوپورت نیوز (اکنون هانتینگتون اینگالز) با استفاده از طرح های آمریکایی، راکتورهای A4W وستینگهاوس و منجنیق های بخار ساخته شد که بازتاب مهندسی آمریکایی با زنجیره های تامین جهانی است.

عملیات سوخت‌گیری و تعمیرات اساسی میان‌مدت (RCOH) در سال 2017 این ناو را برای سازگاری با جت‌های جنگنده F-35C ارتقا داد.

ناوهای هواپیمابر آبراهام لینکلن و فوجیان

قابلیت های عملیاتی

کشتی چینی دارای سه منجنیق الکترومغناطیسی است که از نظر مفهومی شبیه به سیستم EMALS مورد استفاده در جرالد آر فورد است. فورد آمریکاست. این منجنیق‌ها به فوجیان اجازه می‌دهند تا هواپیماهای سنگین‌تر و با سوخت کامل‌تر پرواز کند و انعطاف‌پذیری ماموریت و تعداد برخاست‌ها را به‌طور قابل توجهی افزایش دهد. در سال 2025، چینی ها به طور همزمان جنگنده چندمنظوره J-15T، جنگنده رادارگریز J-35 و هواپیمای هشدار زودهنگام هوابرد KJ-600 را به فضا پرتاب کردند که نشان دهنده آمادگی رزمی ناو هواپیمابر بود.

از سوی دیگر، آبراهام لینکلن دارای چهار منجنیق بخار با قابلیت جابجایی هواپیماهای C-2 Greyhound و E-2 Hawkeye و همچنین جت های سنگین تر مانند F/A-18 Super Hornet (وزن برخاست 30 تن) و F-35C Lightning 2 (31 تن) است.

در طی عملیات سوخت‌گیری و تعمیرات اساسی، سیستم پرتاب الکترومغناطیسی (EMALS) اضافه شد که پرتاب دقیق محموله‌های مختلف را تا مجموع جابجایی 45000 کیلوگرم فراهم می‌کند.

ظرفیت کل هواپیما

طراحی عرشه مسطح و آشیانه های گسترده فوجیان امکان فرود بیش از 50 فروند هواپیما از جمله جت های جنگنده، هواپیماهای هشدار دهنده اولیه، هلیکوپترها و هواپیماهای بدون سرنشین را برای این ناو هواپیمابر چینی فراهم کرده است. بنابراین، برای اولین بار، چین می تواند یک بال هوایی واقعی را برای نشان دادن قدرت پایدار خود در فاصله ای دور از سواحل خود مستقر کند.

ناو آمریکایی از 60 تا 90 هواپیما از جمله 44 هواپیمای ضربتی Super Hornet و F-35C، 5 هواپیمای جنگ الکترونیک EA-18G Growler، 4 فروند هواپیمای E-2D Hawkeye، 9 هلیکوپتر MH-60R/S Seahawk و هواپیماهای لجستیکی پشتیبانی می کند و بیش از 4-4 پرواز روزانه از 5-11 پرواز خود را انجام می دهد. 4 آسانسور و 2 سوله. این کشتی را ممکن می کند.

یک گام بزرگ رو به جلو در فناوری نیروی دریایی آمریکا و چین

فوجیان همچنین مجهز به موشک های سطح به هوای کوتاه برد HQ-10 است که توسط رادارهای پیشرفته آرایه فازی فعال (AESA)، سیستم های جنگ الکترونیک و تفنگ های 30 میلی متری سیستم تسلیحات نزدیک (CIWS) برای دفاع نزدیک پشتیبانی می شوند. این کشتی از یک سیستم محرکه معمولی (توربین های بخار با ژنراتورهای دیزلی-الکتریکی) استفاده می کند که پایداری و تداوم ناوبری آن را محدود می کند.

سوخت‌گیری میان‌مدت و تعمیرات اساسی آبراهام لینکلن در سال 2017، عملیات F-35C را فعال کرد و همچنین اتصال ماهواره‌ای OneWeb LEO (OneWeb LEO) را فراهم کرد. اولین کشتی مجهز به پایانه‌های Kymeta u8، این کشتی استانداردهای جدیدی را برای جنگ ترکیبی در دریاهای مورد مناقشه تعیین کرد.