حل معما در خواب امکان پذیر بود

حل معما در خواب امکان پذیر بود

محققان نشان داده اند که افراد می توانند تا حدودی بر رویاهای خود کنترل داشته باشند. آنها موضوعی را که دائماً در ژانرهای علمی تخیلی و ترسناک بررسی می شد از کتاب داستان به آزمایشگاه آوردند.

برخلاف مفاهیم خیالی‌تر کنترل رویا، محققان دانشگاه نورث وسترن (NU) علاقه‌مند بودند تا بررسی کنند که آیا می‌توانند از رویاها برای تقویت این ایده استفاده کنند که «خوابیدن با یک مشکل» می‌تواند به حل آن کمک کند.

به گفته نیواطلس، آنها 20 نفر را با تجربه رویای شفاف به خدمت گرفتند، به این معنی که آنها توانایی تشخیص زمان دیدن رویا را دارند و گاهی اوقات کنترل آنچه در رویا اتفاق می افتد را به دست می گیرند. یک مطالعه روی رویاها که در این ماه منتشر شد نشان داد که رویاهای شفاف ممکن است در درمان سلامت روان شرایطی مانند اختلال استرس پس از سانحه و بیماری پارکینسون مفید باشد. تحقیقات قبلی شامل محققان دانشگاه نورث وسترن و سایر موسسات نیز نشان داده است که یک نوع ارتباط ساده بین رویاپردازان شفاف و آزمایش‌کنندگان امکان‌پذیر است.

در این مطالعه، شرکت کنندگان حدود دو ساعت قبل از خواب در آنجا بودند و به آنها یک سری پازل فکری داده شد که هر بار سه دقیقه روی آنها کار می کردند. در طول هر پازل ارائه شده، شرکت کنندگان یک موسیقی متن منحصر به فرد را می شنیدند که به طور مکرر همراه با نام همان پازل پخش می شد. داوطلبان به کار روی پازل ها ادامه دادند تا اینکه چهار پازل حل نشده داشتند.

سپس از همه خواسته شد که به رختخواب بروند. بر اساس نظارت چندحسی، محققان سپس موسیقی متن دو تا از چهار معما حل نشده را در طول خواب REM (حرکت سریع چشم) برای شرکت کنندگان پخش کردند. امیدواریم که رویاها منجر به یادآوری آن مشکل و احتمالاً یافتن راه حل شوند.

نتایج نشان داد که 75 درصد از شرکت کنندگان حداقل یک خواب مربوط به یکی از معماهای حل نشده را گزارش کردند. علاوه بر این، پازل هایی که سرنخ های صوتی دریافت می کردند و در رویاها گنجانده شده بودند، 42 درصد صبح روز بعد یا بعد از آن حل شدند. نرخ حل برای پازل های بدون علامت فقط 17٪ بود.

علاوه بر کمک به شرکت کنندگان در حل پازل ها، نشانه های موسیقی بر جنبه های دیگر رویاهای آنها نیز تأثیر گذاشت.

کارن کونکولی، نویسنده اصلی این مطالعه می‌گوید: «با وجود اینکه لوسید خواب نمی‌دید، یکی از رویاپردازان از شخصیتی در رویای خود خواست تا به او کمک کند تا معمایی را که ما برچسب‌گذاری کرده بودیم حل کند. شخص دیگری با معمای “درختان” مشخص شد و با رویای قدم زدن در جنگل از خواب بیدار شد. خواب‌بین دیگری با معمایی در مورد جنگل مشخص شد و از خوابی بیدار شد که در آن در حال ماهیگیری در جنگل بود و به همان معما فکر می‌کرد. این مثال‌ها برای ما جالب بود زیرا نشان می‌داد که رویاپردازان می‌توانند دستورالعمل‌ها را دنبال کنند و رویاها می‌توانند تحت تأثیر صداها در طول خواب، حتی در غیاب رویای شفاف، قرار گیرند.

به گفته محققان، یکی از محدودیت‌های این مطالعه این است که برخی از نتایج مربوط به حل مسئله ممکن است به دلیل پردازش شناختی پس از بیدار شدن به وجود آمده باشد و نه فقط چیزی که به طور خاص در رویا حل شده است. به همین دلیل است که آنها می گویند مطالعات آینده باید برای آزمایش حل مسئله بلافاصله پس از مراحل خواب REM یا حتی ارتباط مستقیم با شرکت کنندگان در حالی که هنوز در حال رویا هستند، طراحی شود. آنها همچنین قصد دارند تحقیقات آینده را فراتر از تأثیر رویاپردازی بر حل معما گسترش دهند و جنبه های دیگر خیال پردازی مانند یادگیری تعمیم یافته یا تنظیم احساسات را نیز شامل شوند.