داستان «کارن» چیست؟ – اخبار آنلاین

به گزارش انتخابتو به نقل از ایسنا، عماد رحمانی کارگردان انیمیشن سینمایی «شمشیر و اندوه» که از چهارشنبه ۶ خردادماه اکران می شود، درباره روایت تاریخی و دراماتیک اثر، مخاطب خردسال، تجربه استفاده از تکنیک های واقع گرایانه در ساخت، کارگردانی بین المللی فیلم، جوایز خارجی، ساخت کودکان و محصولات جوان و تجربه اش صحبت کرد.

داستان؛ روایتی دراماتیک در بستر تاریخ

رحمانی با اشاره به اینکه «شمشیر و غم» یک درام تاریخی است، گفت: این انیمیشن بازآفرینی مستند یک واقعه تاریخی نیست، بلکه داستانی دراماتیک است که در دل یک بافت تاریخی روایت می شود و شخصیت اصلی داستان پسر جوانی به نام کارن است؛ پسری که خانواده خود را در جریان خشونت و اختناق سیاسی آن دوره از دست داده است. در راه عدالت و آزادی».

وی ادامه داد: اگر بخواهم از نظر زمانی توضیح بدهم، داستان ما از فضای بعد از شهادت امام حسن (ع) و شرایط سیاسی آن دوران، نزدیک شدن به سال 61 هجری و دوران روی کار آمدن یزید شروع می شود. در طول فیلم ابتدا مخاطب با فضای دوران معاویه مواجه می شود و سپس با تغییر شرایط سیاسی و آمدن یزید، داستان کارن وارد فاز جدی تری می شود.

این کارگردان توضیح داد: روایت اصلی فیلم درباره کارن و شهر مدائن است. اما در لایه های معنایی، داستان او با نهضت امام حسین(ع) و درک او از ایستادگی در برابر ظلم گره خورده است. ما نمی خواستیم مستقیماً به روایت عاشورا بپردازیم، بلکه سعی کردیم داستانی بسازیم که همزمان با آن واقعه بزرگ تاریخی رخ داده است و از منظری دیگر پیوند تاریخی ایرانیان با اهل بیت (ع) و درک آنها از آزادی را نشان دهد.

آیا داستان صرفاً تاریخی است؟

رحمانی در پاسخ به این سوال که آیا شخصیت کارن در تاریخ واقعی بوده است، گفت: خیر، کارن یک شخصیت دراماتیک و تخیلی است. «شمشیر و درد» یک اثر تاریخی به معنای مستند نیست. برای خلق یک روایت سینمایی، شخصیت‌ها و موقعیت‌هایی را طراحی کردیم که بتواند مخاطب امروزی به‌ویژه جوانان را با مفاهیمی مانند عدالت، ایثار، عشق، خانواده و موضع پیوند دهد.

وی ادامه داد: اساس کار، فضای تاریخی و اجتماعی آن دوره است; دورانی که مبارزه با استبداد اموی و علاقه به اهل بیت (ع) در جغرافیای مختلف از جمله ایرانیان معنا و اهمیت داشت. با این حال، داستان فیلم داستانی دراماتیک است و نباید آن را با یک روایت تاریخی کاملاً مستند اشتباه گرفت.

مخاطب اثر جوانان هستند نه خردسالان

این کارگردان با تاکید بر رده سنی مخاطبان گفت: «شمشیر و اندوه» برای خردسالان یا دانش آموزان خردسال ابتدایی ساخته نشده است. مخاطب اصلی فیلم جوانان و گروه سنی بالای پنجم دبستان هستند. این اولین تجربه کارگردانی بلند من بود و از همان ابتدا برایم مهم بود که روایت جوان محور باشد.

رحمانی افزود: بنابراین وجوه نمایشی کار پررنگتر است. در فیلم از عشق، از دست دادن، مبارزه برای یک هدف، فداکاری و ایثار صحبت می کنیم. بنابراین بیننده نباید انتظار یک اثر کاملا کودکانه یا مذهبی را داشته باشد. ما سعی کردیم داستانی جدی، احساسی و جذاب بسازیم که در آن جوانان بتوانند با قهرمان ارتباط برقرار کنند.

چندین سال تولید و تجربه فنی واقعی

رحمانی با اشاره به روند تولید این فیلم بیان کرد: مراحل تولید این اثر سه سال به طول انجامید و هر از گاهی بیش از 200 نفر در بخش های مختلف همکاری داشتند. «شمشیر و درد» برای ما تجربه سخت و در عین حال مهمی بود. چون می خواستیم به سمت بیان واقعی تری در انیمیشن ایرانی برویم.

وی درباره تکنیک های کار اینگونه توضیح داد: یکی از ویژگی های فیلم تلاش برای رسیدن به فضایی واقعی و جدی است. در طول تولید، این سطح از بازسازی واقع گرایانه چهره، طراحی شخصیت، موشن کپچر بدن و صورت و استفاده از شبیه سازی حالات چهره، آزمایشی بسیار پیشرو در انیمیشن ایرانی بود. از ابزارها و فناوری هایی استفاده کردیم که برای منطقه و بویژه انیمیشن ایرانی آن زمان بسیار جدید و جسورانه محسوب می شد.

رحمانی افزود: ترکیبی که در این فیلم به کار بردیم; شامل صحنه‌پردازی واقعی، طراحی جدی چهره، استفاده از موشن کپچر، توجه به حرکات صورت و بدن، فیزیک مو و لباس و رندر به‌روز بود. از سوی دیگر، با توجه به سابقه من در بازی های ویدئویی، نگاه کارگردان کمی به زبان بازی های ویدئویی نزدیک است. یعنی سعی کردیم در کادربندی، ریتم اکشن و طراحی موقعیت ها انرژی متفاوتی ایجاد کنیم.

بازسازی چهره انسان و رئالیسم در انیمیشن

این کارگردان در تشریح استفاده از تکنیک های بازسازی چهره گفت: این تکنیک ها به ما کمک کرد تا به شباهت بیشتری در چهره، حالات چهره و جزئیات احساسی شخصیت ها برسیم. وقتی بیننده کارن را می‌بیند، باید از مدل مو، صورت، ظاهر و حرکات او حس واضح و ملموسی از شخصیت را دریافت کند.

وی ادامه داد: هدف ما فقط نمایش فنی نبود. فناوری زمانی ارزشمند است که به معنا و بیان کمک کند. در «شمشیر و اندوه» واقع گرایی چهره ها و جدی بودن فضای بصری برای مخاطب جوان این بود که داستان را جدی بگیرند و با درد، امید و مبارزه شخصیت ها ارتباط برقرار کنند. علاوه بر این، صحنه های اکشن زیادی در فیلم وجود دارد که به جذابیت سینمایی اثر کمک می کند.

انتشار بین المللی قبل از انتشار عمومی در ایران

رحمانی درباره روند اکران این فیلم گفت: «شمشیر و اندوه» پس از حضور در چهل و دومین دوره فیلم فجر سفر بین المللی خود را آغاز کرد. تهیه کنندگان و پخش کنندگان اثر به این نتیجه رسیدند که فیلم ابتدا باید در بازارها و پلتفرم های خارجی اکران شود و سپس در زمان مناسب در ایران اکران شود.

وی ادامه داد: این فیلم با نام بین المللی The Boy and the Sword به بازار جهانی معرفی شد و در پلتفرم هایی مانند Amazon Prime Video و Apple TV نیز به مخاطبان بین المللی عرضه شد. این تجربه برای ما بسیار مهم بود. چون نشان می داد یک انیمیشن ایرانی با مضامین تاریخی و فرهنگی در دنیا دیده می شود.

این کارگردان ادامه داد: برای ما بسیار ارزشمند بود که این فیلم در مسیر جشنواره به موفقیت های زیادی دست یافت و در جشنواره های مختلف مورد توجه قرار گرفت.

تاثیر بر فروش خارجی و مسیر پروژه های بعدی

کارگردان فیلم شمشیر و اندوه درباره فروش بین المللی گفت: برای ما توزیع بین المللی فقط بازدهی مالی نداشت، البته اقتصاد پروژه هم مهم است و هیچ تهیه کننده ای نمی تواند نسبت به این موضوع بی تفاوت بماند، اما آنچه مهمتر از فروش بود، شناخت بین المللی و دیده شدن اثر بود.

رحمانی افزود: اکران این فیلم در خارج از کشور تجربه امیدوارکننده ای برای یک انیمیشن مستقل ایرانی بود. اما ارزش مهم تر این مسیر این بود که توجه ایران را به توانایی ایرانیان در تولید انیمیشن و پروژه های بعدی ما جلب کرد. من فکر می کنم “شمشیر و اندوه” پروژه بسیار مبارکی برای ما بود. زیرا علاوه بر تجربه تولید، مسیر جدیدی را در عرصه بین المللی نیز برای ما باز کرد.

اسپین آف و نگاه فراتر از ساخت یک فیلم

رحمانی درباره اسپین آف ها گفت: از ابتدا سعی کردیم به انیمیشن فقط به عنوان یک فیلم نگاه نکنیم. انیمیشن های موفق در دنیا معمولاً یک دنیای داستانی ایجاد می کنند و می توانند در قالب های مختلف مانند بازی، نرم افزار، محصولات فرهنگی و محتوای جانبی ادامه پیدا کنند.

وی ادامه داد: البته ژانر «شمشیر و غم» با آثار کودک متفاوت است. از آنجایی که این فیلم بیشتر برای جوانان ساخته می شد و فضای آن جدی تر بود، طبیعی است که اسپین آف های آن محدودتر و متفاوت تر باشد. در آثار کودک مانند «افسانه سپهر» ظرفیت محصولاتی مانند کیف، کفش، تی شرت و لوازم التحریر بیشتر است، اما در «شمشر» و «اندود» روی محتوای جدی تری و توسعه دنیای داستانی تمرکز کردیم.

تولید برای کودکان و نوجوانان؛ یک تجربه ارزشمند

رحمانی با اشاره به تجربه خود از ساخت تولیدات کودک و نوجوان گفت: به نظر من یکی از بهترین قسمت های تولید انیمیشن این است که با کودکان و نوجوانان سروکار دارید. بچه ها پاک ترین و صادق ترین بیننده های دنیا هستند. وقتی بازخورد آنها را می بینید، متوجه می شوید که چگونه یک شخصیت انیمیشنی می تواند وارد زندگی، تصورات و حتی زبان روزمره آنها شود.

وی افزود: از این تجربه در «افسانه سپهر» بسیار متاثر شدم. در شبکه “شاد” افسانه سپهر کانال هایی وجود دارد که در حال حاضر عضو آن هستم و پیام های کودکان را در آنها مشاهده می کنم. آنقدر برایم شیرین است که بچه ها با شخصیت سپهر صحبت می کنند، احساساتشان را با او در میان می گذارند و حتی گاهی می نویسند «امروز در کلاسم بیست ساله شدم». این نشان می دهد که یک شخصیت انیمیشنی، اگر به درستی انجام شود، می تواند بیش از یک تصویر روی صفحه نمایش برای کودکان باشد، می تواند بخشی از دنیای عاطفی آنها شود.

رحمانی ادامه داد: این عرصه واقعا دنیایی پاک، خیال انگیز و ارزشمند است و تولید اثری برای کودکان افتخار بزرگی محسوب می شود. البته «شمشیر و غم» مخاطب جوانی دارد و فضای آن جدی تر است. باید دید که جوانان ایرانی چگونه با این نوع روایت با این همه درام و تاریخ و قهرمانی ارتباط برقرار می کنند.

در «نگهبانان خورشید» یک قدم به جلو برداشتیم

کارگردان «شمشیر و اندو» در بخشی دیگر از این گفت وگو گفت: «نگهبانان خورشید» تجربه دیگری بود که راه ما را در عرصه انیمیشن سینمایی ادامه داد; کاری است که از نظر تولید و تجربه کار با مخاطب برای ما مهم است که در فیلم فجر هم دیدیم.

وی افزود: برای من مهم است که هر پروژه یک قدم جلوتر از پروژه قبلی باشد. «شمشیر و اندوه» تجربه‌ای جدی‌تر و تاریخی‌تر بود، «افسانه سپهر» ارتباط گسترده‌تری با کودکان و خانواده‌ها داشت و «نگهبانان خورشید» تجربه‌ای دیگر در جهان‌سازی و روایت فانتزی ایرانی بود. روش ما این است که انیمیشن ایرانی به یک ژانر روایی یا یک گروه سنی محدود نمی شود.

چرا نمایش انیمیشن در شرایط سخت مهم است؟

رحمانی در پاسخ به این سوال که آیا اکران انیمیشن در شرایط فعلی کشور ریسک دارد یا خیر، گفت: اقتصاد اکران قطعا مهم است. تولیدکننده نمی تواند نسبت به هزینه ها، فروش و بازگشت سرمایه بی تفاوت بماند، اما در حوزه کودک و نوجوان همه چیز فقط با تعداد فروش سنجیده نمی شود، به نظر من سبد محتوایی کودک و نوجوان نباید خالی بماند.

وی افزود: اگر مدعی هستیم برای کودکان و نوجوانان کار می کنیم باید در روزهای سخت در کنار آنها باشیم. در هر شرایطی خانواده ها، کودکان و جوانان به امید، داستان، فانتزی و تجربه جمعی سینمایی نیاز دارند. در چنین روزهایی انیمیشن می تواند نقش آرامش بخش و امیدوار کننده ای داشته باشد. بنابراین تخلیه نه تنها برای ما یک تصمیم اقتصادی است، بلکه بخشی از مسئولیتی است که در قبال خود داریم.

تصمیم جمعی برای نمایش در آستانه ماه محرم

رحمانی درباره زمان اکران «شمشیر و اندوه» گفت: این تصمیم یک تصمیم جمعی بود. با توجه به نزدیک شدن به ایام محرم و صفر و موضوع تاریخی و معنوی فیلم و خالی بودن نسبتاً سبد اکران کودک و نوجوان در این مدت به نظر می رسد زمان مناسبی برای اکران عمومی فیلم انتخاب شده است.

وی در پایان گفت: ما واقعاً با عشق روی این پروژه کار کردیم. تصمیم نهایی همیشه متعلق به تماشاگر است و هیچ کارگردانی نمی تواند تصمیم نهایی را درباره کار خودش بگیرد، اما به راحتی می توانم بگویم که مخاطب در سینمای انیمیشن ایران با اثری متفاوت مواجه خواهد شد. اثری که با سختی، امید و باور به ظرفیت انیمیشن ایرانی ساخته شده است.

59243