به گزارش انتخابتو، در ادامه طرح الحاق طبقه دوم تخت جمشید به مرودشت و به دلیل نگرانی از توسعه و تخریب ساخت و ساز در محوطه ای که هنوز باستان شناسی نشده است، انجمن باستان شناسی ایران در نامه ای خطاب به مسعود مدزیکیان، رئیس جمهور، خواستار رسیدگی فوری به محوطه های تاریخی و همچنین اقدام فوری در این زمینه شد. و نابود شد.”
ایسنا در یکی از خبرهای خود نوشت: در بخشی از این نامه آمده است: کاوشهای غیرمجاز و در مواردی سازمانیافته بسیاری از محوطههای باستانی کشور را به غارت تبدیل کرده است. بسیاری از بناها، کاروانسراها، خانهها و بافتهای تاریخی در معرض دید قرار گرفتهاند، کمبود بودجه کافی، ضعف نظارت، عدم نگهداری مداوم. و گزارش اخیر از حریم تخت جمشید که به دلیل تصمیمات اشتباه مدیریتی دچار فرسایش و تخریب شده، هشداری است که نمی توان نادیده گرفت.
انجمن باستانشناسی ایران با اشاره به انتشار گزارشهایی مبنی بر الحاق بخشهایی از معبد جمشید به محدوده شهری مرودشت درجه 2 و تهیه طرح کاربری شهری به مساحت تقریبی 160 هکتار، ابراز نگرانی کرد که «این اقدام میتواند مسیر توسعه شهری، میدان تاریخی و منطقه تاریخی پارسکوئی را به محدودههای باستانی نزدیک کند. و همچنین ارزش اقتصادی را فراهم می کند.” اگرچه بعداً مدیرکل میراث فرهنگی استان فارس اعلام کرد که این طرح متوقف شده و در حال بازنگری است و اجازه الحاق تخت جمشید داده نمی شود، اما این تناقض گزارش ها، مصوبات، مکاتبات و اظهارات منتشر شده مسئولان به تنهایی نیاز به مداخله فوری نهاد ریاست جمهوری، شفاف سازی کامل روند تصمیم گیری و شفاف سازی آن را نشان می دهد. اسناد و تاییدیه های مربوطه.
انجمن باستان شناسی ایران همچنین یادآور شد: تخت جمشید قطعه زمینی در محدوده طرح شهری نیست که تنها با معیار افزایش ارزش زمین، درآمد شهری یا منافع اقتصادی کوتاه مدت تصمیم گیری شود، پارسه و تخت جمشید بخشی از حافظه تاریخی ایران و میراثی از گذشته، حال و نسل های آینده این کشور است. به عنوان یک هشدار جدی در بالاترین سطح اداری دیده شود.»
جامعه باستانشناسی ایران این سوال را مطرح کرد: «اگر حفاظت از مهمترین میراث جهانی ایران نیز در برابر زمینخواری، تضاد منافع و عملگرایی مدیریتی آسیبپذیر شود، چه تضمینی برای حفظ هزاران مکان و بنای تاریخی کمتر شناخته شده در سراسر کشور باقی میماند؟» وی تصریح کرد: کارهای مربوط به میراث فرهنگی صرفاً معامله در زمین نیست، این معامله بر روی حافظه تاریخی یک ملت است، گفت: هر تصمیمی که منافع موقت اقتصادی یا مدیریتی را بر حفظ آثار تاریخی اولویت دهد، در نهایت ریشه تاریخی و هویتی این سرزمین ها را از بین می برد.
در ادامه نامه انجمن باستان شناسی آمده است: میراث فرهنگی حیاط خلوت سیاسی، میدان آزمون و خطا برای حاکمان، منبع درآمد کوتاه مدت، ویترین تزئینی برای رویدادها و سخنرانی ها نیست، میراث فرهنگی بخشی از هویت ملی، حافظه جمعی و سرمایه بین نسلی ایران است، تخریب یک محوطه باستانی، تخریب یا تخریب یک محوطه تاریخی، تخریب یا تخریب یک محوطه تاریخی، یا تخریب یک محوطه باستانی و یا تخریب یک محوطه تاریخی است. مصنوعات آسیبی نیستند که بتوان با تخصیص بودجه در سال های آینده آن را جبران کرد. “آنچه از دست می رود برای همیشه از دست می رود.”
انجمن باستان شناسی ایران در این نامه خطاب به رئیس جمهور خواسته های زیر را بیان کرده است:
«1- وضعیت فوق العاده برای حفاظت از میراث فرهنگی کشور بررسی و اعلام شود و کارگروه ملی و تخصصی متشکل از باستان شناسان، مرمتگران، کارشناسان حفاظت، حقوقدانان و نمایندگان نهادهای علمی مستقل زیر نظر مستقیم نهاد ریاست جمهوری تشکیل شود.
2. موضوع حریم تخت جمشید و طرح توسعه مرودشت به صورت فوری و مستقل مورد بررسی قرار گیرد و هرگونه اقدام اداری، تغییر کاربری یا تصمیمی که ممکن است بر حریم، حریم و منظر فرهنگی این مجموعه تأثیر بگذارد تا روشن شدن کامل وضعیت قانونی و کارشناسی متوقف شود. ضمناً کلیه مصوبات، نقشه ها، صورتجلسات و مکاتبات اداری در خصوص این موضوع باید برای عموم و جامعه علمی منتشر شود.
3- نقش احتمالی تضاد منافع و احتکار اراضی در پروژههای واقع در محدوده بناهای تاریخی مورد بررسی جدی قرار گیرد و هرگونه تصمیم مدیریتی که منافع اقتصادی خصوصی، محلی یا کوتاهمدت را بر منافع ملی و حفاظت از میراث فرهنگی ترجیح میدهد، مورد بررسی قرار گیرد.
4- یگان حفاظت میراث فرهنگی از نظر نیروی انسانی، تجهیزات، امکانات و پشتیبانی قانونی به طور جدی تقویت شود و مبارزه با قاچاق آثار تاریخی و شبکه های حفاری غیرمجاز از اقدامات مقطعی فراتر رفته و به یک برنامه ملی و سازماندهی شده تبدیل شود.
5- کلیه پروژه های عمرانی، معدنی، صنعتی، راه سازی و شهرسازی که عرصه، حریم یا اماکن تاریخی را تهدید می کند تا زمانی که کار مستقل و قانونی باستان شناسی متوقف نشود و هیچ دستگاه اجرایی نتواند الزامات حفاظت از میراث فرهنگی را دور بزند.
6. برای حفاظت، مقاوم سازی و مرمت بناها و مناطق در معرض ریزش بودجه فوری و پایدار تخصیص داده شود و اولویت بندی این بودجه بر اساس ارزیابی علمی سطح ریسک باشد نه ارزیابی های سیاسی و منطقه ای.
7. انتصاب مدیران میراث فرهنگی باید بر اساس تخصص، تجربه تخصصی و صلاحیت علمی باشد و مدیریت این حوزه از انتصابات غیر کارشناسی، روابط سیاسی و افکار خارج از موازین حرفه ای مصون بماند.
8. برای اینکه مسئولیت حفاظت از بناهای تاریخی به توصیه ها و بخشنامه ها محدود نشود، باید سازوکار شفافی ایجاد شود تا مدیران در قبال سهل انگاری، کوتاهی یا تصمیماتی که منجر به تخریب میراث فرهنگی می شود، مسئول شناخته شوند.
در پایان این نامه نیز جملات زیر آمده است: «جامعه علمی و دوستداران میراث فرهنگی ایران دیگر نمی توانند شاهد نابودی خاموش و تدریجی تاریخ این سرزمین ها باشند». این فقط در مورد تخت جمشید، یک تپه باستانی، یک خانه تاریخی یا یک ساختمان ویران نیست. موضوع حافظه تاریخی یک ملت و حق نسل های آینده بر ماست. تاریخ تصمیمات و سکوت امروز ما را قضاوت خواهد کرد. نسل های آینده خواهند پرسید که چگونه اجازه دادیم بخشی از گذشته این سرزمین قربانی بی تدبیری، منافع کوتاه مدت و سودجویی شود، آن هم در زمانی که ابزارهای علمی، قانونی و مدیریتی برای حفظ میراث وجود داشت؟
از شما انتظار داریم حفاظت از میراث فرهنگی را نه به عنوان یک موضوع فرعی در حوزه گردشگری، بلکه به عنوان یک موضوع ملی، فرهنگی و بین نسلی در دستور کار دولت قرار دهید و شخصاً بر اجرای اقدامات فوری و موثر در این زمینه نظارت داشته باشید.
حفظ میراث ایران به معنای حفظ هویت ایران است.
بخش درجه 2 تخت جمشید (حدود 160 هکتار) در سال 1404 با تصویب شورای شهرداری مرودشت در شهریور به مرودشت الحاق شد. به گفته بهزاد مریدی، مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی فارس، این الحاق تاکنون انجام نشده و موضوع همچنان در حال بررسی مجدد است.
مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی فارس نیز گفت: حذف کد روستای مهدیه و قرار گرفتن این منطقه در بافت شهری ممکن است در آینده در زمینه ساخت و ساز و مدیریت اراضی تخت جمشید با مشکل مواجه شود و پیشنهاد ما بازگرداندن کد روستا و تبدیل مهدیه به روستای هدف گردشگری است.
طبق توضیحات سایت میراث جهانی تخت جمشید، مساحت این مجموعه شامل چهار منطقه تخت جمشید، شهر اشتراک، نقش رجب و نقش رستم است که جزایر تعیین شده اند. علاوه بر عرصه، سه منطقه با حریم درجه یک، درجه دو و درجه سه برای حفاظت از مجموعه میراث جهانی تخت جمشید تعیین شده است و همگان موظف به رعایت و اجرای ضوابط این محدوده ها در راستای تحقق رویکرد توسعه پایدار منطقه هستند.
حفاظت سطح 2 تخت جمشید در حال حاضر حدود 17000 هکتار وسعت دارد و حدود دو شهر تاریخی و همچنین 110 اثر تاریخی مهم دیگر دشت مرودشت به ثبت ملی رسیده است.
۲۳۳۲۱۷
گردآوری شده از رسانه خبر آنلاین