به گزارش خبرگزاری انتخابتو، مهر به نقل از ورایتی نوشت: انتخاب نداو لاپید به عنوان عضو هیئت داوران جشنواره بین المللی فیلم مارسی که از 7 تا 12 جولای (16 تا 21 تیرماه) برگزار می شود، بحث فرهنگی جدیدی را در فرانسه ایجاد کرده است.
لاپید از منتقدان سرسخت دولت بنیامین نتانیاهو است و از سال 2021 با آخرین فیلمش «بله» در تبعید خودخواسته در فرانسه زندگی می کند. شرکت ورایتی که توسط ورایتی به عنوان “حمله ای سخت به ناسیونالیسم اسرائیل” توصیف شد، شرکت این هنرمند در جشنواره مارسی و پس از آن کناره گیری وی از جشنواره به بحث فرهنگی جدیدی در فرانسه تبدیل شد.
تسوتا دوبرویل، کارگردان جشنواره مارسی، گفت که او به دلیل احترام به سینمای خود انتخاب شده است، اما بلافاصله تماس هایی دریافت کرد که از او خواستند دعوت را پس بگیرد. با افزایش فشارها، جشنواره موافقت کرد که برنامه خود را کاهش دهد و لاپید تنها اولین فیلم بلند خود، پلیس 2011 را در یک نمایش عمومی ارائه کرد. با این حال، زمانی که 10 فیلمساز فیلم های خود را از جشنواره انصراف دادند، لاپید در واکنش به آن استعفا داد.
دوشنبه و سهشنبه، لوموند در دو بخش جداگانه از لاپید دفاع کرد و ابتدا نامهای با امضای 350 چهره از صنعت فیلم، از جمله ناتالی پورتمن، ژاک اودیارد (تهیهکننده «امیلیا پرز») و جاستین تریر (تهیهکننده «آناتومی یک سقوط»)، ربکا زلوتوفسکی (سکریت هازولوتوفسکی» (فیلم) و فیلم سینمایی «مایزانوی» منتشر کرد. هنرمند”). آنها تحریم را یک “شکست فکری” خواندند و استدلال کردند که فیلمسازان روسی و اسرائیلی نباید تاوان جنایاتی را که دولت های خود مرتکب شده اند بپردازند، که این چهره ها سخت ترین منتقدان آنها هستند و باید حذف شوند.
در این نامه، لاپید به عنوان “بزرگترین هنرمند دگراندیش اسرائیل، تلاش می کند تا افراط و تفریط فاشیستی و استعماری دولت خود را محکوم کند و نارسایی های اخلاقی جنایتکارانه در فیلم هایش که جوایز جهانی را به دست آورده اند” و استدلال می کند که کناره گیری لاپید از یک جشنواره فرانسوی “باید ما را فراتر از این انحراف بیدار کند و ما را بسیج کند.”
امضاکنندگان همچنین استدلال می کنند که ادامه مشارکت شکل موثرتری از فشار سیاسی نسبت به عقب نشینی است. وی با اشاره به آندری زویاگینتسف کارگردان روسی که ماه گذشته در مراسم اهدای جوایز بزرگ جشنواره فیلم کن با فیلم «مینوتاور» از پوتین خواست به «کشتار» اوکراین پایان دهد، گفت: «با ادامه دعوت از این نامها، این اهرم حفظ خواهد شد». آنها گفتند. در این جمع بندی آمده است: «با کسانی که می خواهند هنرمندان را به طور کامل از عرصه عمومی حذف کنند، باید مخالفت کرد، سینما باید پناهگاه باشد.
قسمت دوم کامنت ها با عنوان «سینما سفارت نیست» روز دوشنبه با آلیس دیوپ، تهیه کننده «سنت عمر»، آرتور هراری، نویسنده «ناشناس» و «مترادف» و «بله!» در لوموند منتشر شد. این فیلم توسط تهیه کنندگان سعید بن سعید و جودیت لو لوی که در این فیلم ها بازی کرده بودند منتشر شد. به ترتیب. با لاپید همکاری کردند، امضا شد. در این یادداشت، «کمپین ارعاب» با هدف قرار دادن فیلمساز محکوم و تلاش برای حذف عمدی یک فیلمساز از عرصه بحث و خلاقیت مورد اعتراض قرار گرفت.
در این یادداشت آمده است: حضور یک فیلمساز در هیئت داوران یا اکران یکی از فیلم هایش او را نماینده یک کشور می کند؟ دعوت از هنرمند به جشنواره به معنای ارتقای او به مقام سفیر فرهنگی نیست. این به رسمیت شناختن مجموعه ای از آثار، کارنامه و بینش سینمایی اوست. چگونه می توان ناداو لاپید را که آثارش در طول این سال ها مستقیماً سیاست های دولت های مختلف اسرائیل را مورد انتقاد قرار می دهد و آشکارا تخریب غزه را به قیمت اعتراف به خطرات واقعی محکوم می کند، با سفیر فرهنگی اسرائیل یکی دانست؟ در این یادداشت تقلیل هنرمند به ملیت محکوم شده است.
از سوی دیگر، مخالفان شرکت لاپید در این جشنواره گفتند که وی کمک مالی ناچیزی از صندوق فیلم اسرائیل برای فیلمبرداری فیلم «بله» در سال 2025 پذیرفته است و این صندوق بازوی دولت اسرائیل است. جناح مخالف معتقد است که این صندوق مستقل از دولت به عنوان منبع اصلی تامین مالی فیلم های اسرائیلی و فلسطینی فعالیت می کند و در ساخت فیلم های انتقادی مانند “والس با بشیر” آری فولمن، “لبنان” ساموئل مائوز و اخیرا “بله” همکاری داشته است.
نریمان ماری کارگردان فرانسوی الجزایری یکی از تهیه کنندگانی است که در اعتراض به حضور لاپید فیلم خود را از جشنواره میامی کنار کشید. وی در دفاع از دیدگاه خود گفت: ما کسی را محکوم نمی کنیم، از پذیرش الگوی فرهنگی و سیاسی که همچنان حفظ شده است خودداری می کنیم.
در مصاحبه ای که هفته گذشته در لوموند منتشر شد، لاپید گفت که برای جلوگیری از ایجاد مشکلات بیشتر از جشنواره کناره گیری می کند. وی ادامه داد: در عرض یک سال فیلم بله مورد هجمه قرار گرفت و بعد حضور من غیرقابل قبول شد. از خودم پرسیدم: آنها دقیقا چه می خواهند؟ که دیگه فیلم نمیسازم؟ ترک فرانسه؟ این تا کجا پیش خواهد رفت؟
وی با تاکید بر تاثیر منفی این گونه رویدادها بر نهادهای فرهنگی گفت: بسیاری از جشنواره ها از ترس جنجال برخی فیلم ها یا افراد را نمی پذیرند، این کار را کسانی انجام می دهند که می خواهند به فلسطین توجه کنند اما گاهی کارشان نتیجه معکوس می دهد، فیلم ها دیده نمی شود، بحثی مطرح نمی شود و همه سکوت می کنند.
لاپید که پیش از این برنده جایزه خرس طلایی برلین برای فیلم «لغت نامه» و جایزه هیأت داوران کن برای فیلم «زانوهای اجماع» شده بود، با بیان اینکه هنوز فیلمسازان تحریم کننده را دشمن نمی بیند، گفت: اقدامات آنها نشان دهنده «ضعف، خشم و ناامیدی شدید از انفعال سیاسی اسراییل است که حمایت دوباره او از غزه است». مسئله واقعی علیه کشور اسرائیل که من نیز از آن حمایت می کنم. سالها تحریم سیاسی.»
فیلم جدید «بله» ساخته ناداو لاپید، فیلمی طنز است که داستان موسیقیدانی را روایت می کند که سیاست ها و فرهنگ نظامی دولت اسرائیل را به شدت مورد انتقاد قرار می دهد و وظیفه دارد سرود ملی به یاد ویرانی فلسطین بسازد. این فیلم که برای اولین بار در نمایشگاه دو هفته ای کارگردانان جشنواره فیلم کن به نمایش درآمد، به دلیل لحن ضد نظام خود با استقبال متفاوتی روبرو شد و بسیاری از توزیع کنندگان فیلم های هنری در انتخاب فیلم برای توزیع تردید داشتند.
شخصیت اصلی با سلامت عقل و سلامت روانی خود مبارزه می کند در حالی که تحت فشار قرار می گیرد تا موسیقی ستایش کننده اقدامات ارتش اسرائیل در غزه تولید کند که با بیانیه ای جسورانه علیه سکوت در برابر آزار و اذیت سیاسی به اوج می رسد.
۲۴۲۲۴۳
گردآوری شده از رسانه خبر آنلاین