تیم ملی امید کشورمان اولین بازی خود در جام ملت های زیر 23 سال آسیا را مقابل کره جنوبی برگزار کرد. فارغ از نتیجه، ترکیب اولیه، تعویض ها یا سیستم بازی تیم ملی، غیبت برخی چهره ها محسوس بود. غیبت چند ستاره تاثیرگذار در لیگ برتر در این تیم قابل توجه بود که با ستارگان لژیونر و لیگ فیکس برتری داشت.
این حق طبیعی هر مدیری است که هر کسی را که میخواهد انتخاب کند و گمانهزنیها با لیست تیمهای ملی در سراسر جهان همراه است. چرا برخی وجود دارند و برخی نیستند؟ در اینجا کاری به شخص مورد نظر نداریم و بدون نام بردن از نام خاصی، بدون زیر سوال بردن انتخاب امید روانخواه و همکارانش، بدون قضاوت در مورد عملکرد تیم ملی و بازیکنان، تنها نگاهی می اندازیم به دلایل غیبت چند ستاره سرشناس که به طور کلی با تیم به عربستان نرفته اند و آنها را در 2 گروه اصلی همراه با تیم قرار می دهیم.
آنها اولین گروه از بازیکنانی هستند که دو سال دیگر جواز حضور در المپیک 2028 لس آنجلس را نخواهند داشت. امید روانخواه این تیم را به عربستان سعودی برد که از نظر میانگین سنی سومین تیم جوان مسابقات بود. همین دلیل برای توضیح غیبت بازیکنانی مانند سعید سحرخائزان که در حال حاضر شایستگی حضور در رده سنی امید را دارند اما حتی دو سال بعد هم نگذشته اند، کافی است.
اما دسته دوم بازیکنانی هستند که در این محدوده نمی گنجند. بازیکنانی که به دلیل شرایط فعلی در تیم نیستند مانند ارشا شکوری که مصدوم است، آنهایی که به دلیل باشگاهی در تیم نیستند یا اسماعیل قلی زاده پدیده 19 ساله استقلال هنوز آن ثباتی که کادر فنی تیم ملی امید می خواهد را ندارند.
اسماعیل قلی زاده در دو ماه اخیر به مهره ای تاثیرگذار در تیم استقلال تبدیل شده و در صورت ادامه این روند، امید به اردوهای بعدی تیم ملی در ماه های آینده این فصل دعوت خواهد شد. با این حال همه قبول دارند که نمی توان با دعوت از بازیکن به تیم ملی فقط برای چند بازی عالی، پیشرفت او را قطع کرد.