روایتی بی اثر و بدون پیچیدگی مؤثر

شخصیت اصلی «هدایت» (با بازی امیرحسین فتحی) به عنوان یک دانشجوی ایرانی در یک مرکز تحقیقاتی پیشرفته، این ظرفیت را دارد که به عنوان شخصیتی درگیر در تضاد علم، اخلاق، هویت و منافع قدرت باشد که متأسفانه با روایتی بی اثر در آستانه نابودی کامل است.

همانطور که اشاره شد، فیلم به خوبی نمی تواند این ایده را به یک اثر متقاعدکننده از سینما ترجمه کند و در نهایت بیشتر شبیه به یک «تلوی فیلم ضعیف» می شود.

فیلم در مرحله اول نمی تواند اعتبار ایجاد کند. فضا و محیط علمی دانشگاه فلوریدا به هیچ وجه قابل لمس نیست، دیالوگ ها، رفتار شخصیت ها و حتی تزئینات فاقد حس واقع گرایی لازم برای چنین فضایی است.

مارون اثری ساده و بدون پیچیدگی یا تعلیق مؤثر است و نمی تواند هیچ گونه احساس خطر، پیچیدگی علمی یا نگرانی اخلاقی را به مخاطب منتقل کند، همانطور که اطلاعات خطرناک جدیدی را که راهنما کشف کرده است ارائه نمی دهد. روایت آن خطی است و اگرچه پتانسیل یک داستان کم‌تنش و جاسوسی-علمی را دارد، اما هرگز مخاطب را درگیر نمی‌کند و او را به ادامه داستان وادار نمی‌کند.

تصویربرداری، نورپردازی و ترکیب تصاویر فاقد خلاقیت است و در سطح تولیدات تلویزیونی مبتدی، فیلم نمی تواند فضای خاصی را ایجاد کند، فضای علمی-پژوهشی نه غنی و تاثیرگذار است و نه فضای اضطراب و کنجکاوی شخصیت اصلی به درستی منعکس شده است، هرچند تهیه کننده سعی کرده با ایده های بصری به نورپردازی نزدیک شود، اما ایده های بصری نتوانسته کمکی به موقعیت کار فرعی کند.

ریتم فیلم یکنواخت و فاقد طراحی دقیق است، انتقال بین صحنه ها خام و بی روح است و کمکی به افزایش احساسات یا انتقال موثر اطلاعات نمی کند.

شخصیت هدایت، محور اصلی داستان، به دلیل روایت سطحی، دیالوگ های ضعیف و بازی ناپخته امیرحسین فتحی، به عنوان تصویری باورنکردنی «نخبه» معرفی می شود و انگیزه ها، تشویش ها و کشمکش های درونی او فاقد هرگونه عمق است. فرقی و شخصیت های فرعی داستان نیز به شدت فرمولی هستند و فاقد ابهام، پیچیدگی و جذابیت هستند.

به نظر می رسد فیلم به جای کاوش دراماتیک از یک موقعیت پیچیده، بر انتقال یک پیام از پیش تعیین شده تمرکز دارد و باعث می شود همه عناصر داستان در خدمت این ایده کلی قرار گیرند و احساس غیرطبیعی کنند.

«بوردو» به دلیل ضعف مفرط در کارگردانی، فیلمنامه نویسی و عملکرد فنی نتوانست حتی یک فیلم متوسط ​​باشد. فیلم همچنان یک طرح ناپخته است که به دلیل پرداختن عمیق به علم و اخلاق نه می تواند برای مخاطب عام جذاب باشد و نه مخاطب خاصی را راضی کند.

*منتقد سینما

5959