روایت محمد سریر در ایام آلزایمر/ وقتی پیانو خاطره «ایران» را زنده کرد.

روایت محمد سریر در ایام آلزایمر/ وقتی پیانو خاطره «ایران» را زنده کرد.

به گزارش خبرگزاری انتخابتو به نقل از مهر، نیلوفر قاسمی پور تهیه کننده رادیو درباره ساخت مستند «نی مرد» گفت: اولین ایده «مرد نی» در روزهای داغ جنگ 12 روزه شکل گرفت. مردم در کوچه و خیابان آهنگ «ایران» را با صدای محمد نوری زمزمه می کردند و همه یک صدا فدای وطن می خواندند.

وی افزود: آن روزها تصمیم گرفتم به سراغ محمد سریر خالق آن یادداشت های ماندگار بروم. وجه تمایز این مستند ارائه حقیقتی تکان دهنده است. مردی که به دلیل بیماری آلزایمر، اقوام و خاطرات روزانه اش را فراموش می کند، اما لحظه ای که جلوی پیانو می نشیند، آهنگ «ایران» در زندگی اش زنده می شود.

قاسمی پور ابراز نگرانی کرد: این اثر نشان می دهد که هنر فداکار چنان در روح هنرمند رسوخ کرده که حتی بیماری هم نمی تواند در برابر آن مقاومت کند. شاید او ما را نشناسد اما همچنان با جان و دل ایران بازی می کند و آن قطعه را هرگز فراموش نمی کند.

تهیه کننده «ساز آدم» گفت: در این مستند جزییاتی از زندگی محمد سریر روایت می شود. آهنگسازی که نه تنها موسیقی، بلکه گوش دادن را نیز بخشی از هویت ما می سازد.

قاسمی پور دغدغه اصلی خود در زمان تولید این اثر را اینگونه تشریح کرد: دغدغه من ارج نهادن به جایگاه هنرمندان که سرمایه ملی ما هستند تا دیر نشده است. هدف من این بود که به مخاطب یادآوری کنم که موسیقی اصیل فقط سرگرمی نیست، بخشی از حافظه تاریخی و احساسی یک ملت است.

وی ادامه داد: «مرد نی» پاسخی است به نیاز جامعه به شناخت عظمت خود حتی در روزهای ضعف جسمانی هنرمند. همچنین باید یادآوری کنیم که آثار یک هنرمند بسیار بزرگتر و ماندگارتر از کالبد فیزیکی اوست، مانند اثر ماندگار «ایران» با اجرای محمد نوری.

این تهیه کننده که در جشنواره رادیویی پژواک کار می کرد، درباره نقش جشنواره در ارتقای کیفیت برنامه گفت: جشنواره پژواک نفس تازه ای به مستندهای رادیویی بخشید. ایجاد یک محیط رقابتی سالم، برنامه نویسان را تشویق می کند تا از کلیشه ها دور شوند و به سمت داستان سرایی خلاقانه بروند. پژواک پلتفرمی است که در آن می توان جزئیات گم شده در کارهای روزمره را دید.

وی همچنین دشواری های روند تولید این مستند را اینگونه بیان کرد: بزرگترین چالش ما برقراری ارتباط موثر با محمد سریر در فضایی بود که بیماری آلزایمر محدودیت هایی در گفتار ایجاد می کند. ضبط لحظاتی که پیانو می نواخت یا زمزمه می کرد تا خاطرات موسیقایی را زنده کند، کاری ظریف و حساس بود و نیازمند صبر و دوستی خانواده بود.

قاسمی پور در پایان درباره تجربه خود در ساخت این مستند گفت: توصیه من به برنامه نویسان جوان این است که به اصل ماجرا توجه کنند. زیرا زیباترین صداها در رادیو لزوما از پشت میکروفن های استودیویی شنیده نمی شود، بلکه از طریق سکوت و ارتعاشات صمیمانه صداهای خسته شنیده می شود.

59243

گردآوری شده از رسانه خبر آنلاین