به گزارش خبرگزاری انتخابتو، معاون ارزشیابی و نظارت، سیدمحمدمهدی طباطبایی نژاد در این مراسم که با حضور بسیاری از سینماگران، هنرمندان و مدیران سینمای کشور برگزار شد، روز سینما را به مخاطبان تبریک گفت و گفت: می گویند کار آنجاست. یکی از آنها شغل است. کار در محیط و زمان تعریف می شود. به عنوان مثال، اگر شما یک حسابدار بانکی هستید، شخصیت شما در محیط بانک و در تمام مدت خدمت شما شناخته می شود. یک سطح بالاتر از کار بحث «حرفه» است. پزشک خارج از مطب هم پزشک است. چون شغلش پیشه اش است و نیازی به زمان و مکان ندارد. اما سطح بالاتری از حرفه وجود دارد و آن سطح «حرفه» است و آن وقت است که این حرفه در تار و پود تن و خانواده تنیده می شود. و انسان خارج از این دایره شخصیتی ندارد.
طباطبایی نژاد درباره ویژگی های شخصیتی علیرضا داودنژاد گفت: وقتی منظورم این است که سینماگر در حرفه ما کیست؟ اولین کسی که به ذهنم می رسد آقای داودنژاد است. تمام زندگی او سینماست. خانواده اش سینما هستند. این مرد هیچ تعریفی خارج از سینما ندارد. من می دانم که این «نشان ها» لطفی به آقای داوودنژاد نیست، چون این علامت ها «اضافی» است که آقای داوودنژاد قبول دارد. آقای داودنژاد سال ها پیش با ساخت فیلم «نیاز» به رتبه الف رسید. امروز مفتخریم که درجه یک هنر را به ایشان تقدیم می کنیم و این افتخاری برای وزارت هدایت و سازمان سینمایی است.
من به شما حسادت می کنم
همایون اسعدیان، مدیرعامل خانه سینما با بیان اینکه خود را از شاگردان علیرضا داودنژاد می دانم، گفت: البته در لباس شاگرد معلمی با هم دعوا کردیم. اما راستش را بخواهید به خاطر جسارتتان برای جست و جو در سینما و اینکه این روحیه در طول زمان به بلوغ رسیده است، بارها به شما حسادت می کنم.
اصغر رفیعی جم، فیلمبردار سینما درباره همکاری با علیرضا داودنژاد گفت: آقای داودنژاد عموما در زمینه استعدادیابی بازیگران بسیار شناخته شده هستند اما حقیقت این است که در زمینه استعدادیابی در عرصه سینما حرف های زیادی برای گفتن دارد.
داودنژاد بخشی از تاریخ سینمای ایران است
مسعود فراستی منتقد سینما نیز علیرضا داودنژاد را یک سینماگر واقعی خواند و گفت: علیرضا داودنژاد یکی از افتخار آفرینان سینمای پس از انقلاب است و بخشی از تاریخ سینمای ایران محسوب می شود. «نیاز» با به ثمر رساندن کارهای زیادی در عرصه سینما، به نظر من یکی از بهترین های تاریخ سینما و جزو 10 فیلمی است که انتخاب کرده ام.
منوچهر شهسواری تهیه کننده سینما نیز با بیان اینکه علیرضا داودنژاد از نام های پرافتخار سینمای ایران است، گفت: مولانا نظر دارد که وقتی عاشق به آب نگاه می کند تصویر خودش را نمی بیند. به نظر من علیرضا از آن عاشقانی است که وقتی به آب می نگرد، خودش را نمی بیند. وقتی به آب نگاه می کند، آینده را می بیند، گذشته را می بیند، خیال می بیند و دیگر جایی برای آن نیست.
ابوالفضل صادقی نژاد، دبیر شورای ارزشیابی هنرمندان کشور نیز گفت: اینجا همه با محبت از استاد داودنژاد صحبت کردند. آقای داودنژاد فیلمساز خانوادگی است. اما خانواده فراتر از یک خانه است. خانواده ای به نام «ایران».
سینما را تماشاگران سینما ساخته اند
سعید ملابی فیلمنامه نویس و کارگردان سابق سینما که در این مراسم حضور نداشت در فایل صوتی سینمای داودنژاد چنین گفت: با وجود اساتید سینما نتوانست زنده بماند. سینما را تماشاگران سینما ساخته اند. این به معنای کاهش وضعیت عنوان برای دوستداران فیلم است. شاید تنها نامی که نظامی کبیر برای دوست دخترش انتخاب کرده به درد این دوستداران سینما می خورد: «دیوانه»! علیرضا داودنژاد وقتی برای اولین بار مقابل خیابان وزیری پلاک 6 دیدم به دنبال راهی برای حضور در سینما بود یا وقتی چندین دهه کارهایش را تماشا می کردم، همان گیک سینما بود.
روح الله حسینی معاون مطالعات و توسعه فناوری سینما که در دانشکده سینمای ملی با این سینماگر همکاری داشت، به فعالیت مستمر و پویا بیش از 50 سال علیرضا داودنژاد در سینما اشاره کرد و گفت: شاید به جای بررسی عناوین آثار و جوایزی که او در طول سالیان عمرش دریافت کرده، باید به مسیری که او در ساخت فیلم داشته است، توجه داشته باشیم.
وی افزود: داودنژاد با شجاعت موبایلش را می گیرد و به وسط بازار دعوا می رود و از کسانی که حتی متوجه بازی او نمی شوند شروع به فیلمبرداری می کند.
منوچهر محمدی از تهیه کنندگان مطرح سینمای ایران نیز درباره روحیه علیرضا داودنژاد گفت: من و آقای داودنژاد یک ناگفته مشترک داریم و آن اینکه هر کدام فرصت داشتیم با شخصیتی بزرگوار گفت و گوی کوتاهی داشته باشیم. تنها مستندی که فکر می کنم درباره ایشان ساخته شده مرحوم علی صفایی حائری بود.
داودی: از علیرضا خیلی چیزها یاد گرفتم
ابوالحسن داودی کارگردان سینما نیز درباره دوست کارگردانش گفت: حقیقت این است که من از علیرضا خیلی چیزها یاد گرفتم. شاید دو سه نفر در سینما باشند که من از آنها چیزی یاد گرفته ام و مدیون آنها هستم. با وجود اینکه اختلافات کاری با آنها داشتم، چیزهایی از آنها یاد گرفتم که زندگی ام را به جلو برد و دینی را که به آن معتقدم تجلیل کرد. روحیه عرفانی را در علیرضا چه خصوصی و چه عمومی کشف کردم و این بزرگترین گنج برای ماست. امیدوارم سایه علیرضا همچنان بالای سرمان باشد.
علیرضا رئیسیان کارگردان سینما ویژگی های فیلمسازی داودنژاد را اینگونه توصیف کرد: حرفه ای بودن و تجربی بودن بسیار سخت است. در واقع ترکیب دو نیروی متضاد این مشکل را ایجاد می کند که اگر یک فیلم حرفه ای بسازیم، مخاطب انتظار یک اثر جدید را دارد و اگر شما یک اثر تجربی بسازید، فقط مخاطب خصوصی انتظار آن را دارد. جمع کردن همه اینها کار دشواری است و همه نمی توانند آن را انجام دهند.
وی با اشاره به خاطره ای از فیلمنامه نویس فیلم «نیاز» گفت: به یاد دارم زمانی که از دانشگاه فارغ التحصیل شدیم. تز قاضی نظام بیگ سناریوی «نیاز» بود و چون با هم دوست بودیم فیلمنامه را به من داد تا بخوانم. گفتم این سناریو برای پایان نامه خوب است. او گفت که می خواهد فیلمنامه را بفروشد. فیلمنامه فیلم «لیلا» آقای مهرجویی را هم خواندم و با خودم گفتم: چطور می شود از این متن فیلمی ساخت که شبیه فیلم های رایج قبل از انقلاب نباشد. و چه شاهکارهایی بود «نیاز» داودنژاد و «لیلا» مرحوم مهرجویی. و خیلی خوشحال شدم که این فیلم ها به سینمای ایران اضافه شد.
محمدعلی فارسی از مستندسازان مطرح کشور درباره حس و حال علیرضا داودنژاد گفت: در شیراز بودم که پسرش عمل جراحی کرد. علیرضا هم حالش خوب نبود. در آن موقعیت خاص بود که متوجه روحیه مشترک ایشان و شهید آوینی شدم.
عشق و معرفت را از علیرضا آموختم
محمدرضا داودنژاد بازیگر سینما و تلویزیون و برادر این فیلمساز نیز گفت: عشق، صداقت و معرفت را از علیرضا آموختم. این روزها تا حدودی کمرنگ شده است.
وی با ذکر خاطره ای از برادرش درباره دوران بازیگری اش گفت: علیرضا به من گفت یا از سینما خداحافظی کن یا سیستم استانیسلاوسکی را یاد بگیر. در حال حاضر افراد بسیار کمی این سیستم را می شناسند و امیدوارم شرایطی فراهم شود تا بتوانم این روش را به جوانان آموزش دهم.
زهرا داودنژاد دختر علیرضا داودنژاد و بازیگر سینما و تلویزیون نیز یادداشتی احساسی درباره پدرش برای حاضران خواند.
حوزه های جدید، تجربیات جدید
رائد فریدزاده رئیس سازمان سینمایی در سخنانی یکی از شاخص های سینمای داودنژاد را تجربه در عرصه های جدید عنوان کرد و گفت: فیلمساز تجربی تنها فرزند زمانه خود نیست. برعکس، زمان را به چالش می کشد. داودنژاد نیز چنین رویکردی دارد و آثاری متناسب با شرایط کنونی جامعه تولید کرده است. فیلمی مثل «خلع سلاح» یکی از آثاری است که دقیقا امروز ساخته شده است.
وی در توضیح بیشتر تجربه گرایی گفت: تجربه در ترجمه فارسی مبنای تمایز بین علوم انسانی و علوم طبیعی است. ما تجربیاتی داریم که می توان آن ها را در آزمایشگاه تکرار کرد. این یک تجربه تکرارپذیر و ماندگار است. ما این را تجربه زیسته می نامیم.
رئیس سازمان سینمایی با جلب توجه به حضور خانواده در کار این فیلمساز گفت: علیرضا داودنژاد این تجربه شخصی را از محیط شخصی خود بسط داد و خانواده اخلاقی خود را محور این تجربه قرار داد. از این رو خانواده داودنژاد در آثار او دستخوش تجربه ای از زندگی برای ثبت زندگی شدند و خود زندگی برای او اهمیت ویژه ای داشت.
فریدزاده با اشاره به درگذشت رضا داودنژاد، بازیگر جوان سینمای ایران و فرزند علیرضا داودنژاد، گفت: حدود یک سال پیش نزد ایشان آمدم و خواستم درگذشت فرزندش را تسلیت بگویم. اما درد فردی ترین و شخصی ترین جزء انسان است و نمی توان آن را به راحتی با دیگری تقسیم کرد. نمی‌توانستم چیزی بگویم، اما گفتگوی خوبی درباره استعاره و تخیل داشتیم.
وی با اشاره به آخرین دیدار خود با علیرضا داودنژاد گفت: آخرین دیدار من با آقای داودنژاد روز انتشار خبر درگذشت بیضایی بود. درد از دست دادن را به خوبی می دانست. او می دانست که با رفتن هنرمندان بزرگی چون بیدایی، تقوایی، مهرجویی، سینایی، خانه فرهنگ و هنر ما از روحیه والای هنرمندان محروم می شود. تحویل جنازه آقای بیضایی به آقای داودنژاد در زمان عصرات کمی از این درد بکاهد. به او گفتم هر کاری که در توانم باشد انجام خواهم داد، اما در نهایت امکان انتقال جسد او به میسور وجود نداشت.
کامران ملکی نایب رئیس انجمن منتقدان سینما که اجرای این برنامه را نیز بر عهده دارد به جایگاه داودنژاد در اعتلای سینمای ایران اشاره کرد و گفت: علیرضا داودنژاد یکی از چهره های ماندگار سینمای ایران است و سابقه درخشانی در ساخت فیلم های مختلف در سینمای ما دارد.
دنیای ما دنیای نور و صدا است
علیرضا داودنژاد پیشکسوت سینما نیز به مشکلات پیش روی سینمای ایران پرداخت و گفت: دنیای ما در حال تبدیل شدن به دنیای نور و صدا است. همانطور که زندگی از آب به خشکی مهاجرت می کند، ما احتمالاً به دنیای حواس یعنی گوش و چشم مهاجرت می کنیم.
این سینماگر ادامه داد: توانایی سینما در باورپذیری آثار ارائه شده در اکران توسط رسانه موضوعی است که جدی گرفته نمی شود. البته اگر سینما واقعاً زندگی نباشد و نتوانیم تجربه زندگی خود را آشکار کنیم.
وی با بیان اینکه بسیاری از فیلم ها در اکران محدود سینما قرار می گیرند و دیگر برای سازندگانشان درآمدزایی نمی کنند، خاطرنشان کرد: پژوهش، آموزش، کاهش ممیزی های پیچیده و امنیت بازار از جمله مواردی است که برای رسیدن به سینما به آن نیاز داریم.
در پایان این مراسم با حضور رائد فریدزاده، سیدمحمدمهدی طباطبایی نژاد، همایون اسعدیان، منوچهر شهسواری، ابوالحسن داودی، منوچهر محمدی، نشان درجه یک هنری به علیرضا داودنژاد از فیلمسازان و فیلمنامه نویسان سینمای ایران اهدا شد.
علیرضا حسینی، سید مازیار هاشمی، محمدعلی حسین نژاد، علیرضا اسماعیلی، محمدرضا فرجی، محمد طیب، سیدحجت طباطبایی، مسعود نجفی، محمد حمیدی مقدم، مجتبی بهزادیان، نصرت اله تابش و بهمن حبشی از جمله حاضران در این مراسم بودند.
243
گردآوری شده از رسانه خبر آنلاین