سیدرضا منتظری با اشاره به ترکیب آثار به نمایش درآمده در این جشنواره گفت: آنچه با رسیدن جشنواره به نیمه راه خود بیشتر نمایان می شود، تنوع نگاه نیست، بلکه انباشت فیلم هایی است که تحت عنوان تولیدات ارگانیک و بدون دغدغه فرهنگی و با نادیده گرفتن نیازهای واقعی و استراتژیک کشور ساخته شده اند. مشکل فقط کیفیت پایین نیست. مشکل اینجاست که این آثار اساساً نمی دانند چرا ساخته شده اند و چگونه باید با جامعه، تاریخ و آینده این سرزمین ها ارتباط داشته باشند.
منتظری اضافه کرد: وقتی بودجه بیت المال صرف ساخت فیلم هایی می شود که نه مخاطب دارند، نه قهرمان، نه مشکل دارند، نه جهان بینی حداقلی منسجمی دارند، طبیعی است که این سوال جدی مطرح می شود که چرا باید منابع عمومی برای چنین تولیداتی فراهم شود؟ آیا سینما به جایی تقلیل یافته است که وظایف سازمانی انجام شود و گزارش عملکرد سالانه پر شود؟
این منتقد سینمایی با اشاره به دسترسی آسان به تولید فیلم گفت: سینما به طرز نگران کننده ای ساده شده است. گویی هر فردی با هر سطح دانش و تجربه می تواند با اتصال به یک موسسه یا سازمان وارد چرخه تولید شود. و نتیجه را می بینیم: روایت های خام، شخصیت های معمولی، قهرمان های سطحی و ساختگی که هیچ ربطی به واقعیت پیچیده جامعه ایران ندارند. قهرمانی که از درد، کشمکش و انتخاب بیرون نیامده، فقط یک پوستر قانع کننده است.
منتظری ادامه داد: در این آثار نه اثری از سینمای استراتژیک می بینیم و نه تلاشی برای بازنمایی هوشمندانه هویت تاریخی و فرهنگی خود. سینما باید ابزاری باشد که در آن افکار و ایده ها تولید می شود، نه کارخانه ای که در آن کلیشه ها تولید می شود. اگر بخواهیم از هویت ملی صحبت کنیم، با شعار و دستور نمی توان به این مهم دست یافت. این نیاز به درک عمیق، تحقیق، شجاعت رسمی و احترام به هوش مخاطب دارد.
وی با انتقاد از نبود نهاد پاسخگو برای تولیدات ارگانیک گفت: یکی از خلأهای جدی سینمای ایران نبود سازوکار نظارتی و پاسخگویی است. ای کاش نهادی مانند سازمان حسابرسی کشور وجود داشت که عملکرد این سازمان ها را بررسی کند. این بودجه ها چگونه خرج شد، دستاوردهای فرهنگی آنها چه بود، چه نسبتی با منافع ملی داشت؟ وقتی کسی مسئول نیست، طبیعتا کیفیت قربانی می شود.
این منتقد در بخشی دیگر از سخنان خود به موضوع مدیریت سینما پرداخت و تاکید کرد: سینما یک حوزه تخصصی است و نمی توان آن را به مدیرانی سپرد که هیچ ربطی به هنر ندارند. مدیریت سینما مستلزم شناخت دقیق ساختار، تاریخ، ژانرها، روابط تولیدی سینما و الزامات جهانی این رسانه است.
منتظری در پایان اظهار داشت: اگر می خواهیم هویت فرهنگی تثبیت شود و مختصات زیبایی شناسی محلی و ملی ترسیم شود، باید از جان و دل در این کار بگذاریم. این مسیر نه با عجله و نظم و نه تخصص دنبال نمی شود. سینمای ایران بیش از هر چیز به صداقت، شجاعت مدیریتی و احترام به نیروی انسانی نیاز دارد. در غیر این صورت جشنواره ها پر می شوند اما سینماها خالی می مانند.
۲۴۲۲۴۳
گردآوری شده از رسانه خبر آنلاین