به نظر می رسد چتر دریایی و شقایق های دریایی از جمله موجودات باستانی هستند که با وجود داشتن سیستم عصبی به جای مغز، روال خواب بسیار شبیه به ما دارند.
به گزارش ایسنا، یک مطالعه جدید نشان می دهد که این حیوانات نه تنها می خوابند، بلکه بخشی از روز خود را مشابه انسان می خوابند و حدود یک سوم از روز را به خواب می گذرانند. این یافته ها همچنین نشان می دهد که خواب خیلی قبل از مغز تکامل یافته است تا به محافظت از سلول های تحت استرس کمک کند.
لئور آپلبام، نوروبیولوژیست از دانشگاه بار-ایلان در مصاحبه ای به نیواطلس گفت: «پری دریایی و شقایق های دریایی واقعاً می خوابند، چیزی که قبلاً شناخته شده نبود. او گفت. خواب حتی برای حیوانات بدون مغز نیز مهم است. خواب به آنها کمک می کند تا از استرس سلولی بهبود یافته و از سلول ها محافظت کنند.
اینکه چرا حیوانات می خوابند سوال بزرگی است که مدت هاست محققان را به خود مشغول کرده است. اگرچه خواب در سراسر قلمرو حیوانات رایج است، اما هدف از خواب هنوز مورد بحث است. این واقعیت که حیوانات هنگام خواب کمتر از محیط اطراف خود آگاه هستند و در برابر شکارچیان آسیب پذیرتر هستند لایه دیگری از رمز و راز را به این وضعیت اضافه می کند. این مبادله ظاهری تکاملی باعث شد اپلبام به بررسی علت خوابیدن ما بپردازد.
برای درک تکامل خواب، اپلبام و همکارانش بر روی چتر دریایی وارونه (Casiopea andromeda) و شقایق ستاره ای (Nematostella vectensis) تمرکز کردند. این گروه با استفاده از دوربین های مادون قرمز و نرم افزار ردیابی حرکت، دوره های فعال و غیرفعال این موجودات دریایی را مشاهده کردند. چرخه استاندارد 24 ساعته برای شبیه سازی یک روز طبیعی استفاده شد. یعنی 12 ساعت روشنایی و 12 ساعت تاریکی.
محققان دریافتند که چتر دریایی که میزبان جلبک های فتوسنتزی است، در طول روز فعال است، بیشتر شب ها می خوابد و حتی مانند برخی از انسان ها بعد از ناهار چرت می زند. در مقابل، شقایقهای دریایی در شب فعالتر هستند و اغلب در ساعات اولیه صبح میخوابند.
بنابراین چگونه تیم تحقیقاتی تأیید کردند که آنها واقعاً خواب بودند و فقط استراحت نمی کردند؟
آنها سرعت واکنش حیوانات به محرک هایی مانند نور یا غذا را در دوره های عدم فعالیت اندازه گرفتند. با استفاده از این پاسخ، Applebaum حالت خواب مانند را در چتر دریایی به صورت ضربان کمتر از 37 بار در دقیقه برای بیش از سه دقیقه و هشت دقیقه یا بیشتر عدم فعالیت در شقایق های دریایی تعریف کرد.
اپلبام گفت: «نکته شگفتانگیز این بود که هر دو حیوان حدود هشت ساعت خوابیدند، که جالب است. او می گوید. زیرا ما تقریباً یک سوم عمر خود را می خوابیم و آنها نیز تقریباً همین قسمت را دارند.
مهمتر از همه، این مطالعه همچنین بررسی کرد که چه چیزی باعث این خواب می شود. تحقیقات قبلی نشان داده بود که افزایش آسیب DNA در سلولهای عصبی خواب را برای گورخرماهی آسانتر میکند. بر اساس این مطالعه، گروه تحقیقاتی حیوانات را در معرض اشعه ماوراء بنفش (UV) یا مواد شیمیایی خاصی قرار دادند که به DNA آسیب می رساند. آنها همچنین با اختلالات جزئی مانند چکش های آب یا جریان های ملایم آنها را از خواب محروم می کردند.
Applebaum می گوید آسیب DNA در طول دوره های بیداری افزایش می یابد و در طول خواب شبانه کاهش می یابد. چتر دریایی و شقایق های دریایی با خوابیدن بیشتر به این آسیب DNA پاسخ دادند. این نشان می دهد که خواب برای ترمیم سلولی ضروری است.
Appelbaum می گوید: «خواب خیلی قبل از مغز برای سلول ها تکامل یافته است و برای حفظ سلامت سلولی و عصبی ضروری است.