عباس عبدی: اینترنت طبقاتی منشأ فساد است/ زیرا موریانه ها جامعه را از درون می خورند

به نظر می‌رسد که مردم به دلایل مختلف و قابل پیش‌بینی کمتر با محدود کردن دسترسی به اینترنت در زمان جنگ نسبت به گذشته مخالف هستند (اکثریت هنوز با محدودیت‌ها مخالف هستند)، شاید فکر می‌کنند که آزادی کامل برای روند جنگ مضر است. یکی از دلایل مهمی که برای کاهش پهنای باند مطرح می شود و باعث شده ایران برای مدت طولانی به قعر اینترنت جهانی سقوط کند، ترس از هک شدن است. این مشکل واقعی و جدی بود، اما منطق آن غیرقابل قبول بود، زیرا ساختاری که همیشه اینترنت را تهدیدی جدی می‌دید و نه فرصتی بزرگ و هرگز سعی نمی‌کرد خود را با این زیرساخت حیاتی جدید انسانی وفق دهد و خود را در برابر هک تجهیز کند، نمی‌توانست توجیه قابل قبولی برای خطر هک ارائه کند، زیرا به‌طور پیش‌فرض زیرساخت‌های ارتباطی اینترنت را منفی و مزاحمتی می‌دانست که باید به حداقل برسد.

به همین دلیل است که او هرگز بر آن تسلط نداشت، همیشه سر راهش قرار داشت و نمی توانست اهمیت آن را درک کند و با آن کار کند و هرگز نمی تواند به طور موثر با آن هک مقابله کند و کاهش پهنای باند راه حل درد او نیست. با این حال، سیاستی که ضربه نهایی را به انگیزه و منطق مخالفت با اینترنت وارد کرد، طبقه بندی آن بود. در گذشته نیز طبقاتی بود، اما بسیاری از کسانی که از آن بهره بردند، فعالانه علیه این سیاست نوشتند و اینکه به آزادی اینترنت نیاز دارند، و مهمتر از آن، هیچ انگیزه مادی در آن وجود نداشت، در طبقه بندی فعلی فقط یک انگیزه مادی وجود داشت و کل منطق امنیتی داستان را خراب کرد و اثرات بد آن چند برابر شد. واضح است که این سیاست ربطی به اپراتورهای تلفن همراه ندارد. آنها در موقعیتی نیستند که چنین تصمیمی بگیرند.

این تصمیم فراتر از آنها است و باید به سود مالی و نحوه توزیع آن توجه شود. اگر مبنای امنیتی برای مسدود کردن اینترنت وجود دارد، طبقه بندی فروش امنیت است، اگر مبنای امنیتی وجود ندارد که اصولاً وجود ندارد و با هدف افزایش درآمد است، چرا طبقه بندی کنیم؟ هزینه آن را افزایش دهید تا میلیون ها نفر بتوانند از آن بهره مند شوند.

مثل هر چیزی که گران می شود. حداقل این سیاست هیچ اثر تبعیض آمیزی ندارد. در هر صورت قشربندی با منافع عمومی و دولتی منافات دارد، زیرا باز بودن اینترنت دارای چنان منافع اقتصادی گسترده ای است که همه کشورها و مردم و در نتیجه دولت و دولت از آن بهره مند می شوند. سود حاصل از فروش اینترنت مخفی در مقایسه با سود باز بودن اینترنت بسیار بسیار ناچیز است، اما مهمتر از آن هزینه و مزایای سیاسی و روانی است که باید در «فضای خالص» با ارتش عظیم ده‌ها میلیون نفری مبارزه کرد و طبقه‌بندی آن تأثیرات وحشتناکی دارد که باز کردن آن برای آن بسیار مفید است.

منافع عمومی و افراد نباید به منافع گروه های کوچک فروخته شود. نتیجه این رشته چیزی جز شکست نیست. جالب است که این رویکرد در نامه امام علی به مالک اشتر به خوبی توضیح داده شده است. خطاب به مالک می نویسند: «به آبادانی زمین بیش از اخذ مالیات توجه کنید» و «هر که از عمران مالیات بخواهد شهرها را ویران می کند و بندگان خدا را هلاک می کند».

اینترنت رایگان تحول عظیمی در اقتصاد، معیشت و رضایت مردم ایجاد می کند که قابل مقایسه با این درآمدهای اندک نیست. پرداخت 10 برابر درآمد حاصل از اینترنت همچنان برای جبران فقر ناشی از قطع اینترنت کافی نیست و این فقر و کاهش درآمد ضربه سنگینی به اقتصاد کشور وارد می کند. فقر و بیکاری ناشی از بمباران دشمن قابل درک است، اما دلیل آن قطع شدن اینترنت نیست. فراموش نکنیم که این سیاست تبعیض آمیز منشأ بسیاری از مفاسد خواهد شد که مانند موریانه جامعه را از درون خواهد خورد و زمینه جدیدی از فساد را ایجاد خواهد کرد.