«عصارخانه آران» باید به «موزه بهرام بیضایی» تبدیل شود.

به گزارش خبرگزاری انتخابتو به نقل از ایرنا، قدمت عصارخانه آران به دوره صفویه می رسد و در همسایگی پدر بهرام بیضایی در منطقه آران و بیدگل استان اصفهان قرار دارد. این ساختمان سالم ترین عصارخانه منطقه فرهنگی کاشان است و بیضایی فیلم «مرگ یزدگرد» را در سال 1360 در این عصارخانه جلوی دوربین برد.

تواضع کبیر نویسنده کتاب «زیارت خانه پدری» به این لینک افزود: یکی از کارهایی که می توان برای جبران عدم انتقال جسد بهرام بیضایی به ایران انجام داد، تبدیل آن به موزه خصوصی حاوی آثار آثار خانه، لوکیشن اصلی فیلم سینمایی «مرگ یزدگرد» است.

وی که کتاب «زیارت خانه پدری» که درباره زندگینامه و شجره نامه پدری بهرام بیضایی است، به اهمیت گردشگری ادبی اشاره کرد و افزود: این مکان در همه آثار بیسایی نقش ویژه ای دارد، اما با توجه به اهمیت فیلم «مرگ یزگرد» و با توجه به اینکه فیلم پدر در کجای شهر و عصارخانه قرار دارد، می توان گفت که این مکان جایگاه ویژه ای دارد. بیدگل، بهترین کار این است که عصارخانه برای این متفکر و کارگردان بزرگ به موزه تبدیل شود.

فروتنی با توجه به میراث فرهنگی، معماری و شهرسازی که از موضوعاتی است که نویسنده و فیلمساز فقید ایرانی مدام به آن علاقه مند است، گفت: یکی از مهمترین مفاهیم آثار بهرام بیضایی بازنمایی مفاهیم «شهر بی خاطره» و «شهر گذر» است. شهری که خود را ویران می کند و خاطرات و روایت های مردم و ساکنانش را از ذهنشان پاک می کند.

این نویسنده و منتقد سینما اضافه کرد: جدا از بحث مجوز و سانسور، یکی از مشکلاتی که در ساخت فیلم هایش داشت، یافتن لوکیشن های شهری مناسب برای تهیه فیلمنامه بود که امروزه بیشتر آن اتفاق نمی افتد.

توزی ادامه داد: گلایه دیگر او این بود که ما ناشیانه تقلید کردیم تا خلق کنیم و از این حیث هر کاری که امروز انجام می دهیم و می فروشیم به دلیل قدرت جعلی کلاهبرداری است و موفق شده ایم تنوع را از شهرهایمان دور کنیم.

این نویسنده که پایان نامه کارشناسی ارشد خود را با موضوع «نمایندگی شهر در سینمای بهرام بیضایی» نوشته است، با بیان اینکه بیضایی در بسیاری از آثار خود به شهرسازی بی رویه و بی برنامه و بی توجهی به میراث گذشته اشاره می کند، گفت: مثلا مادر فیلم «کلاغ» به دنبال خانه پدری خود است، در واقع خانه ی خود شماست. این فیلم از دست دادن چیزی را برجسته می کند که دیگر وجود ندارد و تصویر حاصل از توسعه و تغییر سیمای تهران مرز بین گذشته و حال تهران است.

طولی افزود: شخصیت اصلی نمایش «چهارراه» نویسنده ای است که سال ها بعد ناگهان ناپدید شد و نتوانست خانه پدربزرگش را پیدا کند. برج شیشه ای که در محل این خانه ایستاده و پرندگان با دیدن تصویر آسمان داخل آن به طور تصادفی به آن دست می زنند و می میرند، من را به یاد فیلم سگ کشی و سقوط تصویر مخدوش از شهر در برج شیشه ای می اندازد.

وی افزود: تهران بر سر «سگ کشی» تقسیم شد. محله‌ها و خیابان‌های تهران به‌صورت کثرتی به تصویر کشیده می‌شوند که قابل جمع نیست و ساخت‌وساز مستمر این تعدد را تشدید می‌کند.

این نویسنده و منتقد سینما ادامه داد: یکی از ویژگی‌های عجیب آثار بیضایی این است که آثار او درباره آینده پیشگویی می‌کنند. مثلاً در فیلم‌های «شاید زمانی دیگر» و «کلاغ» از آلودگی هوای شهر می‌گوید، هرچند در زمان فیلم‌برداری این فیلم‌ها هنوز آلودگی هوا به یک موضوع عمومی تبدیل نشده بود.

طولی افزود: از این رو فیلم هایی مانند غریبه و مه، چریکه تارا و باشو غریبه کوچوک که در طبیعت و دور از شهر می گذرد، به وضوح پرنورتر، جذاب تر و فضای زنده تری دارند. بیضایی این را ویژگی ذاتی طبیعت می داند و تاریکی فیلم های شهری نیز در شهر وجود دارد و معتقد است شهری مانند تهران نه تنها زیباست، بلکه کارهایی که برای زیبایی آن انجام می شود گمنام، ناقص، ناسازگار و زشت است.

وی خاطرنشان کرد: بهرام بیضایی در فصلی از کتاب «زیارت خانه پدری» بیان می کند که شهر پدری خود را دیر دیدم کاشان را دیدم و در سال 1360 برای فیلمبرداری فیلم «مرگ یزگرد» به آران، بیدگل و کاشان آمد و تخریب این شهر توسط ایلغارها برای بازسازی و ساخت و ساز قوی و قوی آن است. انتقاد کرد.

بهرام بیضایی نویسنده، کارگردان و اندیشمند ایرانی در ۱۴ آذر ۱۳۱۷ در تهران در خانواده ای فرهیخته، شاعر و اهل تعزیه به دنیا آمد، اما خاستگاه او را می توان در شهرستان آران و بیدگل در استان اصفهان جستجو کرد.

او در 5 ژانویه 1404 در سن 87 سالگی در آمریکا درگذشت.

بیضایی را یکی از فیلمسازان خوش سلیقه و قابل اعتماد و از نویسندگان و متفکران برجسته تئاتر و ادبیات نوین ایران می دانند. برخی از نمایشنامه های بیضایی به زبان های دیگر ترجمه و در آسیا، اروپا، آمریکا و استرالیا منتشر و روی صحنه رفته است. 10 فیلم بلند و 4 فیلم کوتاه، تقریباً 70 کتاب و 14 نمایشنامه که در شهرهای مختلف ایران و بعضاً خارج از ایران روی صحنه رفته است، بخش عمده ای از فعالیت هنری بیضایی از سال 1341 را تشکیل می دهد و بسیاری از کارشناسان نمایش و فیلم «مرگ یزگرد» را شاهکار او می دانند.

۲۴۲۲۴۲