به گزارش فایننشال تایمز: ایران در حال انجام بازی طولانی است. در جنگ، جغرافیا به اندازه فناوری اهمیت دارد. ایران بر کل سواحل شمالی خلیج فارس، میدانهای انرژی در سواحل جنوبی و هر چیزی که از آبهای آن میگذرد تسلط دارد.
به گزارش همهان به نقل از فایننشال تایمز، متحدان حوثی در ورودی دریای سرخ و گذرگاه کانال سوئز مستقر هستند. بنابراین، ایران در موقعیتی قرار دارد که می تواند اقتصاد جهانی را از دو طرف شبه جزیره عربستان تحت فشار قرار دهد. مسئولین امروز ایران از جانبازان جنگ های نامتقارن در عراق و سوریه هستند. اکنون آنها از همین استراتژی برای مبارزه با آمریکا در میدان نبرد اقتصادی جهانی استفاده می کنند.
پهپادها، موشکهای کوتاهبرد و مینهایی که تانکرها و بنادر را به آتش میکشند، میتوانند تأثیری مشابه بمبهای دست ساز در عراق داشته باشند، اما تأثیر بیشتری دارند. می تواند زنجیره تامین جهانی را مختل کند و قیمت نفت را افزایش دهد.
ایران می تواند راحت تر و طولانی تر ضدحمله کند. علاوه بر این، آتش بس به تنهایی نمی تواند سایه خطری را که ایران بر خلیج فارس که سناریوی کابوس وار خود را تجربه می کند، از بین ببرد. به همین دلیل است که رهبران ایران می گویند تا زمانی که واشنگتن به طور کامل هزینه اقتصادی جهانی آغاز این جنگ را درک نکند، با آتش بس موافقت نخواهند کرد.
کسبوکارها، سرمایهگذاران و گردشگران اگر تصور کنند جنگ دوباره آغاز خواهد شد، ممکن است به خلیج فارس باز نگردند. تا زمانی که ایالات متحده آمادۀ حمله به ایران برای از بین بردن رهبران جمهوری اسلامی نباشد و سپس برای تضمین ثبات و امنیت در آنجا بماند، اعتماد به خلیج فارس تنها در صورتی قابل احیای است که ایالات متحده و ایران به آتش بس دائمی دست یابند.
ایران می گوید که فقط آتش بسی را می پذیرد که شامل تضمین های بین المللی برای حاکمیت خود باشد. این احتمالاً به معنای نقش مستقیم روسیه و چین خواهد بود. همچنین می تواند به دنبال جبران خسارات جنگ و آتش بس قابل تایید در لبنان باشد. در این صورت، ایالات متحده باید نوعی توافق هسته ای را که در فوریه در ژنو مطرح کرده بود بپذیرد و متعهد به لغو تحریم ها شود.
رهبران ایران با هدف اطمینان از اینکه آخرین جنگ خواهد بود وارد این جنگ شدند.