ملاک وطن پرستی لاله مرزبان است یا ژیلا صادقی؟

به گزارش آنلاین عصر ایران، مرزبان درباره زن و آزادی صحبت کرد و صادقی در پاسخ به پرسش هایی درباره جنگ، قربانیان و فرزندان میناب. پس چرا باید صحبت از آزادی زنان را نادیده گرفتن جنگ دانست؟ و چرا صحبت در مورد قربانیان جنگ به ضرر زنان است؟ آیا نمی توان همزمان از زنان ایرانی، آزادی، جنگ، کودکان قربانی و رنج مردم صحبت کرد؟

مشکل از آنجا شروع می شود که همه بخشی از حقیقت را می گویند و ما بلافاصله از آنها می خواهیم در مورد سایر حقایق پاسخ دهند. سپس، اگر او در مورد موضوع مورد انتظار ما صحبت نکند، او را به «نمی‌بینی»، «نفهمیدن» یا حتی «بی‌وطن‌پرستان» متهم می‌کنیم.

ما به اندازه کافی با بحران، خشونت، ناامنی و شکاف اجتماعی روبرو هستیم. خطر بزرگتر این است که خودمان این شکاف را پر کنیم و مردم را در مقابل مردم قرار دهیم. قبل از اینکه برای دشمنان جامعه تاسف بخوریم باید مراقب باشیم که با دست خود جامعه را به دو نیم نکنیم.

پس آیا خطاب به خانم صادقی که معیار وطن دوستی را تعیین کرده است حرفی هست؟ آیا ممکن است کسی را فقط به این دلیل که در مورد ایران، زنان یا آزادی چیزی گفته است که با دیدگاه های ما همخوانی ندارد، «وطن پرست» خطاب کرد؟ میهن پرستی مختص یک فرد نیست و نمی توان آن را با ظاهر، پوشش و قیافه افراد سنجید.

17302

ممکن است فردی با نگاهی متفاوت در عمل و عقیده، با کلماتی که به ذائقه ما نمی خورد، ایران و مردم آن را بسیار بیشتر از فردی که مدام ادعای وطن دوستی دارد، دوست داشته باشد. میهن پرستی عنوانی شخصی و قابل ضبط نیست که بتوان بر اساس آن دیگری را قضاوت کرد. اگر هرکس خود را معیار وطن دوستی بداند، نتیجه ای جز ناپدید شدن دیگری و افزایش شکاف بین مردم نخواهد داشت.