در واقع هویتی که او جلوی دوربین به نمایش می گذارد بر اساس صداقت و سادگی است. مثل دوستی اش با عمو پورنگ. در دنیای چنین افرادی احتمالاً زندگی دوستانه از هر چیز دیگری مهمتر است.
بهترین برای: این روزها تصاویری از نعیمه نظام دوست در مراسم ختم و یادبود مادر عمو پورنگ دست به دست می شود. تصاویری که عمق دوستی او با عمو پورنگ را نشان می دهد. پیش از این جوکر نیز به دلیل عشق به احسان علیخانی و خلق لحظات کمدی در فضای مجازی منتشر شده بود. در واقع، آنچه در این نقاشی ها از او بیرون می آید، احتمالاً صداقت اوست و در این عصر آخرالزمان، این نیز یک گنج است. البته او سعی کرد این بی تفاوتی را در دنیای دوستی نیز برجسته کند.
در واقع هویتی که او جلوی دوربین به نمایش می گذارد بر اساس صداقت و سادگی است. مثل دوستی اش با عمو پورنگ. در دنیای چنین افرادی احتمالاً زندگی دوستانه از هر چیز دیگری مهمتر است. در این مقاله بیشتر به این قسمت پرداختیم. با ما همراه باشید.
شرح دوستی بی قید و شرط
نعیمه نظام دوست در تمامی عکس های منتشر شده از مراسم ترحیم و یادبود حضوری جسورانه اما بی سر و صدا دارد. او نه در وسط کادر است و نه سعی می کند دیده شود. گاه در کنار داریوش خیالی می نشیند، گاه با اعضای خانواده به مهمانان خوش آمد می گوید و گاه با سکوتش بار سنگین فضا را به دوش می کشد. همین جزئیات کوچک باعث شد که بسیاری از کاربران بیش از هر دیالوگ و مصاحبه ای متوجه حضور او شوند.
او این چند کلمه را برای داریوش نوشت: “داریوش عزیز… هیچ کلمه ای برای تسکین این درد نیست فقط می خواهم بدانی که غم تو غم من هم هست. از صمیم قلب برای مادر عزیزمان رحمت الهی و آرامش ابدی و برای شما و خانواده محترمتان صبر و شکیبایی آرزومندم.”
او می داند کجا ایستاده است. درست مانند یک عضو جدایی ناپذیر خانواده که باید مانند یک برادر بزرگتر رفتار کند و به مهمانان خوش آمد بگوید. صورتش از هم می پاشد. می گفتند ضعیف ترین آدم کسی است که بار عشق را به دوش می کشد، اما ممکن است برای نعیمه اینطور نباشد. یک دوستی بی محابا و صمیمانه. او بازیگری نمی کند داریوش در حالی که اشک می ریخت از جایش بلند می شود. مثل داریوش مهمان ها را در آغوش می گیرد. در این عصر کوهی است بی تکیه و خالی. گاهی بدون گفتن حرفی، با یک نگاه، نقش آن دوستی را بازی می کند که حضورش از هر حرفی آرامش بخش تر است. شاید به همین دلیل است که کاربران بیش از هر چیز به این حرکات ساده و در عین حال دوستانه روی آورده اند. به نظر می رسد ویرایش های اینستاگرام کار خود را انجام داده اند. این بار همه چیز به درستی مونتاژ شد. این صحنه دردناکی است. اشک های پورنگ را که دیدیم ندیدیم. چه خوب که نعیمه آنجا بود.
کشف روحیه همکاری در زندگی واقعی
این دو در سال های پایانی فعالیت پورنگ در تلویزیون و نمایش های خانگی مکمل یکدیگر بودند. نعیمه بارها نقش مادر داریوش را بازی کرده و حتی لقب «مادر فیلم پورنگ» را هم دارد. مادری که روز و شب را برای او می گذراند. گویی آن همکاری دلپذیر در زندگی شخصی منحل شد. شاید همین نزدیکی باعث شد که مرز بین نقش و واقعیت برای بیننده از بین برود. جایی که این رابطه دیگر فقط یک همکاری حرفه ای نیست، بلکه شبیه دوستی و همدلی واقعی است. آیا دوستی چیزی فراتر از اینهاست؟ ماندن و سهیم شدن در لحظات غم و شادی و رها نکردن؛ ترک دوستی جایز نیست و نیمه راه ماندن در چارچوب آن نمی گنجد. به هر حال در عصری که هر حرکت و هر کلمه ای رمزگشایی می شود، شاید به دوستی مثل نعیما نیاز داشته باشی که دستت را بگیرد و از باتلاق ثانیه ها نجاتت دهد. مثل برجی برای کبوترهاست. یک مادر امن و منحصر به فرد.
به گزارش رسانه انتخابتو