نقد و بررسی فیلم «رز»/پرتره بی رحمانه زنی که می خواهد به زندگی ادامه دهد

بعدی- فیلم «رز» در جشنواره فیلم برلین 2026 به نمایش درآمد. اثری که مورد تحسین منتقدان قرار گرفته است.

بر اساس گزارش فردا، این فیلم یک اثر به ظاهر ساده است اما باید آن را پرتره ای جدی و روانی از زنی دانست که برای زندگی بهتر دست به هر کاری می زند.

در مرکز روایت فیلم، زنی قرار دارد که هیچ زیبایی و لطافت زنانه ای در چهره اش باقی نمانده است، «رز» لباس زنانه نمی پوشد، صورتش گلوله خورده است و حتی به نام مردی وارد روستا می شود تا زمینی بی ادعا را از دیگران بگیرد.

زیبایی بی ادب و هویت مخفی

بزرگترین نقطه قوت فیلم بدون شک بازی «هولر» در نقش «رز» است. در اینجا او طوفانی از احساسات را با حداقل دیالوگ و حداقل تغییر منتقل می کند. در چشمان او سکوت بلندتر از فریاد است. همچنین فریم ها دقیق و حساب شده هستند. این زیبایی کنترل شده در مقابل خشونت داستان، تنش موثری ایجاد می کند. فیلم به عمد بیننده را گمراه می کند، زبان بصری سرد و فضای روستایی و احساسات مبهم آن در نگاه اول نوید یک اثر خشک اروپایی را می دهد، اما هر چه پیش می رود این انتظار کمرنگ می شود. چون آتش خشم و غم در فیلم وجود دارد.

«رز» به درستی از شعار دور می شود و هیچ گاه تبدیل به یک بیانیه مستقیم نمی شود، اما نشانه های روشنی از نگاه فیلم به جامعه وجود دارد. جامعه ای متشکل از افراد مختلف که هر کدام از آنها حق زندگی دارند. فیلم به شکلی هوشمندانه داستان را روایت می کند که به مخاطب امکان تفسیرهای متفاوت را می دهد. اما آنچه مسلم است این است که جامعه بی رحمانه با انواع ناهماهنگی ها و تضادها مقابله می کند. این داستان همچنین قوانین سختگیرانه، امتیازات مردانه و نفی استقلال زنان در طول تاریخ را مورد انتقاد قرار می دهد. «رز» را می توان ترکیبی از صدها زنی دانست که به دلایل مختلف ظاهر خود را تغییر دادند و در جایگاه مردانه قرار گرفتند.

در واقع «رز» سعی کرد با وفادار ماندن به شرایط تاریخی، مقاومت و کنترل خود بر زندگی خود را به طور واقع بینانه بازنمایی کند. تراژدی ها و مشکلات تجربه شده هرگز شخصیت “رز” را به یک قربانی تبدیل نمی کند، بلکه نشان می دهد که او می تواند با وجود سرنوشت بی رحمانه به زندگی خود ادامه دهد.

در نهایت، «رز» را می توان اثری درباره احتمالات، درباره تصور آنچه می تواند باشد، درباره زنی که برای داشتن حق مالکیت و حتی زندگی باید از هویت خود فراتر رود. این گذار می تواند هم رهایی بخش و هم ویرانگر باشد. این فیلم در واقع نشان می دهد که چگونه قوانین حتی در قرن هفدهم جامعه را نابود کردند.