نگاهی به بازی شهرام حیات دوست در مجموعه تلویزیونی «برتا؛ داستان یک تفنگ» / استعداد هدر رفته

آینده– سریال “برتا”; «داستان یک تفنگ» فیلمی جنایی حول محور اسلحه ای مرموز به قسمت چهاردهم رسیده است اما از همان قسمت های اول تماشاگر به راحتی متوجه می شود که با داستانی کلیشه ای مواجه شده است. علاوه بر ضعف فیلمنامه، بازی شهرام حکم دوست که از حد متوسط ​​فراتر نمی رود را می توان نقطه قوت سریال دانست.

بر اساس گزارش فردا، او شخصیت عجیبی است که با شنیدن نامش مخاطب را به این فکر می کند که با بازیگر درجه دو و بدون استعداد روبرو است. اما تماشای تنها یک قسمت از “برتا”; داستان یک تفنگ کافی است تا استعداد هدر رفته او در پشت فیلمنامه ضعیف و کلیشه ای آشکار شود.

شهرام هخیت دوست برای اولین بار با «خط قرمز» بازی کرد، بازیگری که علاوه بر زیبایی قانع کننده، بازیگر هم هست. نام شاهرام حکم دوست در اوایل دهه 80، زمانی که دسترسی به فیلم ها و سریال های تلویزیونی محدود بود، رایج شد. او یکی از معدود بازیگران فضای مجازی است که مخاطب باور می کند چشمانش حرف می زند. او را نیز از جمله بازیگرانی می دانند که به ظاهر خود اطمینانی ندارد. در واقع زیبایی بیرونی در خدمت شخصیت هاست. گاهی اوقات نقش های این بازیگر را بدون حتی ذره ای از زیبایی چهره می بینید، مانند شخصیت احد در فیلم «چقدر گریه خواهید کرد» یا حضورش در سریال «شاهگوش».

برتری بازی شهرام حقیقت دوست بر متن

در سینما، تئاتر و تلویزیون کار کرد و به میدان آمد. البته همه انتخاب های او خوب نبودند، اما حتی در کارهای بدی که شرکت می کرد، تنها نقطه مثبت او بود. نمونه جدید این وضعیت، برتا است که در سریال «داستان یک تفنگ» دیده می‌شود و سعی می‌کند پرتره یک پلیس باهوش را ترسیم کند که غمی از گذشته نیز دارد.

این اثر کپی برداری از سریال خونسرد و مجموعه ای از کلیشه های سریال های آمریکایی است که نشانه های آن از همان ابتدا مشخص است. در چنین فضایی بازیگر هر چقدر هم تلاش کند نمی تواند فراتر از کلیشه ها برود. شهرام حیات دوست هیچ فرقی با این قاعده ندارد. او در «برتا؛ داستان تفنگ» به خوبی بازی می‌کند، اما توجه‌ها را به خود جلب نمی‌کند زیرا فیلمنامه و سایر معیارها کمی پایین‌تر از حد متوسط ​​هستند.

بازی او مانع از فروپاشی کامل صحنه می شود. درست مثل خیلی از بازی های این بازیگر که جذاب هستند اما ماندگار نیستند. تناقض زیادی بین ترجیحات این بازیگر وجود دارد، چرا او یک نقش دیده نشده را می پذیرد؟

در نهایت شهرام حقیقت را می توان بازیکنی دانست که همیشه عملکرد خوبی داشت اما هرگز به اوج نرسید. سریال «برتا؛ داستان یک تفنگ» بیش از آنکه یک سکوی پرتاب باشد، نمونه بارز اثری است که استعداد بازیگر را هدر می دهد.