به گزارش خبرگزاری انتخابتو، شرق نوشت: فیلم کارواش در چهل و دومین جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد. این اثر یکی از معدود مطالعات سینمایی ایران است که به بررسی تخلفات بزرگ مالی در کشور پرداخته است. موضوعی که اکنون به یکی از دغدغه های اصلی جامعه ایران تبدیل شده و به بحران اعتماد و فروپاشی سرمایه اجتماعی منجر شده است. کارواش در واقع نام هوشمندانه ای است که برای یک مطالعه با موضوع پولشویی انتخاب شده است و منجر به یک کارواش بزرگ پولشویی در تهران می شود. از سوی دیگر، شستشوی خودرو نیز ممکن است مفهوم پولشویی را در ذهن بیننده تداعی کند.
این اثر سینمایی به جای قهرمان محوری، فرآیند محور است. فیلمی مرموز که سعی دارد چرخه پیچیده فساد مالی در کشور را توضیح دهد.
فیلم سینمایی «کارواش» به کارگردانی احمد مرادپور داستان مبارزه بسیاری از ماموران مالیاتی با پولشویی را روایت می کند. در واقع کارواش داستان مامور مالیاتی زن است که متوجه فرار مالیاتی یک شرکت پتروشیمی می شود و متوجه می شود که شبکه پولشویی شرکت های امانی از طریق یک فرد اتفاق می افتد. این گونه داستان و روایت تا به حال در سینمای ایران دیده نشده بود. این مامور زن در نهایت توسط جنایتکاران کشته می شود و ادامه داستان توسط یک باجگیر بسیار مصمم و مجروح دیگر ادامه می یابد. این مامور به نام کاوه با دیدن مرگ همکارش سرسختانه به دنبال کشف اعضای اصلی باند تبهکار است. نقش کاوه را امیر آقایی بازی می کند. پانته آ پناهی در نقش «پری» یک باجگیر سرسخت و حسین مهری دیگر بازیگر اصلی بار داستان را به دوش می کشند. تهیه کننده فیلم تاکید کرد که نقش اول بین این بازیگران مشترک بوده است. سناریوی «کارواش» حاصل دو سال تحقیق و رایزنی با 50 اقتصاددان، حقوقدان و قاضی است.
در این فیلم، سازندگان به جای تمرکز بر یک شرور خاص، به ترسیم “چرخه” فساد روی آوردند. ضعف قانون اجازه می دهد تا مقادیر زیادی پولشویی رخ دهد و دستگیری مجرمان را دشوار می کند. در این فیلم بارها تاکید شده که شفافیت وجود ندارد، بسیاری از پرونده های فساد در لایه های اول تخلف بررسی می شود، علت اصلی این تخلفات از دایره مجرمانه مستثنی است و روند تخلف از جای دیگری مشخص می شود.
در این فیلم هیچ راه حلی ارائه نمی شود و بیننده به بازی مرموز و پیچیده ای کشیده می شود که بستری برای تخلفات مالی در کشور شده است.
کارگردان این فیلم احمد مرادپور از کارگردانان قدیمی و کمتر فعال سینما بود و فیلمنامه این فیلم را عباس نعمتی نوشته است. تهیه کنندگی این فیلم بر عهده بهروز مفید است. امیر آقایی، پانته آ پناهی ها، حسین مهری، حسین محجوب، خطیره اسدی، امیرحسین صدیق و امیر غفارمنش بازیگران این فیلم هستند.
در مورد کارواش هم باید گفت که موضوع فیلم موضوع متفاوتی است که در سینمای کشور کم و بیش سطحی به آن پرداخته می شود. دور شدن کارگردان از کلیشه ها و درام های احساسی رایج سینمای ایران و تلاش برای پرداختن به موضوع مهمی که سال ها دغدغه جامعه ایران بوده، اقدامی ارزشمند و شاید دیررس است. در حالی که جامعه ایران در بحران اعتماد ناشی از این مفاسد اقتصادی به سر می برد، شاید بهتر بود تولیدکنندگان به عنوان واکنشی به دغدغه های جمعی مخاطب، زودتر به چنین موضوعاتی روی می آوردند، اما تولید دیرهنگام «کارواش» که یکی از معدود فیلم های مفاسد اقتصادی کشور است، عملاً این گزاره را به ذهن متبادر می کند که سینماگران از جامعه دور شده اند.
در این فیلم سازندگان تلاش کردند تا روند پیچیده فساد در ایران را در یک داستان کوتاه خلاصه کنند و این تلاش گاهی اوقات باعث میشد که بخشهایی از فیلم احمقانه یا بیش از حد ساده به نظر برسد. در عین حال باید گفت انتقادات تند و برنده ای که گاه به نمایندگان و متولیان مجلس می رسد و اشاره های کوتاه به فساد سازمان یافته، اشارات جسورانه ای در این اثر است که می تواند مخاطب را با فیلمسازان همذات پنداری کند. این اثر به ویژه به مقامات جنایتکار و همچنین مأموران مالیاتی صادق می پردازد و از طرفداری فیلمسازان به نفع گروه یا قشر خاصی اجتناب می کند.
یکی دیگر از جنبه های جالب فیلم این است که قهرمان یک شخصیت غیرقابل دسترس نیست، بلکه یک کارمند معمولی و گمنام است. اینکه چگونه مردم عادی با مسئولیت پذیری در قبال جامعه خود به دستاوردهای بزرگ می رسند می تواند یکی از نقاط قوت داستان باشد. در فیلم کارواش، اگرچه سازندگان بارها اعلام کرده اند که شفافیت عامل اصلی جلوگیری از فساد است، اما داستان راه حلی ارائه نمی دهد. اگرچه باید گفت که تهیه کننده مجبور نیست در کار خود راه حلی ارائه دهد، اما پرداخت هزینه های گزافی از جمله جان باختن شهروندان برای انجام درست وظایف، داستان را غم انگیز می کند. در حالی که باید گفت در بسیاری از کشورهای جهان مبارزه با فساد متکی به نیروی انسانی نیست. نیروی انسانی، احتمال خطا و لغزش می تواند بسیار زیاد باشد. امروزه بسیاری از کشورهای جهان با بهره گیری از فناوری، تمامی فرآیندهای اداری و مالی را به محیط الکترونیک منتقل می کنند و این فرآیندها به راحتی در دسترس عموم و رسانه ها قرار می گیرد. بنابراین امکان تخلف در این اتاق های شیشه ای بسیار کم و مشکل می شود. نمونه ای از این فناوری دولت الکترونیک است که به عنوان یکی از مهم ترین شاخص های شفافیت و مبارزه دولت ها با فساد شناخته می شود، اما ایران در این شاخص رتبه منفی 157 جهان را دارد. این شاخص نشان می دهد که عدم شفافیت باعث می شود بار عدالت و مبارزه با فساد بر دوش نیروی انسانی و کارکنانی بیفتد که خودشان در این راه فاسد می شوند یا جان خود را از دست می دهند.
59243
گردآوری شده از رسانه خبر آنلاین