احمد زیدآبادی فعال رسانه ای در کانال تلگرامی خود نوشت: جای بسی تاسف است که در این شرایط سخت و گیج کننده بسیاری از رهبران جبهه اصلاحات دستگیر و احضار شده اند.
این گونه دستگیری ها در کوتاه مدت التهابات روانی جامعه را افزایش می دهد و در درازمدت شکاف بین نیروهای سیاسی کشور را عمیق تر می کند.
تجربه نشان داده است که پس از هر آشوب خیابانی برخی از اصلاح طلبان چه درگیر و چه غیر دخیل باشند قربانی می شوند و توانایی های سازمانی محدود خود و دستگیری و محکومیت نیروی انسانی خود را از دست می دهند.
شاید همیشه اراده ای نامرئی برای فروپاشی تشکیلات نیمه بسته و شکننده اصلاح طلبان وجود داشته باشد، اما این موضوع از نظر آسیب شناسی داخلی قابل بحث است.
بارها تکرار کرده ام که اصلاح طلبی برخلاف تصور عموم، اقدامی فوق العاده ظریف، حساس و لغزنده است و مسیرش عبور از پل صراط است که می گویند از مو نازکتر و از شمشیر تیزتر است!
به عبارت دیگر اصلاح طلبی حرکت بین دو خط متضاد محافظه کاری و انقلابی گری است، اما برخلاف آنچه به نظر می رسد، این اصلا کار ساده ای نیست و خطر افتادن در یکی از دو جناح، اصلاح طلبی را به ویژه در دوره هایی که بحران ها به اوج خود می رسد، تهدید می کند.
بنابراین اصلاح طلبی بر خلاف کنشگری رقیب نیازمند استراتژی بسیار روشن و تحلیلی سیال، پویا و مستمر از شرایط است و این نیز کاری بسیار طاقت فرسا و طاقت فرسا است.
من دیگر دل و جان ندارم که این بحث طولانی را ادامه دهم و نمی خواهم در حالی که سران جبهه اصلاحات در امان هستند مثالی از انتقاد بزنم.
امیدوارم هر چه زودتر دستگیرشدگان آزاد شوند و این ماجرا هرچه زودتر به پایان برسد.
حقیقت این است که چند هفته پیش در مورد آینده ایران به نقطه ناامیدی مطلق رسیدم، اما اکنون با وجود فراز و نشیب های اخیر، احساس می کنم شعاع نوری در انتهای این تونل تاریک وجود دارد تا کشور بتواند بدون فروپاشی از بحران داخلی و خارجی فعلی عبور کند.
کار من این است که هر بارقه امیدی را بزنم و خود و شنوندگانم را به این کار تشویق کنم. متأسفانه بارقه های امید یکی یکی کم رنگ می شود اما انگار کامل نیست. به قول سهراب سپهری تا جرقه ای هست باید زندگی کرد.