در لحظه آغاز حمله به اصفهان، اتفاق عجیبی در اعماق شبکه ارتباطی کشور افتاد: بسیاری از تجهیزات زیرساختی ناگهان از کار افتادند. سیستم عامل دستگاه ها «پرید» و اینترنت بین المللی قطع شد.
به گزارش فارس، نکته مهمی که باید به آن اشاره کرد این است که تمامی تجهیزات آسیب دیده متعلق به برندهای آمریکایی سیسکو، فورتینت و جونیپر است.
4 سناریو احتمالی
کارشناسان امنیت شبکه 4 احتمال اصلی را برای این خرابکاری پیشنهاد می کنند:
دسترسی های مخفی: درهای پشتی که بدون اینترنت فعال می شوند و می توانند دستگاه ها را از بین ببرند.
بسته های داده مخرب: ارسال داده های خصوصی از طریق شبکه که باعث از کار افتادن سیستم ها می شود.
بات نت های غیر فعال: بدافزاری که سال ها پنهان بوده و با یک رویداد خاص فعال شده است.
آلودگی در زنجیره تولید: حتی دخالت در سخت افزار و نرم افزار یا تغییر سیستم عامل قبل از ورود به کشور مشکلی را حل نمی کند.
این حمله نشان داد که ستون فقرات امنیت سایبری کشور نمی تواند به تجهیزات خارجی وابسته باشد. امنیت واقعی با مالکیت و تولید فناوری داخلی آغاز می شود. توسعه تجهیزات داخلی دیگر یک شعار نیست. زنده ماندن در جنگ سایبری یک ضرورت حیاتی است.