پرسپولیس در دیدارهای باقی مانده نتوانست به بازی برگردد.
شکست مقابل ملوان بار دیگر یکی از مشکلات جدی پرسپولیس در این فصل را آشکار کرد. این تیم که به سرعت غافلگیر شده بود، یک گل به ثمر رساند و با وجود تلاش شدیدشان تا پایان مسابقه، با سومین شکست خود در نیم فصل، همه چیز به پایان رسید. این بازی فقط یک باخت ساده نبود، ادامه روندی بود که در طول فصل بارها تکرار شد و حالا تبدیل به یک نقطه ضعف بزرگ برای سرخ پوستان شده است.
پرسپولیس در این فصل 7 بار مقابل حریف خود شکست خورد اما در هیچ یک از این دیدارها نتوانست نتیجه را به پیروزی تبدیل کند. این آمار برای تیمی که به خاطر روحیه بازگشت و کامبک های سال های اخیر شناخته می شود عجیب و نگران کننده است. تا همین اواخر یکی از مهم ترین دلایل قهرمانی پرسپولیس در لیگ بیست و دوم، بازگشت این تیم به مسابقات بود. قرمزها در دیدار حساس مقابل فولاد و استقلال خوزستان شرایط را برگرداندند و با وجود زدن گل اول، با سه امتیاز زمین را ترک کردند.
با این حال به نظر می رسد پرسپولیس در این فصل با مفهوم «بازگشت» بیگانه شده است. وقتی این تیم عقب میافتد، برای ایجاد موقعیتهای کیفی و همچنین فشار روانی تلاش میکند و بازی آنها بیش از حد انتظار قابل پیشبینی میشود. فقدان انرژی و شجاعت مرسوم، حریفان را برای دفاع از قلعه خود آسان تر می کرد.
اسمار اگر می خواهد با پرسپولیس قهرمانی را تکرار کند، ابتدا باید روحیه جنگندگی و شخصیت برنده را در تیمش زنده کند. قهرمانی فقط با بازی های زیبا بدست نمی آید. تیم های رقیب باید بدانند که چگونه از مسابقات سخت و نتایج منفی عقب نشینی کنند. تا زمانی که پرسپولیس این ویژگی را برگرداند، هر گلی که به ثمر می رسد ممکن است به یک بحران حل نشدنی تبدیل شود.






ارسال پاسخ