برخلاف بسیاری از اختراعات بشر که به نام یک شخص خاص ثبت شده اند، «اینترنت» محصول نبوغ جمعی ده ها دانشمند، برنامه نویس و مهندس است.
برخلاف تصور بسیاری از مردم، اینترنت، این شبکه عظیم که بخشی جدایی ناپذیر از زندگی امروز ماست، یک مخترع ندارد. این فناوری نتیجه تلاشهای جمعی دهها دانشمند، برنامهنویس و مهندس است که طی دههها، قطعات این پازل عظیم را برای ایجاد «بزرگراه اطلاعات» امروزی کنار هم قرار دادند.
سال ها قبل از ساخته شدن اولین کامپیوترها، دانشمندان وجود یک شبکه اطلاعات جهانی را پیش بینی کردند. در اوایل قرن بیستم، نیکولا تسلا ایده “سیستم بی سیم جهانی” را مطرح کرد و در دهه های 1930 و 1940 متفکرانی مانند وانیوار بوش تصور کردند که روزی می توان همه کتاب ها و رسانه ها را در یک سیستم ذخیره سازی قابل جستجو یافت.
در دهه 1960، ایده اینترنت از رویا به واقعیت تبدیل شد. لیکلیدر (استاد برجسته MIT) ایده “شبکه کامپیوتری بین کهکشانی” را رایج کرد. در همان زمان، دانشمندان روشی به نام “سوئیچینگ بسته” را اختراع کردند. روشی که اجازه می دهد داده ها به قطعات کوچک تقسیم شده و با سرعت بالا از طریق شبکه منتقل شوند. این فناوری در واقع اولین آجر اینترنت مدرن بود.
اولین نسخه آزمایشی و کاربردی اینترنت، “ARPANET” در اواخر دهه 60 با حمایت وزارت دفاع ایالات متحده ساخته شد. این شبکه برای اولین بار به چندین رایانه اجازه می داد تا با یکدیگر صحبت کنند.
در شب 29 اکتبر 1969، اولین پیام در تاریخ اینترنت بین دو کامپیوتر در کالیفرنیا ارسال شد. قرار بود پیام کلمه “LOGIN” باشد اما پس از ارسال دو حرف اول (LO) سیستم از کار افتاد! اما این دو نامه ثابت کرد که ارتباط از راه دور با کامپیوتر امکان پذیر است.
در دهه 1970 رابرت کان و وینتون سرف استانداردی به نام TCP/IP طراحی کردند. این استاندارد در واقع تبدیل به “زبان مشترک” همه رایانه ها برای تبادل اطلاعات بدون توجه به مدل و سیستم شده است. در 1 ژانویه 1983، این استاندارد به طور رسمی پذیرفته شد و اینترنت همانطور که امروز می شناسیم متولد شد.
بسیاری از مردم «وب» را با «اینترنت» اشتباه می گیرند. حقیقت این است که وب تنها راه استفاده از اینترنت است. در سال 1990، تیم برنرز لی با ایجاد سایت ها و لینک ها، وب جهانی (WWW) را اختراع کرد. این اختراع استفاده از اینترنت را برای مردم عادی آسان کرد و دنیای دیجیتال وارد خانه های ما شد.
اینترنت راه طولانی و پر دست انداز را طی کرده است. از پیام های دو حرفی ناقص در آزمایشگاه های نظامی گرفته تا پخش زنده ویدیویی با کیفیت بالا در جیب ما. این فناوری کار یک شخص نیست، بلکه میراث مشترک نوابغی است که دنیا را به هم متصل می کنند.
منبع: خبرآنلاین