روزنامه لبنانی الاخبار در تحلیلی از تحولات اخیر منطقه و با افزایش تنش ها بین اسرائیل و آمریکا و ایران نوشت: امارات متحده عربی دیوانه سرسختی است، ما عقب نخواهیم نشست. می خواهم به همه اطمینان دهم که قوی تر ظاهر خواهیم شد. امارات و سایر کشورهای حوزه خلیج فارس.
به گزارش ایسنا، در این گزارش همچنین آمده است که آنها خود را در میانه آتش متقابل آمریکا و اسرائیل از یک سو و ایران که قادر به اعمال نفوذ نیست از سوی دیگر می بینند. این پرسشهایی را در مورد توانایی کشورهای خلیج فارس برای عبور از چنین بحرانهایی بدون آسیب رساندن به ساختارهای خود، بهویژه نهادهای حاکمیتی، ایجاد میکند.
این جنگ که تهران باید به عنوان جنگ وجودی وارد آن می شد، برای کشورهای خلیج فارس نیز وجودی است. نتیجه نهایی هرچه باشد، احتمالاً تحت تأثیر منفی قرار خواهند گرفت. اگر ایران پیروز شود، این روایت که ساختار امنیتی مبتنی بر حمایت غرب از زمان تأسیس کشورهای خلیج فارس ساخته شده است، ناکافی است و مصونیت را تضمین نمی کند، حاکم خواهد شد.
اگر تهران شکست بخورد، پایتخت های خلیج فارس بیشترین عواقب را برای جمهوری اسلامی خواهند داشت. زیرا تضمین حداقل سطح عملکرد یک کشور برای هر مرجعی غیر از مرجع فعلی دشوار خواهد بود. این امر احتمال هرج و مرج را افزایش می دهد که مستقیماً منطقه خلیج فارس را تحت تأثیر قرار می دهد.
در هر صورت، به نظر می رسد کشورهای عربی حوزه خلیج فارس، بدون توجه به نتیجه، پس از پایان جنگ، در حال برنامه ریزی برای بازسازی سیستم های امنیتی خود هستند. این امر با توجه به اختلافات بین کشورهای منطقه که مانند بسیاری از کشورهای دیگر به دلیل نبود امنیت به یک نهاد هماهنگ کننده یا نظارتی نیاز دارند، آسان نخواهد بود. حمد بن جاسم نخستوزیر سابق قطر در دو پست به این موضوع پرداخت
در حالی که کشورهای خلیج فارس باید از خود محافظت کنند، آنها همچنین علاقه مند هستند که به همسایگان خود اطمینان دهند که این حفاظت تهدیدی برای آنها نیست. آنها این رویکرد را با بهبود روابط خود با ایران در سالهای اخیر امتحان کردند، اما قدرت حفظ این رویکرد را تا انتها نداشتند. برعکس، سیاست تهران در قبال کشورهای خلیج فارس با دقت و حیله تعیین می شود. اگرچه ایران به دلیل نزدیکی و وسعت جغرافیایی بر آنها نفوذ دارد، اما میداند که هژمونی بر این کشورها به دلیل حساسیت و اهمیت منطقه برای آمریکا، غرب و حتی چین و روسیه گزینهای نیست.
این جنگ که تهران به عنوان یک جنگ وجودی به آن کشیده شده است، برای کشورهای خلیج فارس نیز وجودی است. حتی اگر فرض کنیم ایران خواهان چنین هژمونی بود، نتوانست مانند سایر کشورها در طول 47 سال پس از انقلاب، در کشورهای خلیج فارس حوزه نفوذ ایجاد کند. بنابراین، تا زمانی که تهران در امور خلیج فارس مداخله نمی کند، در موقعیتی است که می تواند استدلال کند که حضور پایگاه های آمریکایی در منطقه به او اجازه می دهد با حمله به این پایگاه ها بدون هدف قرار دادن کشورهای میزبان، از خود دفاع کند.
این موضوع زمانی آشکار شد که مسعود مزیکیان، رئیس جمهور ایران، که واشنگتن سعی داشت او را به عنوان یک تفاوت در رژیم ایران معرفی کند، از این کشورها عذرخواهی کرد. دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا تا آنجا پیش رفت که این را «تسلیم شدن به رژیم ایران» توصیف کرد. روابط مستقیم برخی از کشورهای حاشیه خلیج فارس با اسرائیل مانند امارات و بحرین و یا روابط غیرمستقیم سایرین لایه دیگری از پیچیدگی را به وضعیت آنها می افزاید.
در نتیجه، برخی از کشورهای حاشیه خلیج فارس در مورد نقشی که به نمایندگی از آمریکایی های خارج از کشور ایفا می کنند، با دوراهی مواجه خواهند شد. این نقشی است که در خدمت منافع اسرائیل و تسهیل گسترش آن در منطقه است. همانطور که از مشارکت آنها در جنگ هایی مانند درگیری سودان یا تلاش آنها برای کنترل کشورها و جزایر مهم استراتژیک مشهود است.
در حال حاضر نگرانی کشورهای حاشیه خلیج فارس از این واقعیت ناشی می شود که هرگونه پاسخی به ایران به معنای جنگ بین کشورهای خلیج فارس و تهران، تعمیق وابستگی کشورهای حاشیه خلیج فارس به آمریکا و گسترش درگیری و خطر دخالت سایر طرف ها مانند یمن است که اعلام کرده است در صورت پیوستن پایتخت های خلیج فارس به جنگ به نفع ایران به جنگ خواهد پیوست.
در نتیجه، کشورهای خلیج فارس بعد از جنگ مثل قبل نخواهند بود. این موضوع بحث های داغی را در شبکه های اجتماعی در میان نخبگان حوزه خلیج فارس و عرب به راه انداخته است و نشان می دهد که این کشورها با مشکلات بزرگی روبرو هستند. شاید چشمگیرترین اظهار نظر در این زمینه را عمرو موسی دبیرکل سابق اتحادیه عرب در صفحه «X» بیان کرد و نوشت: «حمله کنونی به ایران نه تنها یک ماجراجویی اسرائیلی است که نتانیاهو توانست آمریکا را به آن بکشاند، بلکه یک اقدام استراتژیک برنامه ریزی شده آمریکاست که در آن واشنگتن از اسرائیل به عنوان شریک منطقه ای استفاده می کند؛ این گامی بزرگ در جهت تبدیل وضعیت منطقه ای عربی (در منطقه عربی) به منطقه ای است. که اسرائیل به دنبال حکومت است». این در حالی است که این اظهارات واکنش های خشم آلود عربستان و امارات را در پی داشت.