دوشنبه شب، شبی که عادل فردوسی پور ترجیح داد برنامه خود را در «فوتبال 360» پخش نکند، محمدحسین میشاقی با یقه پنج سانتی سبزش خندان و آماده معرفی «فوتبال برتر» مقابل دوربین شبکه سه نشست.
بهترین برای: دوشنبه شب، شبی که عادل فردوسی پور ترجیح داد برنامه «فوتبال 360» خود را پخش نکند، محمدحسین میشاقی با یقه سبز پنج سانتی متری خود مقابل دوربین شبکه سه نشست و خندان و آماده معرفی «فوتبال بهرر» بود. این روزها این برنامه ای است که به جای انجام رویدادهای مهم فوتبال، رویدادهای کم حاشیه و زمینه های آشنا را تکرار می کند. در این مرحله، فوتبال ایران نه ستارهای برای غافلگیری دارد و نه روایت جدیدی که مخاطب را غافلگیر کند، اما توافق همچنان پابرجاست. پیگیر، مصمم و وفادار به صندلی.
برای او «فوتبال برتر» چیزی فراتر از یک برنامه تلویزیونی است. موقعیتی است که باید از آن محافظت کرد. میثاقی به خوبی میداند که بستری برای حضور در خارج از سازوکار رسمی صدا و سیما ندارد. همین آگاهی او را تبدیل به مجری کرده است که حتی بین اتفاقات فوتبالی که این روزها چندان طرفدار ندارد، نمی خواهد زمین را ترک کند. برنامه باید منتشر شود؛ حتی اگر حرف جدیدی برای گفتن نباشد!
مهمانان آن شب نیز کمکی به زنده شدن برنامه نکردند. اکبرپور و سیدصالحی ترکیبی آشنا برای یک برنامه کم حاشیه هستند. خیلی ها نمی دانستند بهترین مسابقه فوتبال این هفته پخش شد یا نه! همزمان عادل وارد سومین هفته تعطیلی فوتبال 360 شد.
از سوی دیگر، مصطقی با اعضای فدراسیون فوتبال تلفنی در ارتباط بود و در دیدار استقلال و فولاد هرمزگان به دنبال «بغل مار» بود. جایی که یک اشتباه، یک قضاوت نادرست یا هر حاشیه ناچیز کشف می شود. این تفاوت اصلی این دو دیدگاه است. یکی سعی می کند پخش ها را با انواع روش ها پر کند، دیگری به فکر روایتی خارج از این چرخه تکراری است. احتمالاً اگر عادل در آن شب به فوتبال فکر می کرد، درگیر ابعاد فرامتنی شب باشکوه سادیو مانه در ورزشگاه رباط مراکش بود.
همان قدر که سادیو مانه انگیزه و منطقی برای بازگرداندن تیم سنگال سرکشش به میدان دارد، فردوسی پور هم دلایل خاص خود را برای پخش نکردن «فوتبال 360» دارد. این در حالی است که میثاقی شبیه براهیم دیازی است که در دقیقه 99 ناگهان در موقعیت پنالتی قرار گرفت. فرصتی غیرمنتظره که نمی داند چگونه آن را به گل تبدیل کند. او می تواند ضربه بزند، اما بعید است نام او در جایی در حافظه جمعی حک شود.
عادل فردوسی پور را با قهرمان ملی مثل سادیو مانه در یک لیگ قرار نمی دهیم. این قیاس بسیار مبالغه آمیز است. اما به همان اندازه مشخص است که میثاقی از آن دسته افرادی نیست که بتواند نقش تمام کننده را بازی کند. او نه کاریزمای لازم را دارد و نه حرفی برای خریدار جدی خارج از چارچوب رسمی.
داستان عادل، میثاقی، مانه و حتی دیاز در نهایت چهارضلعی پرمعنا را تشکیل می دهد. در واقع خیلی چیزها را باید از لابه لای خطوط سفید خواند.
به گزارش رسانه انتخابتو