از بازی با یک نام خاص خسته شده اید؟ متوقفش کن

انتخابتو: آخرین ادعای بهمن بابازاده در مورد احتمال بازگشت چهار نوازنده سرشناس ایرانی به خارج از کشور، بار دیگر رسانه ها و شبکه های اجتماعی را در معرض گمانه زنی های گسترده قرار داده است. ادعایی پر از بلاتکلیفی از ابتدا، به سرعت به میدان گمانه زنی و نام بردن از هنرمندان مختلف تبدیل شد. بابازاده در روایت خود دو نفر از این افراد را افراد مسن و دو نفر دیگر از افراد بسیار معروفی دانسته و همین بیان کلی برای ایجاد موجی از تحلیل و شایعه کافی بود.

در این میان نام هایی چون بیژن مرتضوی به دلیل سفرهای قبلی اش به ایران، شادمهر عقیلی و حتی معین به دلیل برخی سمت هایش به عنوان گزینه های جدی مطرح شد. در مورد معین، تحلیل لحن جدی تری داشت. بسیاری بر این باور بودند که فعالیت هنری و موقعیت او در تضاد مستقیم با نهاد رسمی نیست و همین موضوع می تواند زمینه ساز بازگشت او شود. انتشار خبری در رسانه ها مبنی بر توافق برای بازگشت و حتی برگزاری کنسرتی مانند «تابناق» این گمانه زنی ها را به اوج رساند و موج گسترده ای را در بین شنوندگان ایجاد کرد.

اما این موج زیاد دوام نیاورد. با اینکه چند ساعتی از اوج گیری شایعات نگذشته بود، بابازاده ابتدا اعلام کرد که نام معین در میان گزینه ها نیست و کمی بعد معین نیز با انتشار پیامی صریح هرگونه برنامه ای برای بازگشت به ایران را رد کرد. وی با اشاره به شرایط کنونی کشور و وضعیت روحی جامعه، چنین شایعاتی را نامناسب دانست و تاکید کرد که قصد بازگشت ندارد. این موضع به طور موثر قوی ترین گزینه پیشنهادی را از لیست احتمالات حذف کرد.

یک الگوی تکراری در بازی نام

در این میان آنچه قابل توجه است تکرار سناریویی آشنا در سال های اخیر است. استفاده از نام برخی از خوانندگان محبوب به ویژه معین برای ایجاد موج های خبری کوتاه مدت. در طول 4-5 سال گذشته بارها و بارها اخبار مشابهی مبنی بر بازگشت وی با استناد به “منابع نزدیک” یا “مکالمات سطح بالا” منتشر شده است، اما در نهایت همه این موارد منتفی شد. این چرخه تکراری بیشتر به یک بازی رسانه ای تبدیل شده است تا اطلاعات.

تاثیر بر افکار عمومی

در فضایی که جامعه با فشارهای اقتصادی، تورم بالا، بلاتکلیفی های سیاسی و اجتماعی مواجه است، شکل گیری این گونه امواج خبری می تواند پیامدهای منفی داشته باشد. امید کوتاه مدت ایجاد شده به سرعت با ناامیدی جایگزین می شود و حتی ممکن است باعث بی اعتمادی یا خشم بینندگان شود. تجربه بازگشت حبیب محبیان نیز در خاطره جمعی ماندگار شد. تجربه ای که بسیاری آن را مصداق وعده های محقق نشده می دانند.

در خاتمه، حوادث اخیر را می توان نمونه دیگری از چرخه اخبار، شایعه و تکذیب دانست. این چرخه ای است که اگرچه ممکن است در کوتاه مدت توجه را به خود جلب کند، اما ممکن است منجر به از بین رفتن اعتماد عمومی و بی اعتبار شدن جریان اطلاعات در بلندمدت شود.