پرسپولیس در هفته بیست و دوم لیگ برتر ایران در شرایطی میزبان خیبر خرم آباد بود و در شرایطی مقابل حریف میهمان شکست خورد که پس از ناکامی های اخیرش به یک برد جدی نیاز داشت. خیبر که سومین شکست متوالی این تیم را با پیروزی مقابل پرسپولیس متحمل شد، در این فصل موفق شد هم در خارج از خانه و هم در بازی برگشت سرخپوشان پایتخت را شکست دهد.
پرسپولیس با 5 شکست در 7 بازی ابتدایی نیم فصل دوم لیگ برتر، با 6 امتیاز به عنوان یکی از ضعیف ترین تیم های نیم فصل دوم شناخته می شود. قرمزهای پایتخت این آمار بد را با 5 برد و 1 تساوی در 6 دیدار اخیر نیم فصل اول با مدیریت اسمار ویرا ثبت کردند و امید زیادی به نیم فصل دوم داشتند. اما شرایط برای پرسپولیس از پایان تعطیلات نیم فصل به کلی تغییر کرده و خبری از ترکیب جدید سرخ پوشان در هفته های پایانی نیم فصل نیست.
اتفاقی که باعث پیدایش محله های زیادی در اطراف تخت جمشید شد و پالش پوشان را دچار بحران کرد. در گفتگو با امیر عابدینی مدیرعامل سابق پرسپولیس به تحلیل وضعیت این روزهای این تیم پرداختیم:
پرسپولیس در نیم فصل دوم عملکرد ضعیفی داشت و باعث عصبانیت هواداران شد. به عنوان مدیرعامل سابق پرسپولیس فکر می کنید چرا این تیم در چنین شرایطی قرار گرفته است؟
به نظر شما این تیم با هویت الان هویت دارد و آیا این تیم برای همین هویت کار می کند؟ چهار نفر را به عنوان رهبر بی کلاس آوردند و خنده دار شد. از سوی دیگر، همه مراکز اجتماعی دچار سردرگمی، از دست دادن هوشیاری، ترس و احساسات عجیبی شدند که این روزها نمی توانم بگویم، روی آن تمرکز کنم و درباره آن صحبت کنم. می بینم غم در دل همه وجود دارد و این روی ورزش هم تاثیر می گذارد.
به نظر شما غیبت هواداران چقدر در این نتایج تاثیر داشت؟
من معتقدم که فوتیال در شرایط امروزی نمی تواند خود را از قاعده خارج کند. فوتبال امروز ما فوتبال نیست، دور هم جمع می شویم و یک بازی دوستانه انجام می دهیم. برخی تیم ها با اقتدار می آیند، در زمین کار می کنند، سعی می کنند این هویت را حفظ کنند. آنها از هویت منطقه ای، بومی، ملی یا هر چیز دیگری دفاع می کنند.
نظرت در مورد بازی با خیبر چیست؟
من به تیم خیبر تبریک می گویم. آنها خیلی خوب کار کردند و بسیار معقول دویدند. برنامه ریزی شده و حساب شده کار کردند. خیبر مربی سرشناسی دارد و با اینکه مهدی رحمتی تازه وارد کادرفنی ما شده و تجربه کافی ندارد اما نشان داده که برای مربیان با تجربه، علم و دانش ارزش قائل است. به او تبریک می گویم، تیمش خیلی خوب بود. اگر اجازه بدهند این تیم می تواند روزهای خوبی را برای فوتبال رقم بزند.
با این حال باید بگویم در حادثه پرسپولیس بچه ها تصادف کردند. این یک رویداد از بالا به پایین و از پایین به بالا است. بچه ها خودشان را در سیستم مدیریت باشگاه خودی نمی بینند، خودشان را بیرونی می بینند و اتفاق نظر وجود ندارد. همه روی زمین تمام تلاش خود را می کنند، اما قلب، بینی، مغز، افکار، آناتومی بدن و آن سیستم فیزیکی اصلاً کار نمی کند. من نمی توانستم هماهنگی را در بچه ها ببینم، می دیدم که آنها فقط به خاطر دویدن می دوند. آنها می خواستند نبازند، اما این برایشان اهمیتی نداشت.
دلیل این اختلاف و فقط دوندگی را به عنوان عزاداری می بینید یا در سیستم مدیریتی؟
نه، من هماهنگی در مدیریت نمی بینم. ببین هماهنگی عاطفی در ستاد و ثبت نام باشگاه پیدا نمی کنی. ناگهان فردی مدیر یا مالک باشگاه می شود و جامعه درباره او سؤالاتی را مطرح می کند. این علامت سوال کم کم به تیم تزریق می شود. ما نشان دادیم که پول نسخه اصلی نیست، ما چیزهای دیگری می خواهیم و اینها به احساسات در زمین فوتبال مرتبط است. فرد باید با فوتبال آشنا باشد و به عنوان بازیکن، مدیر، راهنما، سرپرست و مربی فعالیت کرده باشد. مثلا محمود خوردبین را فراموش کنی؟ او سال ها روی نیمکت پرسپولیس نشست و مریض شد اما تمام تلاشش را برای عشق پرسپولیس به کار گرفت و با ذوق و شوق تمام تلاشش را کرد و پول برایش مهم نبود. آیا امروز چنین افرادی داریم؟ آیا رابطه عاطفی لیدرها با کاپیتان تیم امروز ادامه دارد یا از چیز دیگری تغذیه می کند و به بازیکن آسیب می رساند؟ می خواهم بگویم فوتبالمان را به سمت بیماری می بریم.
چگونه این اتفاق افتاد؟
با تقسیم بندی در جامعه ورزشی؛ بین استان، تهران و فوتبال ملی و در تهران بین استقلال و پرسپولیس فاصله است. مثلاً وقتی با الیما بازی کردیم از آن لذت بردیم این بود که نیمی از هواداران استقلال پرسپولیس را تشویق می کردند، برعکس زمانی که استقلال با باشگاه ازبکستانی بازی می کرد، هواداران پرسپولیس به زمین آمدند و در کنار استقلال ایستادند. هر چند امروز اینطور نیست.
الان در کجای آسیا هستیم و چه نقشی در آسیا داریم و چه نقشی می توانیم در فوتبال آسیا داشته باشیم؟ خیلی وقت است که بازیکنان ما در سطح بالای آسیا قرار ندارند. در انتقال چه کار می کنیم، چه انتقال می دهیم، چه چیزی وارد می کنیم؟ آیا این تجارت آرامش، رشد و آگاهی را برای جامعه فوتبال ما به ارمغان می آورد؟ مربی می آوریم و وقتی می بینیم باب حال و حوصله تماشا ندارد، او را جایگزین می کنیم. مجبور شدیم تغییر کنیم. ما نباید بعد از داده ها امتحان می دادیم. در حال حاضر در پرسپولیس با مشکلات جدی مواجه هستیم و بازیکنان هماهنگ نیستند، انضباط تیمی وجود ندارد. در حالی که بچه ها دلشان می سوزد و مثل بقیه دلشان می سوزد، جوخه آن طرف می آید و آنها را تهدید می کند.






ارسال پاسخ