در قرعه کشی مرحله هجدهم لیگ قهرمانان اروپا دو تیم اول شرکت نخواهند کرد و در عوض تیم های چهارم حضور خواهند داشت.
تغییر فرمت لیگ قهرمانان اروپا که یوفا از فصل گذشته اجرا کرد، یک انقلاب واقعی در نظر گرفته شد. از آن زمان تاکنون، موافقان و مخالفان این نظام تقریباً به طور مساوی تقسیم شده اند و هیچ کدام حقیقت مطلق را ندارند. اما با اتفاقاتی که تاکنون رخ داده، کم کم می توان تایید کرد که سیدبندی های اول یک توهم یا دروغ بوده اند.
در نهایت، 36 تیم در چهار ردیف مختلف قرار گرفتند تا یک تصویر شروع ایجاد کنند. هر تیم باید با دو تیم از هر سری به غیر از تیم خودش روبرو می شد. روی کاغذ تیم اولی که در رده نهم قرار داشت باید برای کسب هشت مقام برتر رقابت می کرد و تیم های چهارم تقریباً محکوم به حذف از ابتدا در مرحله لیگ بودند. این در حالی است که 18 تیم دوم و سوم باید 15 سهمیه باقی مانده را بین خود تقسیم می کردند.
با این حال، زمانی که این ساختار اجرا شد، وضعیت به طور قابل توجهی تغییر کرد. بدون شک این وضعیتی است که ارزش اجرای این قالب جدید را بیشتر نشان می دهد. به خصوص در زمانی که پروژه ای با رویکرد نخبه گرایانه مانند سوپرلیگ اروپا پس از کناره گیری اخیر رئال مادرید عملاً به حالت تعلیق درآمده است.
در این دوره، تنها پنج باشگاه از 9 باشگاه برتر به طور مستقیم به مرحله یک هشتم نهایی راه یافتند: منچسترسیتی، بایرن مونیخ، لیورپول، چلسی و بارسلونا. سه سهمیه باقیمانده برای تکمیل گروه هشت تیم برتر به آرسنال (که مسابقات را با رتبه دوم آغاز کرد)، تاتنهام (مقام سوم) و اسپورتینگ لیسبون (مقام سوم) تعلق گرفت.
تیم های راه یافته به مرحله یک هشتم نهایی لیگ قهرمانان اروپا با توجه به رده بندی خود:
1 گفت: پاری سن ژرمن (پلی آف)، رئال مادرید (پلی آف)، منچسترسیتی، بایرن، لیورپول، چلسی و بارسلونا – 55.5 درصد
سید 2: آرسنال، بایر لورکوزن (پلی آف)، اتلتیکو مادرید (پلی آف) و آتالانتا (پلی آف) – 44.4٪
3 گفت: تاتنهام، اسپورتینگ لیسبون و بودو گلیمت (پلی آف) – 33.3٪
مخاطب 4: گالاتاسرای (پلی آف) و نیوکاسل (پلی آف) – 22.2٪
طبیعتاً اولین ناهماهنگی که به دنبال اثر دومینو رخ داد در اینجا رخ داد. از بین چهار تیم باقی مانده در سری I، پاری سن ژرمن و رئال مادرید نیز به پلی آف راه یافتند، اما اینتر و بوروسیا دورتموند در این مرحله حذف شدند. چیزی که در تئوری نباید اتفاق بیفتد.
علاوه بر آرسنال که قبلا ذکر شد، شرایط جالبی در سمت دوم به وجود آمد. سه تیم بایرلورکوزن، اتلتیکو مادرید و آتالانتا از مرحله پلی آف به مرحله یک هشتم نهایی صعود کردند و بنفیکا، یوونتوس و کلوب بروژ در همان مرحله حذف شدند. اما عجیب ترین چیز این بود که ویارئال و آینتراخت فرانکفورت در همان دور اول حذف شدند.
صعود مستقیم تاتنهام و اسپورتینگ لیسبون از رده سوم به یک هشتم نهایی واقعاً قابل توجه است. اما شاید عجیب تر از آن، پنج تیم در مرحله لیگ حذف شدند: پی اس وی آیندهوون، آژاکس، ناپولی، اسلاویا پراگ و المپیک مارسی. علاوه بر این، المپیاکوس اگرچه به پلی آف راه یافت اما نتوانست مسیر خود را ادامه دهد. شگفتی بزرگی که توجه تمام اروپا را به خود جلب کرد، ظهور بودو گلیمت بود که توانست با حذف فینالیست فصل گذشته اینتر وارد جمع 16 تیم برتر قاره شود.
اگر هیچ یک از 9 تیم برتر به طور مستقیم حذف نمی شدند، هیچ تیم چهارمی مستقیماً در بین هشت تیم برتر قرار نمی گرفت. با این حال گالاتاسرای و نیوکاسل توانستند جواز حضور در پلی آف را کسب کنند و در نهایت به رده هشتم صعود کردند. قره باغ و موناکو هم تلاش کردند اما شکست خوردند. بدین ترتیب از 9 تیم اول فقط کپنهاگ، یونیون سن ژیلواز، اتلتیک بیلبائو، پافوس و گیرت از ابتدا کنار رفتند.
این سردرگمی نشان می دهد که اولین جدول ارائه شده توسط سیدبندی ها شباهت چندانی به جدول پایانی که برای قرعه کشی هجدهم تهیه شده است ندارد. دقیقاً همین داستان های غیرقابل پیش بینی است که لیگ قهرمانان اروپا را زنده می کند. این در شرایطی نیز صدق می کند که شکاف بین تیم های بزرگ و کوچک هر روز بیش از پیش غیرقابل حل می شود. بدون شک قالب جدید نظریه سنتی سیدبندیس را در هم می ریزد.