تام پیکرینگ، گابریل ریفکیند و پل اینگرام در یادداشت تحلیلی خود با عنوان «بهای صلح با ایران» که در مجله فارین افرز منتشر شده است، به بررسی مشکلات و هزینه های دستیابی به توافق تهران و واشنگتن در بحبوحه جنگ کنونی می پردازند و تأکید می کنند که پایان دادن به مناقشه مستلزم پذیرش امتیازات سخت از سوی دو طرف است.
بر اساس این تحلیل، تداوم رویکردهای حداکثری و عدم تمایل به انعطاف پذیری فضای مذاکره را تنگ می کند و خطر ادامه یا تشدید درگیری را افزایش می دهد.
نویسندگان این مقاله هشدار می دهند که چنین رویکردی به صلح کمک نمی کند، بلکه “مقاومت طرف مقابل را دشوارتر می کند و امکان بازگشت به خشونت را افزایش می دهد.”
این گزارش در شرایطی منتشر شده است که جنگ ایران و آمریکا وارد فاز فرسایشی شده و تلاشهای دیپلماتیک برای دستیابی به توافق نهایی به بنبست مانده است. در عین حال، پیشنهادهای مختلف آتش بس یا توافق صلح ارائه شده از سوی ایران، از جمله طرح های چند سطحی، هنوز رضایت کامل طرف آمریکایی را جلب نکرده است.
نویسندگان مقاله تاکید می کنند که دستیابی به صلح پایدار مستلزم دور شدن از سیاست های مبتنی بر فشار حداکثری و روی آوردن به راه حل های معتدل و قابل قبول برای طرفین است. در غیر این صورت، خطر بروز مجدد چرخه های تنش و درگیری ادامه خواهد داشت.
برای دستیابی به یک توافق صلح پایدار با ایران، ایالات متحده باید به رسمیت بشناسد که «ایران به عنوان یک کشور مستقل از حقوق اساسی، از جمله حق غنیسازی اورانیوم برای مقاصد غیرنظامی و صلحآمیز برخوردار است».
این تحلیل همچنین به بعد انسانی و سیاسی جنگ اشاره می کند و آن را یک «تراژدی واقعی» توصیف می کند که نباید در روند مذاکرات نادیده گرفته شود.
وزارت امور خارجه تاکید می کند که اگرچه صلح با ایران ممکن است، اما “بهایی” دارد. هزینه ای که مستلزم عقب نشینی از برخی خواسته های حداکثری، پذیرش واقعیت های میدانی و حرکت به سوی توافق تدریجی مبتنی بر اعتمادسازی است.
مجله Foreign Affairs یکی از معتبرترین نشریات تحلیلی در سیاست خارجی و روابط بینالملل است که توسط شورای روابط خارجی آمریکا (CFR) از سال 1922 منتشر میشود. این مجله که مقالاتی از سیاستمداران، دیپلماتها، اندیشمندان و دانشگاهیان برجسته جهان را منتشر میکند، به تحلیل عمیق مسائل ژئوپلیتیک، امنیت بینالملل، اقتصاد جهانی و استراتژیهای سیاست خارجی میپردازد و به عنوان یکی از منابع تأثیرگذار بر تصمیمگیری و گفتمان نخبگان سیاسی در آمریکا و سایر کشورها شناخته میشود.