مجید مجیدی: اگر روش لاریجانی در صدا و سیما ادامه می یافت، شاهد جدایی رسانه ملی از مردم نبودیم.

مجید مجیدی: اگر روش لاریجانی در صدا و سیما ادامه می یافت، شاهد جدایی رسانه ملی از مردم نبودیم.

به گزارش انتخابتو، در این یادداشت منتشر شده در کتاب «بنده الله» نوشته رسول جعفریان و محمدمهدی معراجی آمده است:

به نام خالق زیبایی.

دکتر علی لاریجانی را واقعا باید «مردی برای تمام فصول» نامید. فردی که در طول عمر پربرکت 48 ساله انقلاب هیچ فرصتی را برای خدمت به انقلاب و مردم از دست نداد. با وجود اینکه تلاش کردند بی‌رحمانه او را از دایره حاکمیت حذف کنند و در کمال تعجب یکی دو بار رد صلاحیت شد، اما نه به تنهایی فرو رفت و نه از انقلاب و مردم عصبانی شد. برعکس، او در اوج اختناق سکوت آگاهانه ای داشت و همچنان پایبند انقلاب بود.

یادم نمی آید جایی گلایه یا گلایه داشته باشد که سال ها در سمت های مختلف از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی گرفته تا رئیس سازمان صدا و سیما و در نهایت رئیس شورای اسلامی بوده و حالا رد صلاحیت شده است. او هرگز شکایت نکرد و هرگز خود را طلبکار نمی دید.

این خصوصیات گواه بر این است که این بزرگوار در سیره اهل بیت علیهم السلام پرورش یافته و جوهره اندیشه و معرفت و معرفت شهید استاد مطهری در محضر ایشان تجلی یافته است.

سیاستمدار فیلسوف آشنا به فرهنگ و هنر، علی لاریجانی شخصیتی است که شخصیتش از او انسانی فاضل، مصمم و خردمند می سازد. او نامی نادر در عرصه مدیریت بود. گرچه مدت خدمت راهنمایی کوتاه بود، اما آن فرصت اندک نیز منشأ مشاغل و برکات بسیاری بود.

دوران مدیریت صدا و سیما که به حق می توان آن را درخشان ترین دوران این سازمان دانست. تحولی عمیق و ماندگار ایجاد کرد. وسعت فکر و درک دقیق او از جامعه فرهنگی و هنری طیف وسیعی از هنرمندان را وارد چارچوب رسانه ملی کرد.بدون شک اگر این نگاه عمیق و همه جانبه ادامه می یافت، امروز شاهد این گسست شگفت انگیز بین مردم و رسانه ملی نبودیم. البته رژیم جنایتکار آمریکا و اسرائیل رسانه ای است که مخاطبانش تا جنگ گذشته به حداقل ممکن کاهش یافته بود که شاید باعث افزایش نسبی توجه مردم به اخبار روز شده باشد.

علی لاریجانی با سکوتی آگاهانه به همگان آموخت که پایبندی به آرمان‌ها و ارزش‌ها محدود به دوران مسئولیت نیست. چند نفر از مسئولانی که تا زمان روی کار آمدن در کنار انقلاب بودند، وقتی آن مقام را از آنها گرفتند، به مخالفان روی آوردند و طرف مقابل را گرفتند؟ نمونه ها کم نیستند.

آخرین گفتگوی مفصل من با او بر اساس دیداری دو ساعته با کارگردان سیدرضا میرکریمی بود. آن روزها آغاز ریاست آقای المدیجیان بود و دکتر لاریجانی برای دومین بار رد صلاحیت شد. ما به قصد مماشات رفتیم و می خواستیم ایشان را به قبول مسئولیت وزارت فرهنگ و ارشاد تشویق کنیم تا در صورت قبولی، جمعی از هنرمندان نامه ای در حمایت از آقای بیزیمکیان بنویسند.

وی با نهایت فروتنی لبخندی زد و گفت: من به اهل فرهنگ و هنر علاقه مندم، اگر مسئولین کشور این خیر را پیدا کنند، مخالفتی ندارم. و افزودند: ما همیشه در هر جایگاهی آماده خدمت به کشور و ملت هستیم. اما در ادامه اظهار داشتند: با توجه به شرایط کشور و بحران جهانی، شاید حضور در شورای امنیت ملی بتواند منشأ نفوذ بیشتری باشد. البته آنها هم اعلام کردند که هنوز تصمیم نهایی گرفته نشده است.ما هم متوجه شدیم که در این شرایط مسئولیت جدی تر است. با همه این اوصاف از این عرصه کنار گذاشته شد و پس از جنگ 12 روزه ضرورت حضور فردی آگاه و شایسته در این زمینه ها بیش از پیش نمایان می شود.

نباید فراموش کرد که دکتر لاریجانی با آگاهی از خطرات جدی این مسئولیت را بر عهده گرفت.همه شاهد بودیم که او چگونه با شجاعت، صلابت و ایمان تزلزل ناپذیر در مقابل آمریکا و اسرائیل ایستاد و پس از آن ترور ناجوانمردانه که منجر به شهادت رهبر کبیر انقلاب شد با فرماندهان و رزمندگان دلیر کشور را به دست گرفت و با چه درایتی جریان جنگ را مدیریت کرد. او تا آخرین لحظات آنجا بود و سرانجام در کنار فرزند مرده خود دعای حق را گفت و با شهادتش نامش را در کتاب جاودانگی ثبت کرد.

یاد او همیشه در دل مردم ایران زنده خواهد ماند.

1717

گردآوری شده از رسانه خبر آنلاین