مجتبی جباری در مس رفسنجان کار سختی خواهد داشت.
دیدارهای نیمه دوم لیگ برتر ایران به زودی آغاز می شود و تیم ها 15 هفته فرصت دارند تا به اهداف خود برسند. با توجه به جایگاه آنها در جدول، طبیعی است که این اهداف هرگز مشترک و منحصر به فرد نخواهند بود. در حالی که آنهایی که در بالا هستند برای رسیدن به جام قهرمانی تلاش می کنند، آنهایی که در پایین هستند نیز برای رهایی از کابوسی که آنها را تهدید می کند مبارزه خواهند کرد. وقتی صحبت از دسته دوم می شود، مهم ترین نامی که خودنمایی می کند Mücteba Cebari است. بازیکن سابق باشگاه استقلال که با عملکرد خود در خط هافبک عنوان “زیدان آسیا” را به دست آورد، این روزها هدایت باشگاه مس رفسنجان را بر عهده گرفته است. پاییندستهای لیگ کار سختی برای زنده ماندن در 15 هفته آینده دارند.
من می خواهم زنده بمانم
مجتبی جباری برای معرفی خود به عنوان یکی از مربیان خوش آتیه فوتبال ایران کار سختی پیش رو خواهد داشت. او پیش از این با قبول هدایت استقلال در فصلی پر بحران و قهرمانی این تیم در جام حذفی انگیزه خود را برای موفقیت نشان داده است. با این حال با علم به اینکه مس یکی از کاندیداهای جدی سقوط است، قبول مسئولیت مس رفسنجان برای او چالش سختی خواهد بود. مجتبی تنها یک راه دارد تا بتواند با موفقیت از این چالش عبور کند: تغییر ذهنیت تیم و پیروزی.
جباری 3 هفته مانده به پایان رقابت های لیگ در نیم فصل هدایت این باشگاه را برعهده گرفت و در این مدت تنها توانست یک امتیاز کسب کند. فولاد البته 3 بازی سخت با تیم های گل گهر و پرسپولیس انجام داد و شاید نتایجی که گرفت از او انتظار نمی رفت. اما اکنون داستان در حال تغییر است. او 15 هفته و چند هفته زمان زیادی خواهد داشت تا تیمش را احیا کند و با مس شکست ناپذیر به میدان برود. هدف او ساده است: زنده ماندن. مجتبی جباری باید مس رفسنجان را از انتهای جدول جدا کند و حاشیه امنی برای تیم و احیانا خودش ایجاد کند.
وارد بازار شوید
جباری برای خلق چنین شخصیت مهمی دست به کار شد. او به تیم های رقیب روی آورد تا بازیکنانی روی نیمکت که این روزها شانسی برای حضور در ترکیب اصلی ندارند را به رفسنجان بیاورد. این استراتژی درستی است که امروزه می تواند جلوه جدیدی به مس محو شده ببخشد. جباری به خوبی می داند که برای عبور از بحرانی که در آن گرفتار شده اند به بازیکنانی با ذهنیت متفاوت نیاز دارند و البته در این مسیر به بازیکنانی روی آورد که شانس خودنمایی در تیم های خودی را نداشتند و حالا 15 هفته فرصت دارند تا در ترکیب جباری بدرخشند و ثابت کنند که اشتباه بزرگی علیه آنها رخ داده است. این موضوع می تواند به یک معادله برد-برد برای طرفین تبدیل شود. مجتبی نه تنها مهارت های مربیگری خود را به نمایش می گذارد، بلکه بازیکنان جدید در دوران حرفه ای خود شتاب بیشتری می گیرند و از انگ نیمکت نشینی دوری می کنند.