آسیب های روانی دائمی در کودکان/عواقب جنگ و بحران برای نسل آینده

این کودکان در سایه همه بحران‌های انسانی، چه بیماری و چه جنگ، در خط مقدم آسیب‌های روانی و اجتماعی قرار دارند.

به گزارش ایتنا، جدایی اجباری کودک از محیط رشد طبیعی خود، مدرسه و دوستان و محدودیت ها و پیچیدگی های ناگهانی که دنیای بزرگسالان در شرایط جنگی قادر به درک آن نیست، او را در معرض ناآرامی و آسیب های عمیق روانی قرار می دهد.

اگر نتوانیم این شرایط را به درستی برای کودکان توضیح دهیم و محیطی امن ایجاد کنیم، آسیب ناشی از این تنش و جدایی طولانی مدت از محافل اجتماعی و دوستان بسیار بیشتر از مشکلات اقتصادی و اجتماعی خواهد بود.

حقیقت تلخ این است که کودک در دنیای کودکی نمی تواند فکر جنگ داشته باشد و گاهی اوقات خستگی و دغدغه های روحی و شغلی والدین مانع از توجه والدین به این موضوع می شود.

بی توجهی والدین و سردرگمی در مورد علت کناره گیری کودک از مدرسه و دوستان، باعث بی حوصلگی کودک و حتی ابتلا به بسیاری از بیماری های جسمی و روحی می شود. بنابراین لازم است والدین از پنهان کاری دست بردارند و با بیان و لحن مناسب کودک را از شرایط موجود آگاه کنند.

مرحله اول: آگاه کردن کودک از وضعیت فعلی

یک مشاور روانشناسی در سنندج درباره نحوه تعریف بحران برای کودکان توضیح داد: توضیح و بحث در مورد بحرانی که در آن قرار داریم، مهارت های ویژه والدین را می طلبد.

شیوا ابراهیمی گفت: در مواقع بحرانی به کودک اطلاع دهید با در نظر گرفتن اینکه دانستن موضوع آسیبی به روح و روان کودک وارد نمی کند. نیاز به یک روش ارتباطی مناسب دارد.

وی بیان کرد: والدین باید از کنترل و سرزنش رفتار پرهیز کنند و با توجه به رفتار و ویژگی های شخصیتی کودک، موقعیت ها را برای فرزندان توضیح دهند.

ابراهیمی با تاکید بر اینکه کودکان برای درک بهتر دنیا از بزرگسالان استفاده می کنند، گفت: کنترل رفتار و اجبار نسبت به کودک نتیجه معکوس خواهد داشت و کودک با والدین مقابله می کند، بنابراین نحوه رفتار و بیان والدین در روابط با کودک بسیار موثر و کارآمد خواهد بود.

مرحله دوم: از کودک در مورد بحران بپرسید

این مشاور روانشناسی که یکی از راه های مناسب اطلاع رسانی به کودکان را مشارکت دادن کودکان دارای مشکل و دریافت نظرات آنها در مورد بحران می داند، افزود: احترام و احترام والدین به کودک باعث می شود کودک بتواند با والدین خود همکاری کند، کودک احساس مسئولیت بیشتری می کند و این خود اندیشی کودک مشارکت او را در کار افزایش می دهد.

شیوا ابراهیمی گفت: بهتر است ساعاتی از روز را به طرح مسائل، دریافت نظر و نظرسنجی از اعضای خانواده اختصاص دهیم و اجازه دهیم کودک نظرات خود را حتی اگر اشتباه باشد بیان کند.

وی با اشاره به اینکه این حق کودک است که بداند چرا از دوستان و سرگرمی های مورد علاقه خود دور است، اظهار داشت: کودک را با جملات و کلمات نترسانید! بهتر است از عبارات و عبارات کودکانه استفاده کنید تا کودک متوجه بحران شود.

مرحله سوم: ایجاد فضایی آرام و شاد در زمان جنگ

ابراهیمی با تشریح یکی از راه های افزایش تاب آوری کودکان در محیط خانه، گفت: بدیهی است که در خانه ماندن و دوری از دوستان کودک را بی قرار و مضطرب می کند. بنابراین والدین می توانند با افکار و ایده های جالب و خلاقانه محیطی شاد و آرام را در خانه برای فرزندان خود فراهم کنند.

به گفته این مشاور روانشناسی، بازی درمانی یکی از راه های افزایش تاب آوری کودکان در زمان جنگ است و والدین می توانند با انجام بازی های فکری، تمرکز و بازی های محلی و تمرینات تمدد اعصاب کودک را سرگرم کنند و خانه را به محیطی شاد و آرام برای کودک تبدیل کنند.

مرحله 4: از دنبال کردن مداوم اخبار و رویدادهای ناراحت کننده خودداری کنید

ابراهیمی تاکید کرد: بی شک هر چقدر والدین به اخبار و اتفاقات ناراحت کننده در خانه توجه کنند به همان میزان از تاب آوری کودک کاسته می شود.

وی خاطرنشان کرد: از سرزنش، اجبار و رفتار کنترلی خودداری کنید. به جای اینکه دائماً کودک را متقاعد کنید که نگران شرایط نباشد. برای نظرات آنها باز باشید.

ابراهیمی تاکید کرد: والدین الگوی فرزندان هستند؛ وی افزود: والدین می توانند بهترین الگو برای فرزندان در شرایط سخت باشند.

مرحله 5: بچه ها را سرگرم کنید

این روانشناس بر ایجاد محیط شاد خانوادگی در این شرایط بحرانی تاکید کرد و اظهار داشت: گاهی فیلم های کمدی، شوخی و مطالب خنده دار فضای شاد و محیطی نسبتا آرام را ایجاد می کند.

وی خاطرنشان کرد: برای نجات کودکان از تنهایی و انزوا در این روزهای حساس باید با دادن مسئولیت های کوچک آنها را سرگرم کنیم و از انزوا فرار کنیم. مشاعره، نقاشی، بازی های بومی محلی، فعالیت های آموزشی و ایجاد سینمای خانگی نقش مهمی در سرگرمی اعضای خانواده دارد.

وی با تاکید بر رهاسازی انرژی و عواطف کودکان یادآور شد: کودکان در هر موقعیت و هر لحظه نیاز به رهاسازی هیجانات خود دارند، بنابراین باید سعی کنیم با انجام بازی های مناسب کودکان، آنها را سرگرم کنیم.

شیوا ابراهیمی در پایان بر تاثیر موسیقی بر روح و روان انسان تاکید کرد و یادآور شد: گوش دادن به موسیقی یا ورزش در خانه همراه با موسیقی از جمله مواردی است که در ایجاد فضای شاد و آرام در خانواده نقش بسزایی دارد.