بعدی- اساطیر ایران باستان ریشه بسیاری از جشن های ایرانی بوده است. چنانکه منسوب به نوروز جمشید است. در این میان جشن های دیگری نیز وجود دارد که هر کدام به یکی از شخصیت ها و آیین های کهن و اساطیری ایران مربوط می شود.
بر اساس گزارش فردا، جشن بهمنگان یکی از دوازده جشن ایرانی است که هر ساله در روز دوم بهمن ماه (بهمنروز) در ایران برگزار می شود. ایرانیان در این جشن از خرد و اندیشه نیک پاسداری و ارج می نهند و از این رو بهمن، امشاسپندان را می ستایند.
بهمن یا وهومانا
بهمن در واقع امشاسپند نزدیکترین به اهورامزدا است. او در سمت راست اهورامزدا می نشیند و از این حیث تاثیر زیادی در تصمیمات گرفته شده برای جهان دارد. بهمن از نظر خلقت از امشاسپندان جلوتر بود و اولین کسی بود که به نام امشاسپند خلق شد.
نام بهمن با افکار و اعمال نیک همراه است و می توان آن را به آپولون در اساطیر یونان باستان تشبیه کرد. از آنجایی که آپولون در میان خدایان یونانی است، بیشتر به فکر و امور ذهنی است. در اساطیر ایرانی روح نیکی و خلقت فقط متعلق به اهورامزدا است. اما هر کدام از خدایان و الهه ها نیز توانایی های خاصی دارند که از جمله آنها باید بهمن را نیز نام برد.
بهمن را باید پشتوانه حیوانات و موجودات مفید دانست. همچنین اوست که افکار نیک را برای مردم به ارمغان می آورد و در نتیجه آنها را به راه راست هدایت می کند. بهمن در واقع مشاور بزرگ اهورامزدا و از این رو کسی است که اعمال مردم را در آخرت می سنجد و در نهایت ارواح صالحان را به بهشت هدایت می کند.
شیاطین اصلی مخالف بهمن عبارتند از: عیشما (عصبانیت)، تفکر کم یا غلط و اکمانه یا تفکر شیطانی.
جشنواره بهمنگان
بهمنگان یکی از دوازده جشن ایرانی است که در دومین روز از بهمن ماه در ایران باستان به بهمنروز معروف است. این جشن همه ساله در ایران باستان برای ستایش بهمن، مهم ترین امشاسپند در اساطیر ایران برگزار می شد. در حال حاضر تعدادی از ایرانیان زرتشتی همچنان به این جشن ها پایبند هستند.
در گاهشماری ایران باستان، هر روز ماه به نام یکی از ایزدان و امشاسپندان شناخته می شد. علاوه بر این، تا به امروز نام ماه های ایرانی بر اساس نام ایزدان و الهه های ایرانی انتخاب شده است. به اعتقاد ایرانیان باستان، زمانی که نام ماه با نام روز منطبق می شد، بهترین زمان برای انجام مراسم بود. از این رو روز دوم بهمن که به روز بهمن نیز معروف است، روز جشن و بزرگداشت بهمن در نظر گرفته شده است.
در آیین بهمنگان خروس را پرنده ای خاص، یاسمن را گلی خاص و سفید را رنگی خاص می دانستند. از آنجایی که ایرانیان باستان بهمن را محافظ حیوانات و موجودات مفید می دانستند، در جشن بهمنگان از خوردن گوشت خودداری می کردند و از لبنیات استفاده می کردند. از آنجایی که در این روز هیچ حیوانی کشته نمی شد، روز دوم بهمن به نام روز «نابور» نیز شناخته می شد و به همین دلیل در ایران باستان روز حمایت از حقوق حیوانات بود.
یکی دیگر از رسوم این جشن، خوردن گیاه بهمن است. گیاه بهمن در دو رنگ قرمز و سفید استفاده می شد. به گفته ایرانیان، دم کردن و نوشیدن این گیاه فواید بسیاری دارد، به ویژه در تقویت حافظه بسیار مفید است.